Raymond van het Groenewoud - Je Moest Eens Weten Hoe Gelukkig Ik Was (1973)

Zijn allereerste en O zo moeilijk nog op cd te vinden. De plaat laat al meteen zien wat een grote klasbak Raymond is. Meteen al wat klassiekers ook, zoals Bleke Lena, Ze Weet Niet Wat Ze Doet, Middenstand Bloes en die formidabele titelsong.
Bijzonder leuk album, ik moet het nog met mijn elpee doen...

Hij zit volgende week bij HUMO. Ik zal hem zeker aanschaffen. Ben benieuwd, het klinkt veelbelovend.

En ik, die deze nog enkel op elpee bezit.... ben daar reuzeblij mee, ik las het ook.
De plaat is geremastered ook nog dacht ik, en er staat zelfs een bonustrack of 2 op.
Om echt naar uit te kijken, dan zit er eens iets leuks bij de Humo, al zal je hiervoor wel een extraatje moeten betalen, maar graag hoor!

En zo zal ik eindelijk echt alles van Grootmeester Raymond op cd hebben, waarvoor dank, Humo!

Raymond wordt binnenkort trouwens 60 jaar, lees interviews in Humo en elders daarrond.
Hey, op Valentijnsdag dan nog, zie ik!

Dan heb je niet goed genoeg gelezen, de prijs bedraagt slechts €4.95! Ik hoop dat er hierdoor veel mensen zullen overtuigd worden om de cd te kopen.

Neen, jij hebt niet goed gelezen, Beathoven...
Ik zei; "dan zal je hiervoor een extraatje moetenbetalen, MAAR GRAAG hoor!", dat wil zeggen dat je hem niet GRATIS bij je Humo krijgt, maar mij hoor je dus niet klagen voor die 5 luttle €uro's.

waarom kunnen mensen miljaarde niet lezen wat er staat?????

Excuseer, ik dacht dat jij dacht dat het grote bedragen bedroeg aangaande de cd van mijnheer Raymond.

No problem

ik heb hem al besteld bij humo , het kwaliteitsmagazine en mijn favoriete lectuur sedert ik een jaar of 11 was , veel heb ik geleerd door dit fantastisch weekblad met altijd goeie recensie's , o.a. marc didden , marc mijlemans en ook guy mortier vroeger , dank u humo , voor 4,95 die eerste van rvhg, is een kado !!!

Dankzij Humo heb ik deze nu ook op cd. Kan ik die elpee eindelijk wegstoppen..... ach, ik heb al lang geen apparatuur meer om elpees af te draaien, het was een zéér prettig "terughoren" van deze schitterende debuutplaat.
Al meteen was duidelijk, dat Raymond een hele grote zou worden; Op de openingstrack zingt hij een beetje vals, maar als je het mij vraagt doet hij dat opzettelijk, om een hoger "Lou Reed" gehalte te bekomen, dat was toch de muzikale held waar hij als jonge snaak naar opkeek.
Rocken kan hij ook al, Mijn Lieve Schatje is nog wat ingehouden geweld, maar in De Helleveeg laat hij zich geheel en al gaan. De prima blues "Neen, Ik Wil niet Sterven Vannacht", alsook de gekendere Middenstandsblues zijn prima voorbeelden van vroege Vlaamse rock. Avant la lettre eigenlijk, want echte rockbands moesten toen nog opkomen, dat bestond in ons taalgebied nog lang niet.
Raymond is dus eigenlijk een pionier.
Het véélzeggende "Ze Weet Niet Wat Ze Doet" is een ingehouden song vol in toom gehouden passie.

Ik ben zéér blij dat ik nu echt alles van de beste Vlaamse artiest aller tijden in huis heb!

Ik ben alvast in blijde verwachting van deze plaat, mijn broer is hem vanavond nog snel gaan halen

Raymond bewijst dat Nederlands een taal is die kan rocken. En op een debuutalbum kan dat tellen. Hoewel hij hier en daar nog wat vals zingt, gaat Raymond meteen de meesterlijke tour op. Zijn teksten en instrumentatie zijn uniek en wat mij betreft doen weinigen het hem na.
Ik hoor hier invloeden van, zoals Father McKenzie al zei, Lou Reed (zijn beginperiode), Bob Dylan (Blonde on Blonde, Blood on the Tracks), waarom ook niet The Stones, bluesartiesten, ...
Stuk voor stuk erg mooie nummers en ook de bonustracks doen niet onder, met 'Sterfgeval' als een naar de keel grijpend einde.
Klasse!

JE MOEST EENS WETEN HOE GELUKKIG IK WAS 1973

Raymond van het Groenewouds eerste solo-album.
De vinyl editie verscheen nog op Omega International.

Bekendste tracks zijn Mijnheer de Postbode
(al is de heropname uit 1988 en verschenen op Intiem de bekendste),
de country stijloefening Bleke Lena en de intimistische titelsong.

In 2010 verscheen het album als extraatje bij het maandblad Humo
in een geremixte versie en met twee bonustracks uit dezelfde sessies.
Aanleiding was Raymonds 60ste verjaardag.

Het debuut van Raymond van het Groenewoud dat toen waarschijnlijk nog zijn publiek moest zoeken. De zangers is muzikaal duidelijk beïnvloed door de Engelse en Amerikaanse muziek, terwijl dat bij de Nederlandstalige muziek in Vlaanderen zeker niet was. Hoogstens wat countrycovers, maar verder de lokale schlager, volksmuziek of chansons. Dan komt een jonge zanger met langhaar Nederlandstalige muziek maken met rockende gitaren en minder conventionele teksten erbij.

Hij was niet alleen, ook Kris Debruyne had dat jaar zijn debuut met een rockende lp die door critici en publiek niet werd aanvaard. Vlaanderen was nog niet klaar voor rock in het Nederlands. We spreken 1973, Eurosong was nog een enorme hype. In Vlaanderen klinken namen als Will Tura, Salim Seghers, Johan Verminnen, Paul Severs, Samantha en De Strangers. Raymond was zijn tijd vooruit.

Sommige nummers klinken nog ruw als een halve demo en vooral de tekst is belangrijk. Later zullen de albums met de juiste producer achter de knoppen, voor een betere klank zorgen. Maar zelfs in dit debuu zitten al enkele pareltjes die tot klassiekers uitgroeien. Het begin van een mooie carrière.

Vlaanderen was anno 1973 nog niet rockgezind. Er werd massaal geluisterd naar Will Tura, Willy Sommers, Marva, Salim Seghers, Paul Severs, Samantha, Joe Harris en John Terra die vaak de hoogste regionen van de toenmalige BRT top-30 bereikten.
Het debuut van Raymond van het Groenewoud komt nog niet helemaal uit de verf door de productie en zang maar er staan toch een aantal klassesongs op als Waar Ik Niet Tegen Kan en Bleke Lena. Pas vanaf 1977 begon rock van eigen bodem vooral dankzij Raymond langzamerhand populair te worden.