Raymond van het Groenewoud - Je Moest Eens Weten Hoe Gelukkig Ik Was (1973)

JE MOEST EENS WETEN HOE GELUKKIG IK WAS 1973

Raymond van het Groenewouds eerste solo-album.
De vinyl editie verscheen nog op Omega International.

Bekendste tracks zijn Mijnheer de Postbode
(al is de heropname uit 1988 en verschenen op Intiem de bekendste),
de country stijloefening Bleke Lena en de intimistische titelsong.

In 2010 verscheen het album als extraatje bij het maandblad Humo
in een geremixte versie en met twee bonustracks uit dezelfde sessies.
Aanleiding was Raymonds 60ste verjaardag.

Het debuut van Raymond van het Groenewoud dat toen waarschijnlijk nog zijn publiek moest zoeken. De zangers is muzikaal duidelijk beïnvloed door de Engelse en Amerikaanse muziek, terwijl dat bij de Nederlandstalige muziek in Vlaanderen zeker niet was. Hoogstens wat countrycovers, maar verder de lokale schlager, volksmuziek of chansons. Dan komt een jonge zanger met langhaar Nederlandstalige muziek maken met rockende gitaren en minder conventionele teksten erbij.

Hij was niet alleen, ook Kris Debruyne had dat jaar zijn debuut met een rockende lp die door critici en publiek niet werd aanvaard. Vlaanderen was nog niet klaar voor rock in het Nederlands. We spreken 1973, Eurosong was nog een enorme hype. In Vlaanderen klinken namen als Will Tura, Salim Seghers, Johan Verminnen, Paul Severs, Samantha en De Strangers. Raymond was zijn tijd vooruit.

Sommige nummers klinken nog ruw als een halve demo en vooral de tekst is belangrijk. Later zullen de albums met de juiste producer achter de knoppen, voor een betere klank zorgen. Maar zelfs in dit debuu zitten al enkele pareltjes die tot klassiekers uitgroeien. Het begin van een mooie carrière.