Raymond van het Groenewoud - Ik Ben God Niet (1996)

Twee meisjes op het strand
Ze lezen modebladen
Ze kijken in het rond
Ze dromen van een prins

Altijd al graag geweten hoe die meisjes er zouden uitzien .
Misschien heeft Groenenwoud het over het naaktstrand in Bredene, wie weet!?
Wat het nummer zelf betreft: nederlandstalige top in België en het beste van Raymond. Het instrumentale gedeelte met die vette gitaarsolo is echt super!

Hele mooie plaat van Raymond. Met vele hoogtepunten, maar Dit Is Mijn Verhaal, Lied van de Zee en als echt beste lied ooit : Twee Meisjes, dat is gewoon een immens mooi impressionistisch schilderijtje op muziek gezet! Claude Monet meets Raymond vh Groenewoud!

****

ja, vind ik ook de beste van rvhg en ja dat instrumentale gedeelte met die vette gitaarsolo is in belgie ongeevenaard , en dan dat simpele tekstje 2 meisjes , gewoon fantastisch

Dit is mijn verhaal

wie zingt er dit lied

IK BEN GOD NIET 1996

Er liggen steeds meer jaren tussen Raymonds studio albums.
Al moet eerlijkheidshalve gezegd worden dat de live theater show
De Minister van Ruimtelijke Ordening (1994) boordevol nieuw materiaal zat.

Met Ik ben God Niet begint Raymond aan de derde fase van zijn carrïère.
Na de rock, kleinkunst, reggae en sporadische hitperiodes,
komt nu zijn singer songwriters talent tot volle bloei.

De teksten zijn sterker en vaak scherper dan ooit tevoren.
Muzikaal dekt het predikaat "componist" ondertussen beter de lading.

Het blauwgrijze Lied van de Zee deint mee met de getijden.
En aan het strand kijken Twee Meisjes in modebladen.

Hetzelfde eenvoudige muzikaal piano thema, dat doet denken
aan Mia van Gorky, werkt Raymond verder uit op Wie Zingt Er Dit Lied.

De titelsong Ik Ben God Niet verschijnt in vijf verschillende versies op single.
En op Goesting en Opgelost trekt hij weer opnieuw de rockschoenen aan.

Dit is de gerijpte VHGW zoals wij hem in Vlaanderen het liefst horen.

Twee Meisjes is heel erg prachtig inderdaad.

Wellicht de beste, meest voldragen cd van Raymond. Het grote publiek mist heel wat als het alleen maar "Twee meisjes" kent. Het melancholische "Goesting" bijvoorbeeld, met dat pompende, jazzy ritme waarover VHG zijn gedachten de vrije loop laat, met soms hilarische gevolgen - en een speelse steek naar de altijd zo keurige Herman van Veen. Of het mijmerende "Wie zingt er dit lied" en de pure poëzie van "Lied van de zee", met hartverscheurende mondharmonica.

Ondanks de rijkdom aan stijlen vormt deze plaat een prachtig geheel. De meer rockende nummers houden de vaart erin, maar zijn globaliter gezien toch wat minder.

"Hou me vast", ook zo'n mooi nummer op deze fijne CD!

Goede begeleiding ook, de liedjes staan als een huis.

Soms is de kracht (pracht) van een liedje niet onder woorden te brengen. Je verstand staat er min of meer bij stil......... Twee meisjes heeft, vanaf de eerste keer dat ik het ooit hoorde, een verpletterende indruk op mij gemaakt en nogmaals: het waarom is niet te definiëren met woorden.

Prachtig! ( Ah, toch een woord gevonden).