Aztec Camera - Stray (1990)

'The crying scene' klinkt wel lekker en was volgens mij ook een single evenals 'Good morning Britain' met Clash-held Mick Jones.

Lekker album van Aztec Camera, al een tijdje niet beluisterd , wordt weer eens hoog tijd.

Ik vind dit toch wel een van de sterkste platen van Aztec Camera ,in ieder geval iets beter dan zijn voorganger.
Vooral het tandem The Gentle Kind & Notting Hill Blues weet mij te beroeren, ook de up tempo nummers The Crying Scene & Good Morning Britain met Mick Jones zijn sterk.
De zwakke broeder blijft voor mij Over My Head die mij teveel aan de duffe zondagochtenden van vroeger doet denken met Muziek Mozaiek van Willem Duys op de radio, dat nummer leent zich daar uitstekend voor.
Ook de fraaie ingetogen opener Stray mag niet onvermeld blijven.

Tsa ik woon al 11 jaar samen, en al 11 jaar staat dit album in de kast.
Vandaag er maar eens uitgehaald en in de cd speler gestopt.
Erg mooi album. En vooral zeer gevarieerd:

Opener Stray is een mooi ingetogen nummer, met een geweldige sfeer, wordt gevolgt door the Crying Scene wat lekker heen en weer swingt.
Get Outta London ademt een wave sfeer uit, met een lekkere bas en mondharmonica.

Over My Head is weer totaal anders een jazz achtig nummer op piano, breekbaar en o zo rustig.
Good Morning Britain met zang van Big Audio Dynamite zanger en Clash gitarist Mick Jones.
Zou zo op een Big Audio Dynamite passen en alleen daarom al minder interressant.


How It Is begint met Deep Purple's Woman From Tokio, en gaat verder in een Inxs-achtig nummer waarin de gitaarrif van Woman From Tokio blijft terugkeren.
The Gentle Kind is een rustig popnummer in de stijl van Simply Red.
Notting Hill Blues borduurt verder op The Gentle Kind is alleen nog wat ingetogener.

Het Accoustische Song for a Friend besluit deze cd op gepaste wijze, mooi rustig en ingetogen.

Er mogen wel meer stemmers komen voor dit album.

Erbij gekocht voor enkele euro's (vinyl) om de verzendkosten wat te rechtvaardigen van een ander album, en wat blijkt, dit is een ware ontdekking. Zeer fijn plaatje.

Na het mindere Love weet Aztec Camera zich te revancheren. Een mengeling van fraaie akoestische en ingetogen songs en wat stevigere maar nog vriendelijke rockers. Aztec Camera lijkt vocaal maar ook kwalitatief steeds meer de evenknie van Crowded House.

Regelmatig zoek ik in de plaatselijke kringloopwinkels naar lezenswaardige boeken die niet in de kasten van de bibliotheek staan, fictie zowel als non-fictie. Ik vind altijd wel wat om mijn leeshonger te stillen, maar dat geldt niet voor cd's of vinyl. Deze week had ik echter geluk en vond ik deze cd. Het tweede album Knife vond ik niet meer dan aardig, maar dit vierde album overtrof mijn verwachtingen. De productie vond ik heel natuurlijk en de mooie stem van Roddy Frame krijgt alle ruimte. De songs zijn naar mijn mening bijna alle van hoog niveau, zowel de uptempo nummers als de langzame nummers. Mooiste nummer vind ik het titelnummer, waarmee het album begint, maar ook Over My Head met die indringende gitaar-akkoorden is fantastisch. Maar ik heb ook een groot zwak voor Good Morning Britain, dat dank zij Mick Jones sterk aan The Clash herinnert. Het hele album vind ik echter zeer de moeite waard , wat ik dus niet had verwacht.

Als je dit album nog niet kent, is volgens mij wel een aanrader, vrijwel onbekend hier heartofsoul : Roddy Frame - Seven Dials (2014)

Dat wil ik inderdaad graag eens horen, evenals het debuutalbum van Aztec Camera High Land, Hard Rain. Voorlopig ben ik nog niet uitgeluisterd. Bedankt voor de tip.

Ik kreeg deze cd in 1990 cadeau van mijn toenmalige lief en huidige vrouw. Ik herinner me dat ik toen dacht “oei, ik vond hun tweede, Knife, al heel wat minder dan hun debuut en zou dit nooit blind gekocht hebben”(toen was er geen internet en kostten cd s 15 euro..).
Mijn gedachte bleek terecht, ik vond deze nog minder dan Knife.
Nu nog eens beluisterd, en mijn mening blijft dezelfde. Het begint nog mooi, met Stray, maar The Crying scène vind ik om te huilen, net zoals Get out, Good Morning Britain en How it is. De laatste drie nummers verzoenen me enigszins met deze plaat, maar het blijft toch echt wel magertjes voor wie van hun eerste worp houdt. Te weinig lekkere gitaren ook vind ik.
Gelukkig heb ik nog mijn lekkere vrouw.

Dat laatste kan ik geen oordeel over geven
Dit is inderdaad een stuk minder dan hun eerste drie platen (vooral hun eerste). Beetje teveel rechttoe-rechtaan pop/rock. Toch kan ik er met mate nog wel van genieten, ook van de singles The Crying Scene en Good Morning Britain.

Ze moet nu inmiddels toch wel iets minder lekker zijn, niet? Iets minder jangly

Hahaha… Denk dat het nog meevalt, lang geleden dat ik haar nog eens goed bekeken heb

Vaak gaan ze juist meer jengelen

Praat me er niet van

Een waarheid als een koe jammer genoeg…

Feltfan?

Felt

Het gejengel van een The Stagnant Pool of Riding on the Equator vindt mijn vriendin ook prachtig
Houdt haar ook jong

Huh…Waarom heb je die hoes van Felt nu verwijderd uit je avatar…? Voelde je je betrapt?
(Heb 4 platen liggen van Felt, jouw avatar is/was veruit die met de mooiste hoes...)

Omdat ik geband werd, dan verdwijnt oa je avatar, maar ik heb een nieuwe

Haha, heb ik ook!
(Geband..Oei, iets mispeuterd..? zou denken dat dat hier niet gebeurd…)

Aardige Cyndi Lauper-cover ook, die kende ik nog helemaal niet.