Raymond van het Groenewoud - Habba! (1985)

Met deze plaat wou Raymond de vrolijke frans uithangen, en soms zelfs dacht ie dat ie Prince was... zeker niet zijn beste plaat, maar toch staan er leuke deuntjes op zoals "Stapelgek Op Jou" en "Haile Selassie"...

en toch is het een aardige plaat. Habba habba hoek hoek, Fietsbel, Ik heb genoeg van jou, lekker puntige, maar ook grappige nummers. Maar helemaal eens dat het echte werk niet op deze plaat staat.

Goede kitische beschouwing van je, C-Moon, inderdaad, dit is niet zijn allerbeste, aheum...

Moet wel nog steeds lachen met de zin :

Haile Selassie, een zeiker ja, dat was ie!

Dàt kan enkel Raymond bedenken, toch ? hihi!

*** Middelmaat troef hier!

HABBA! 1984

Na het succes van Je Veux de L'Amour
wist Raymond in 1981 opnieuw een grote hit te scoren.

Met het zuiderse Cha Cha Cha en de schitterende b-kant
Het Verschil met Mijn Vriend Jan was hij niet van de radio te krijgen.

In Cha Cha Cha bezong Raymond hoe hij van verschillende,
muzikale stijlen houdt en geeft hij de coldwavers (postpunkers)
nog een sneer. De single kondigde echter een identiteitscrisis aan.

Welke weg zou Raymond opgaan na het tralala hitparade succes?
Terug naar zijn eerste liefde de rock 'n' roll? Of eerder naar de kleinkunst?
Of misschien toch iets doen met de reggae die hij zo lekker vond.

Met producer Henny Vrienten onder de arm, koos VHGW voor het laatste.
En radiohits als Stapelgek op Jou en Haile Selassie spreken boekdelen.
Op de titeltrack laat Raymond echter ook de synthesizers knallen.

Voor mij, een fan van Ludo Coeck, blijft de muzikale ode aan de voetballer,
zeker na zijn tragische dood in 1985, een eeuwig kippenvelmoment.

Ik zou 'm ook 3,0* geven, maar die teksten zijn toch soms schitterend, dus doe ik er een halfje bij.

'Ik Heb Genoeg van Jou' heb ik naast 'Stapelgek op Jou' aangeduid met een sterretje:

Je weke witte smoel, het is er één teveel
Jouw frustratie in mijn nek, je bent er één teveel
Je zeurt mijn kop eraf en ik die zo graag speel
Luister goed, onthou het goed, ik heb genoeg van jou!
En als het werkelijk zo zit, wat is het leven waard?
Mijn lief je moest eens weten hoezeer dat ik je haat, haat, haat!

Heerlijk, die woede.

En 'Stapelgek op Jou' is gewoon een 5* nummer

En 'Fietsbel', 'Habba Habba Hoek Hoek', 'Haile Selassie' en 'Maakt Me Niet Meer Uit' mogen er ook zeker wezen...

Raymond van het Groenewoud, zeker in zijn beginperiode wel een grote held van mij. Wat wil je met nummers als 'meisjes' 'je veux l'amour' en nog veel meer. Sommige teksten zouden nu niet meer gepikt worden, maar in die jaren kon er wat dat betreft veel. Een grote afknapper voor mij was een optreden in België in een café. Met een hele bus vanuit Brabant daar naar toe om al die mooie hits te beluisteren. Maar dat viel tegen, het was een flauw optreden, zonder de voor de Hollanders bekende nummers en de halve bus was al snel in allerlei andere kroegen te vinden, lavend aan het zware Belgische bier. En bij het ochtendkrieken (leuke woordspeling) was een ieder half zat weer in de bus richting Holland.
Toch heb ik later nog wat materiaal van hem gekocht, Raymond blijft natuurlijk wel een zeer authentieke, intrigerende artiest.
Deze plaat heb ik op vinyl en deze is geproduceerd door Henny Vrienten. En de "Doe Maar' invloeden zijn zeker wel te herkennen bij sommige nummers zoals 'stapelgek op jou', 'haile selassie". Maar ook andere nummers zijn de moeite waard zoals 'ik heb genoeg van jou' en 'wanneer zal ik bevrijd zijn ?'
Tekstueel vaak scherp en absurd, Raymond ten voeten uit.
Is het nog wel goed gekomen tussen Raymond en mij? Iets later trad hij op in echt zo'n plattelandsfestival in Land van Heusden en Altena en Raymond wist precies wat hij moest doen. Al die bekende nummers passeerden de revue en het was één groot feest.
Raymond is natuurlijk ook meegegroeid met zijn eigen leeftijd en de songs veranderden ook. Als je 60 bent en dan nog 'meisjes' zingt dan krijg je daar toch wel bepaalde gedachten bij. Deze plaat uit 1985 paste nog wel precies in hoe ik me toen voelde, een nummer 'ik heb genoeg van jou' , dat kon ik toen wel haarfijn aanvoelen na het zoveelste vriendinnetje.
Goed album, Henny Vrienten heeft er een mooie productie van gemaakt, waarbij respect voor Raymond wel hoorbaar is.
Niet zijn beste album, maar ik kan er nog met een glimlacht naar luisteren, zeker met een zware Belgische pint binnen handbereik.