The Dubliners - In Concert (1965)

De Amerikaanse release van deze plaat, uitgebracht op het Vanguard label had deze hoes. In het begin van de jaren '80 is ze ook nog een opnieuw uitgebracht op het Harp label met deze hoes.

Ik moet deze maar eens aan zien te schaffen. Het zijn allemaal nummers die niet op veel live albums van de Dubliners staan, dus dat maakt deze plaat toch wel tot een must have.

Een prachtig tijdsdocument van deze periode van The Dubliners. Tijdens Roddy McCorley krijgen we een mooie samenzang tussen Ciaran Bourke, Ronnie Drew en (heel erg op de achtergrond) Luke Kelly te horen. Bourke heeft hier duidelijk de leadzang. Voor "The Twang Man" neemt Drew het van hem over om op een dichter-/verhalenverteller wijze een kort, humoristisch verhaaltje te vertellen met op de achtergrond niet meer dan wat gitaarspel.
Daarna introduceert violist John Sheahan kort aan dat hij "The Sligo Maid" gaat spelen. Enkel bijgestaan door een ritmegitaar laat Sheahan zich van zijn beste kant horen. Toen (en nog steeds) een sterk violist.
Ronnie Drew brengt "The Woman from Wexford" dusdanig pakkend dat ik zelfs aan het zittende nog mee wil proberen te bewegen.
Hierna komt mijn persoonlijke favoriet van dit album: "The Patriot Game". Prachtig gezongen door volgens mij Ciaran Bourke (al twijfel ik daar steeds weer over, want ik vind hem minder herkenbaar klinken dan op de andere nummers van deze plaat). Zou het ook nog een jonge Barney McKenna kunnen zijn? Afijn, ik blijf wat twijfelen bij dit nummer.
Op Róisín Dubh laat McKenna zich in ieder geval wel horen, want de banjo staat in dit instrumentale stuk wel redelijk centraal.
Daarna brengt Ciaran Bourke, bijgestaan door Ronnie "Air Fa La La Lo", wat ook een hoog meezing/dansgehalte heeft. Gevolgd door het geweldige "Peggy Lettermore", waarin Bourke sterk fluitspel en Gaelic zang laat horen. Wederom een hoogtepunt op deze toch al sterke registratie.
Na dat uptempo spul brengt Ronnie Drew op een sterke wijze de ballade "Easy and Slow".
McKenna introduceert dan "My Love is in America", waarop even bijna enkel hij te horen is met zijn banjo. Wederom meezingen/deinen met "The Kerry Recruit" en hetzelfde kan gezegd worden van "The Old Orange Flute", waarop Drew weer de lead overneemt van Bourke.
Nog even wat heerlijk viool/banjo samenspel tijdens "The Donegal Reel/Longford Collector om af te sluiten met een serieuze uitvoering van "The Leaving of Liverpool" door Ronnie Drew.
Prachtig voor de liefhebbers van deze Ierse folkgroep.