The Triffids - Wide Open Road (2010)
Alternatieve titel: The Best Of
mijn stem
25 stemmen
Australië
Rock
Label: Domino
-
Wide Open Road (4:09)
-
Red Pony (4:10)
-
Reverie (3:05)
-
Beautiful Waste (3:21)
-
Hell of a Summer (4:28)
-
Property Is Condemned (2:59)
-
Raining Pleasure (2:30)
-
The Seabirds (3:20)
-
Lonely Stretch (5:03)
-
Stolen Property (6:47)
-
Kathy Knows (4:03)
-
Bury Me Deep in Love (4:04)
-
A Trick of the Light (3:53)
-
Jerdacuttup Man (4:45)
-
Too Hot to Move (4:04)
-
Goodbye Little Boy (3:27)
-
New Years Greetings (5:44)
-
Save What You Can (4:35)
Links
Spotify
0
geplaatst: 22 april 2010, 17:45 uur
As said, de verzamelaar voldoet zoals ook de andere verzamelaars van The Triffids altijd al voldeden. Logisch als je songmateriaal zo hoog van kwaliteit is.
Met al die andere CDs uit de box kom ik een beetje in een emotionele achtbaan terecht. The Triffids hadden het in zich om echt 'heartbreaking' te zijn, wie ze ooit live zag weet wat ik bedoel. Met disc 8 in de lade komt er iets terug van toen en dan realiseer je dat het niet altijd een voorrecht is met herinneringen achter te blijven. Wat waren ze uniek, wat speelden ze goed en wat is het jammer dat 't alleen digitaal terug te halen is.
De CDs met de eerste opnames op tapes maken ook gevoelens los. Vanzelfsprekend, je hoort een band zoekend en stoeiend, met voorbeelden en met poses. Maar je hoort steeds ook hoe oprecht symphatiek dit clubje was en altijd gebleven is. Dat moet toch het resultaat zijn van de volslagen outcast positie die ze hadden begin jaren tachtig: Een band van reizende rock-nomades, afkomstig uit de verste uithoek van het land gelegen in de verste uithoek van de westerse wereld.
Met al die andere CDs uit de box kom ik een beetje in een emotionele achtbaan terecht. The Triffids hadden het in zich om echt 'heartbreaking' te zijn, wie ze ooit live zag weet wat ik bedoel. Met disc 8 in de lade komt er iets terug van toen en dan realiseer je dat het niet altijd een voorrecht is met herinneringen achter te blijven. Wat waren ze uniek, wat speelden ze goed en wat is het jammer dat 't alleen digitaal terug te halen is.
De CDs met de eerste opnames op tapes maken ook gevoelens los. Vanzelfsprekend, je hoort een band zoekend en stoeiend, met voorbeelden en met poses. Maar je hoort steeds ook hoe oprecht symphatiek dit clubje was en altijd gebleven is. Dat moet toch het resultaat zijn van de volslagen outcast positie die ze hadden begin jaren tachtig: Een band van reizende rock-nomades, afkomstig uit de verste uithoek van het land gelegen in de verste uithoek van de westerse wereld.
* denotes required fields.
* denotes required fields.