Bullet for My Valentine - Fever (2010)

De eerste drie numers "your Betrayal" "The last fight" en "begging for mercy" klinken iig al erg vet! =D ik ben benieuwd naar de rest!

Your Betrayal is zo een vet openingsnummer

als de stijgende lijn die de band nu doormaakt wordt doorgetrokken dan ga ik me erg vermaken met deze plaat

Ondanks dat ik BFMV nog maar zelden luister ben ik toch wel benieuwd naar dit album.

Ik ook, al verwacht ik er niet zoveel meer van.

Album staat al compleet op de Myspace. Is in mijn ogen een groeiertje. staan een aantal goede nummers op, maar het album haalt het niveau van de Poison eigenlijk nergens.
al met al een 3.5*

terug een afkooksel zoals de vorige cd???

Bullet is de 1ste Metalband die ik luisterde, en ondanks dat ik nu heel ander soort muziek luister kan ik hun nummers nog steeds waarderen. De nummers die ik tot nu toe heb geluisterd vind ik wel een beetje standaard klinken, oftewel niet slecht maar ook niet egt boeiend ofzo. Maargoed, ze gaan er niet op achteruit zoals vele bands, dus dat is wel weer netjes.

Gratis te luisteren op de band zijn Myspace dat allereerst,

ik word hier niet echt vrolijk van op 1 of 2 nummers na heb ik deze band nooit echt kunnen waarderen, waarschijnlijk had ik al te goed werk gehoord om dit nog te kunnen waarderen, ik vind scream aim fire, het nummer leuk maar daar houdt het mee op, die andere nummers zijn niet leuk omdat ze eentonig zijn en die stem van die ene kerel (die hoge stem) wordt na 2 keer horen super irritant, maarja dat vind ik ervan

Nog even alle tracks helemaal luisteren en dan volgt de score

Iets beter dan het vorige album, het nogal vlakke Scream Aim Fire. Opener Your Betrayal is erg sterk, met een openings-riff die doet denken aan Imperium van Machine Head. Daarna gaat het niveau helaas naar beneden, met een grote reeks songs die wel lekker klinken maar uiteindelijk niet veel voorstellen. Pas bij de laatste twee tracks, de heavy beukers Begging For Mercy en Pretty On The Outside, laat de band zien wat het in huis heeft. Producent Don Gilmore heeft aan de plaat een Linkin Park-sfeertje toegevoegd, op zich niet verkeerd, maar de meeste songs zijn gewoonweg niet sterk genoeg om te blijven boeien. De plaat zit productioneel fantastisch in elkaar en het album luistert bijzonder fijn weg, maar iets meer heavy songs en wat meer inhoud had de plaat zeker goed gedaan. Nu is het weer zo'n typisch geval van net niet.

Een tegenvaller.

Na het lekkere Begging for Mercy , en het (vind ik) erg goed Your Betrayal, had ik mijn verwachtingen toch nog omhoog gezet. Een grote vergissing dus, want dit album haalt totaal het nivo van de eerste 2 albums niet.

Wat we krijgen zijn erg saaie nummers met hier en daar wat uitschieters.
Ook zei Matt dat er geen softe nummers op dit album zouden staan, en aangezien ik BFMV niet echt goed vind met ballads, was ik toch best blij daarmee. Totdat ik A Place Where You Belong ging luisteren, want dat is toch echt wel een soft nummer. Het zelfde geld voor Bittersweet Memories.

Ook de rest van de nummers kan niet blijven boeien,op een paar nummers na.
2* Erg jammer.

Vind ik in tegenstelling tot jullie een zeer goed album. Niet bepaald een harder album dan de vorige, maar een beter vind ik. Bittersweet Memories vind ik niet echt een soft nummer. Dit album is niet zoals Scream Aim Fire (begint met goede songs en eindigt met de 'slechtere' maar nog steeds goede songs), Fever blijft op één lijn met af en toe wat minder hard werk, maar dat mag. Gelukkig is hun stijl wat verandert, anders ging het misschien wel wat beginnen vervelen.

Weer een goed album van BFMV.
Na The Poison, die natuurlijk epic was, kwam Scream, Aim, Fire die in mijn ogen erg anders, maar wel net zo goed was.

Met dit derde album zijn ze naar mijn mening instrumentaal even sterk als altijd, de geniale riffjes vliegen je om je oren, MAAR ik vind de lyrics zwaar achteruit gegaan. Waar je bij The Poison nog dingen als "suffocating under words of sorrow" om je oren kreeg, krijgen we nu vrij saaie clichématige verhaaltjes met vele meer letterlijke bewoordingen dan eerder.

ondanks de lyrics toch 4 sterren omdat de rest toch wel erg goed is.

BFMV Blijft goeie albums maken, het is niet zo goed als de Poison, maar nog steeds een erg sterk album. Your Betrayal is een mooie en sterke opening.
3.5 Sterren :]

het is wel catchy metal
maar het is niet het scheurende BFMV dat we kennen van Scream Aim Fire en The Poison

Een redelijk goed album, opening Your Betrayal ontzettend goed en ook Alone en Pretty on the Outside heerlijke nummers. Wat ik wel mis zijn de goede gitaarsolo's dat trok mij toch altijd het meeste aan bij Bullet For My Valentine.

Nog eens geluisterd, en zitten toch paar sterke songs tussen zoals begging for mercy en betrayal, maar die clean '' meezing '' gedeeltes zijn echt vreselijk,

@ Ateetje: Bij bijna elk nummer op deze plaat zit een gitaar solo dus die mis je zeker niet. Of het kan zijn dat de achtergrond muziek niet boeiend is en je er overheen luisterd. Dat heb ik bij disturbed namelijk altijd

Ik heb deze bij de beb geleend en dacht eerst dat de groep baggger heette maar dat is de muziek.
Wat een zooitje niet mijn smaak maar ook niet goed. Dat dergelijke groepen contracten krijgen..

Best wel saai eigenlijk.

Beetje erg tegenvallende CD van deze heren.
De vaart komt er niet in, en als je dan denkt dat het eindelijk gaat rocken (The last fight) dan vallen de heren in slaap met een middelmatige ballad (A place where you belong) en dan nog niet te spreken over het ontzettende zeiknummer 'Bittersweet memories'.

Qua gitaarwerk heb ik ook meer inspirerende platen gehoord van deze band. De vorige plaat had meer overtuiging in het solo-werk.
Toch zijn er een paar leuke nummer zoals Your Betrayal, Fever en The last fight.
Het is jammer dat deze nummers allemaal aan het begin van de tracklist staan zodat mijn aandacht echt verslapt als de CD vordert. Jammer.

2,5

Inderdaad.

De derde plaat van Bullet for My Valentine. Alone, Fever, The Last Fight, Pretty on the Outside en vooral de opener Your Betrayal zijn de hoogtepunten. De wat softere nummers A Place Where You Belong en Bittersweet Memories: ook de moeite waard.

met de heerlijke opening maken ze een goed begin, alleen zwakken ze daarna ietwat af.
het klink allemaal erg lekker en goed maar ik had toch wel wat beter verwacht na zo'n lekkere intro.
maargoed we blijven wel even reël en het is gewoon een goeie plaat dus 3* is wel op zijn plaats.

Prima plaatje van Bullet. Minder dan de Poison, maar kan hem beter hebben dan Scream, Aim, Fire.
Nummers als Your Betrayal, fever, Alone, Dignity, Begging for Mercy en Pretty on the outside vindt ik het best.
A Place where you belong en Bittersweet memories hadden niet gehoeven van mij, duidelijk is dat bij het thema ballad niet de kracht ligt van bullet. al met al een prima plaatje

3,5

Ik heb deze jongens gevonden via youtube, en ik moet zeggen muzikaal zit het zeer goed in elkaar. Ik hou zelf wel van zware metal en daardoor ligt dit goed in de oren, het enige minpunt (maar dat is persoonlijk) vindt ik dat geschreeuw, dat vind ik niet zo heel erg goed. Dat zal vast ook wel te maken met het feit dat het heavy metal is. Tot nu toe vind ik dit hun beste album, met als beste nummer Your Betrayal! 4 sterren waard!

Heavy metal zou ik het niet noemen eerder metalcore/emo

Bij mij op Itunes, en al die andere media players staat duidelijk Heavy Metal, maar ik denk dat het inderdaad wel de richting van metalcore/emo op gaat.

Tevens een update, ik vind deze cd een groei cd. Hij wordt beter naarmate je hem meer luistert, en ik vind dit hun beste cd!

Na het vrij goede Scream Aim Fire album vind ik dit een fikse tegenvaller. Het album mis gewoon bepaalde hoogtepunten als een "Waking the Demon" of "Ashes of the Innocent"( een bonus-song maar toch verruit het beste nummer van Bullet.

Your Betrayal- Een aardige opener, met een goed reffrein, maar vanwaar dat fluisteren?

Fever- Fever is zon beetje alles wat Bullet niet is. Veels te pop achtig naar mijn mening.

The Last Fight- Deze vond ik een stuk beter, toch mist ook dit nummer het bullet gevoel.

A Place Where You belong- Ronduit waardeloos popnummer dat zo bij Evers gedraaid kan worden.

Pleasure and Pain- dit nummer is wederom aardig, maar ik vind de screams van de heer Tuck vrij geforceerd klinken, het lijkt alsof hij wil zeggen:"kijk ik kan het nog,"

Alone- dit is dan toch wel een goed nummer. Dit komt mede door de briljante intro en de geniale solo.

Breaking in Breaking out- dit nummer begint erg sterk, en hier lijken de screams minder geforceerd. Ik vind alleen de solo wat minder. Dit nummer is wat mij betreft het beste van he album, wat meer over het album zegt als over het nummer.

Bittersweet Memories- dit smaakt inderdaad erg "bitter". Ik zou dit bijna anti-BFMV noemen. Waar op vorige albums de softere nummers regelrechte toppers waren("Tears don't Fall", "Deliver us from evil"), is dit werkelijk walgelijke emo troep.

Dignity- begint goed, maar bij het reffrein bekruipt je toch het gevoel van "net niet", jammer.

Begging for Mercy- de potentiele klapper. Niet is minder waar. Dit is eerder een kopie van "Last to Know", wat wél een goed nummer was.

Pretty on The Outside- Toch nog een waardige afsluiter. Dit vind ik een zeer goed nummer, vooral de gitaarriffs in de intro en in de coupletten.

Al met al is dit niet meer dan een aardig album geworden. Échte uitschieters zijn er niet, en de titeltrack zuigt regelrecht aars.

2,5*