Helmet - Size Matters (2004)

Bij Helmet zijn de inventiviteit en inspiratie duidelijk op. De eerste paar nummers van dit album zijn nog wel aardig, maar daarna zakt het behoorlijk in elkaar. 2,5 *

Het kan mij niet boeien ik heb ze onlangs in de melkweg gezien, ik vond het 3 keer niets, het voorprogramma was overigen erg leuk, maar helmet zelf kon mij niet bekoren.

Ik vind dit nou WEL een leuke plaat!
Na het zwakke aftertaste is dit weer lekker.

Degelijke Helmet-plaat, net als voorganger Aftertaste voorzien van wat meer melodieuze refreintjes. Bevalt mij mede hierdoor beter dan het wat rauwere eerdere werk. Goede songs, simpel maar krachtig uitgevoerd en goed geproduceerd.

het helmet geluid is erg vet ,maar helaas ook erg beperkt

meantime en betty omvatten zon beetje het ouvre, want de rest is herhaling van die 2

Debuut "Strap It On" is er ook één die er toe doet. Toen had de band nog niet die machinale strakheid, maar er staan hele leuke nummers op.
Ben het met je eens dat de laatste drie herhalingsoefeningen zijn.

Ik wil daar ook nog wel Aftertaste aan toe voegen. Het combineert melodieuzere nummers met de strakheid van de eerdere platen.

Strap It On is zeker te gek, jammer dat die vaak over het hoofd gezien wordt vanwege het feit dat ze onbekend bleven met die plaat. Ik vind het trouwens vreemd dat Born Annoying (aardige b-kantjes-cd) en Unsung - The Best Of Helmet hier niet bij staan.

Over Size Matters kan ik kort zijn: 3 echt goeie nummers: See You Dead, Throwing Punches en Last Breath, de rest: vermoeid klinkende middelmatigheid. Het laatste album is zo mogelijk nog slechter. Ik begrijp echt niet waarom die ooit is uitgebracht.

Bij nader inzien her en der toch tamelijk vervelend. Uitgeblust.