The Babys - The Babys (1976)

Met hun debuut had The Babys nog niet ontdekt hoe belangrijk pakkende melodielijnen zijn. Het levert een saaie plaat op, met twee uitzonderingen.

De plaat start veelbelovend met dansende percussie, maar na een aardig couplet blijkt het lied zowel brug- als refreinloos te zijn. Dat couplet dan een paar keer herhalen leert me alleen dat John Waite stem in echo baadt en in optima forma verkeerde. Qua compositie is het veel te mager, een rode draad op deze schijf.

De eerste uitzondering op de saaiheid is het uptempo If You've Got the Time, de tweede is de langzame afsluiter Dying Man met zijn Fender Rhodespiano-intro, warme geluid, verrassende opbouw en een pakkende melodie in het tweede deel. Hier veer ik op. Dat Tony Brock Over and Over zingt, doet het gaapgevoel alleen maar groeien.

Maar goed, ik ben ook maar een mannetje met een meninkje: hierboven meldt matthijs dat hij tevens ballade I Believe in Love eruit vindt springen. Zit wat in.
Bepaald geen wereldalbum, wie echter een playlist van The Babys / Waite wil maken, moet deze drie nummers maar eens beluisteren. Als album kabbelt het teveel.