Lostboy! AKA - Lostboy! AKA Jim Kerr (2010)

Ben 'm vorig week maar eens gaan halen en dit weekend eens goed gaan beluisteren. Zit vanalles in, voor elk wat wils, waardoor het iets moeilijker is het als een geheel te zien. Neemt niet weg dat het mij 100% meevalt en dat er een paar schitterende nummers tussen zitten die onder je huid kruipen.

Red Letter Day hoort daar inderdaad bij ! Een extra half puntje alleen al daarvoor !

Soloman Solohead is ook zo'n heerlijk nummer...Zit vol met early Simple Minds invloeden, maar klinkt toch echt heel 2010. Prettig verrast door dit soort uitspattingen van JK. Laten we hopen dat de volgende Simple Minds plaat met hetzelfde lef wordt opgevat. Dit smaakt zeker naar meer !

Een frisse rockende plaat Waar haalt Jim Kerr idd zijn energie vandaan? Alle nummers klinken goed en het heeft wel iets van Simple minds weg maar dan zonder Charlie Burchill. Logish!
Op het einde (inclusief de bonustracks) wordt de plaat steeds sterker en wordt er geexprimenteerd. De oude 'spirit' van de oude Simple minds is hier in terug te horen.
Lostboy en MR Silverlight zijn mijn favorieten.
Ben erg benieuwd naar het nieuwe album van de Simple minds.Graffiti soul maar dan NOG beter hoop ik!

Is de artiestennaam trouwens niet Lostboy! AKA Jim Kerr?

Of gewoon Lostboy! ?

Want nu slaat het helemaal nergens op namelijk.

Je moet hem vaker beluisteren om deze CD te vatten.
Dat zijn meestal de besten, ook in dit geval.

Ik vind 'm geweldig, origineel, expirimenteel, fris, vlot, veel instrumentale invloeden uit de beginperiode van de SM, betere zang dan op de laatste SM CD's, kortom de moeite van het beluisteren meer dan waard.

De bonustracks moest ik erg aan wennen, maar ze zijn fabuleus.

Eigenlijk is hij beter dan de vier laatste cd's die de Simple Minds hebben uitgebracht m.u.v. het nummer Moscow Underground natuurlijk.

Net terug uit Amsterdam. In 1 woord : geweldig. Jim geeft alles, ook in de Melkweg voor 200 man. Dat "Spirit Catcher", absoluut brilliant.
Ik kan alleen maar zeggen : een Lostboy concert mag je niet missen !

Ook fijn dat er nog twee nummers van Simple Minds werden gespeeld, die de laatste 28 jaar niet meer zijn gespeeld: Today I Died Again en This Earth That You Walk Upon.

Jim Kerr solo, erg gewaagd van de man om zich na meer dan 30 jaar Simple Minds eens op het solopad te begeven, maar natuurlijk ook erg avontuurlijk.
Of de waardering net zo groot is solo als met z'n compaan Charlie Burchill? We zullen het zien.
Ik vind zelf dat zijn solo-projekt over het algemeen behoorlijk geslaagd is, en zelfs vaak verrassend. Niet elk nummer vind ik even geslaagd maar het grootste deel wel. Net jammer dat het nummer '..What goes on' er niet op staat.
'Lostboy! A.K.A. Jim Kerr' vind ik erg creatief en verfrissend klinken en erg vernieuwend maar ook zo Simple Minds.
Gelukkig dat Charlie en Jim buiten Simple Minds om elkaar de artistieke vrijheid gunnen.
Dat Jim Kerr de laatste 5 jaar zowel met Simple Minds als solo weer een nieuwe creatieve bron heeft aangeboord is mij wel erg duidelijk. Nu maar hopen dat Simple Minds zelf snel weer de studio in duikt, dus weer met trouwe compaan Charlie, want ik kan al niet meer wachten op een nieuw Simple Minds-album, dit metname omdat ik de laatste 5 jaar zeer aangenaam verrast ben door de creatieve opleving van Jim/Charlie en de rest van de Minds.

Volgens mij ook en dan met als titel van de plaat: Lostboy!

Ik vind Remember Asia overigens wel een heel erg lekker nummer!

En ook op de officiële site staat z'n artiestennaam zo.

Berichten verplaatst naar Simple Minds

C-moon: Misschien is Charlie niet de beste gitarist...
maar bijzonder is hij wel. Dan heb ik het vooral over zijn unieke klanken/effecten en geweldige riffs. Dat hij met de live optredens enkele foutjes maakt is waar, maar dat zie ik zo vaak bij andere getalenteerde gitarisen (The Edge bv, waar ik ook bewondering voor heb).

Maar om nou als voorbeeld van een getalenteerde gitarist The Edge te noemen is wellicht ook wat overdreven

Overigens vond ik Charlie laatst in de HMH stukken beter dan jaren geleden op Bospop want toen was het echt niet best.

Het Lostboy projekt heeft mij 1 ding echt duidelijk gemaakt : voor het volgende SM album is het echt erop of eronder. Jim zal de nodige externe hulp weer ( moeten ) inroepen om iets verfrissends op de planken te kunnen brengen, hij heeft bewezen dat dit kan en is niet afhankelijk van de input van Charlie, hoe spijtig het ook is om dit te moeten concluderen.

Ik snap er niks meer van, van deze plaat dan, Charlie Burchill erbij en het had zo voor een nieuwe Simple Minds plaat door kunnen gaan.

Prima album van Jim Kerr, al snap ik zoals velen hier niet waarom dit niet gewoon als Simple Minds album uit had kunnen komen. Tuurlijk begrijp ik Jim's keuze om eens wat anders uit te proberen (en met andere muzikanten te werken), maar dat was toch ook wat hij deed voor de plaat die uiteindelijk 'Cry' werd ?
Dus had Charlie de gitaar laten hanteren en het volgende SM album was geboren.

Dit neemt overigens niet weg dat ik het een moedige keuze vind en ik de nummers erg sterk vond bij de 1e luisterbeurt zojuist.
Uitschieters: Refugee, She Fell in Love with Silence, Red Letter Day en Lostboy.

Ik ben geen fan van Simple Minds al heb ik de stem van Jim altijd erg prettig gevonden; zit soul in. Nu dit album in bezit en laat ik het eens kort samenvatten...wauw!

Zo moet het. Spannend, geinspireerd, afwisselend, vuig zelfs. Lostboy kan het.

Nieuwe favoriet erbij: Shadowland !

Zullen we maar gewoon zeggen dat deze keihard geflopt is.

Dat ligt er maar net aan wat de verwachtingen waren...

Daarvoor is het materiaal nu ook weer niet van een briljant niveau. Goed, beter dan de laatste SM albums, maar nog steeds niet de magie van weleer. Die zal definitief ook niet meer wederkeren ben ik bang.

Commercieel waarschijnlijk wel (maar dat kunnen we ook al jaren van Kerr's band zeggen), artistiek naar mijn mening absoluut niet ! Beste werk van de man in jaren.

Hij komt binnenkort naar Tivoli. Op hun site staat "gaat hij muzikaal gezien terug naar de spannende, experimentele begintijd van Simple Minds". Daar klopt dus niets van: dit is slappe hap, heeft absoluut he-le-maal niets te maken met Sons and Fascination, Sister Feelings Call en Real to Real Cacophony. Ga er heeel misschien heen om die LP's te laten signeren .

simple minds/jim kerr: altijd bron voor heftige reacties

voor de negatievelingen: zet je oor/oogkleppen nu eens af, en luister eens onbevangen naar the wait part 1+2, hele mooie opbouw, goeie zang, geweldig goed nummer.

voor de positievelingen: er staat natuurlijk ook wel wat vulling op...

Wat ik vreemd vind is dat dit het soloproject van Jim Kerr is, maar dat hij toch samenwerkt met zijn huidige Simple Minds vrienden Mel Gaynor en Andy Gillespie en de plaat laat produceren door Jez Coad, producer van de afgelopen twee Simple Minds albums. Waarom dan de gitaren niet laten inspelen door Charlie Burchill ... ?

De bedoeling van een solo-album lijkt me 2-ledig, samenwerken met andere mensen en een andere muzikale weg inslaan. Dit doet Jim op dit album beide niet.

Maar ik vind het wel een supergoede plaat, "het beste album dat Simple Minds nooit maakte"

Zeer fijn plaatje, den Jim kan het nog....................

Erg goed album. Hoogtepunten zijn Refugee, Remember Asia, Bulletproof Heart, She Fell in Love with Silence, The Wait parts 1 + 2 en bonus track Sad Stone Child

Een prima soio plaat van de zanger van de Simple Minds, een prettige verrassing en ik ben blij dat de beste man het nog niet helemaal verloren is. Dus echt een beetje een Lost Boy. Hier staan echt een paar strakke tracks op en ik mis Burchill totaal niet. Grootste verrassing vind ik echter Mel Gaynor, die drumt hier een stuk geïnspireerder dan voorheen. Zelfs in combinatie met de drumcomputer (Echo?). Zou Charlie de teugels soms te strak houden bij de Minds? Ook grappig dat er een cover op staat van The Silencers genaamd Bullet Proof Heart, ook een favoriet van mij overigens. Het origineel is beter, dat dan weer wel...

Al weer heel lang geleden dat ik dit gehoord heb. Denk wel 12 jaar. Vond het toen niet zo heel best. Ga hem in de herdraai doen. Vandaag ook met Sparkle gedaan. En die is toch echt niet verkeerd, Rainmachine.

Haha, ik ben mijn vinyl aan het inventariseren dus er komt nu van alles langs. Oud en nieuw materiaal ook al is 80% van de verzameling jaren 80. Dit album heb ik destijds gekocht toen het net uit was, prima plaat! Jim is gewoon een aardige talentvolle gozer maar dat vergeet hij soms even zodra hij denkt dat hij een "wereldster" is. Begin jaren 80 was hij echt wel een held van mij... Super mysterieus met die maffe teksten en top stem. En op je eerdere opmerking terug te komen Chameleon Day, dit album klinkt echt VEEL beter dan Sparkle. Prima productie!

Net weer beluisterd nav de berichten hier, maar dit is toch geen High Time Simple Minds. Niet onaardig, maar trek de stem van Kerr gewoon niet zo, te geforceerd. De songs zijn wel wat avontuurlijker gearrangeerd dan de latere SM albums.