Howard Jones - Best Of (1993)
mijn stem
25 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Pop / Electronic
Label: East West
-
What Is Love? (3:43)
-
New Song (4:15)
-
Pearl in the Shell (4:00)
-
Always Asking Questions (3:41)
-
Things Can Only Get Better (3:57)
-
Like to Get to Know You Well (4:01)
-
Life in One Day (3:39)
-
You Know I Love You, Don't You? (4:06)
-
Hide and Seek (4:50)
-
No One Is to Blame (4:12)
-
Look Mama (4:06)
-
The Prisoner (4:41)
-
Everlasting Love (4:20)
-
Lift Me Up (3:41)
-
Tears to Tell (4:20)
-
Two Souls (4:25)
-
Igy (What a Beautiful World) (5:07)
-
City Song (7:17)
0
geplaatst: 22 maart 2012, 21:18 uur
BEST OF 1993
Na vijf albums bij Warner, was Howards contract afgelopen.
Het was heel mooi begonnen met twee kanjers van hitalbums op rij.
In de UK was de ondertussen 30jarige Jones eind 1983 plots hot
met zijn debuutsingle New Song. What Is Love was opnieuw goed voor de top 3.
Dan kwam Hide and Seek waarmee het kalende klavierwonder aantoonde
dat hij meer in zjin mars had dan het schrijven van hapklare hitbrokken.
En na die twee succeshits, vond ook de ballad met de fluit zijn weg naar de massa.
Pearl in the Shell was een single teveel uit het debuutalbum, maar het ijzer wordt gesmeed
als het heet is. En in de zomer van 1984 was daar al de vijde single Like to Get to Know You Well.
Vanaf What Is Love verzamelde ik Howard Jones singles (de eerste artiest
waarbij ik dat deed trouwens). Bij Like to Get to Know You Well dat niet op album stond
hoorde een 12" album met een selectie extended versies en een nieuw nummer.
Always Asking Questions ontbreekt niet op deze compilatie.
Het is een nummer waarin werkelijk alle Howard Jones troeven worden uitgespeeld.
Het optimistische Things Can Only Get Better was klaar in de winter van 1985.
En die profetische woorden waren weloverwogen, want het meer gesofisticeerd klinkende
tweede album zorgde voor een doorbraak in Canada en de States. Niet zozeer met Look Mama
of Life in One Day, maar met een heropname van No One Is to Blame met Phil Collins.
Die doorbraak in Amerika zorgde voor een meer volwassen aanpak op het derde album.
Het succes in Europa mocht er dan onder lijden, maar Howard zette vaste voet aan wal
in Noord-Amerika. All I Want en You Know I Love You zijn de singles uit die periode.
De anti-drug single A Little Bit of Snow haalde deze compilatie niet.
Jones verdween een paar jaar van de radar en kwam terug met een plaat
waarop hij alle muzikale invloeden die hem dierbaar zijn een kans gaf. De single
Everlasting Love was nog volgens het oude hitrecept geschreven, maar The Prisoner
liet een heel ander, haast ultramodern geluid horen. Beide singles flopten jammer genoeg.
Zijn vijfde en laatste album voor Warner draagt een Amerikaanse stempel.
Artiesten als Steve Winwood, Donald Fagen en Peter Gabriel zijn de helden.
De single Lift U Up haalde de radio's nog, maar de opvolgers Tears to Tell en Two Souls
deemsterden weg. Gek is de aanwezigheid van City Song dat helemaal geen single was.
Uniek op deze verzamelaar is de Donald Fagen cover IGY (What a Beautiful World).
Na vijf albums bij Warner, was Howards contract afgelopen.
Het was heel mooi begonnen met twee kanjers van hitalbums op rij.
In de UK was de ondertussen 30jarige Jones eind 1983 plots hot
met zijn debuutsingle New Song. What Is Love was opnieuw goed voor de top 3.
Dan kwam Hide and Seek waarmee het kalende klavierwonder aantoonde
dat hij meer in zjin mars had dan het schrijven van hapklare hitbrokken.
En na die twee succeshits, vond ook de ballad met de fluit zijn weg naar de massa.
Pearl in the Shell was een single teveel uit het debuutalbum, maar het ijzer wordt gesmeed
als het heet is. En in de zomer van 1984 was daar al de vijde single Like to Get to Know You Well.
Vanaf What Is Love verzamelde ik Howard Jones singles (de eerste artiest
waarbij ik dat deed trouwens). Bij Like to Get to Know You Well dat niet op album stond
hoorde een 12" album met een selectie extended versies en een nieuw nummer.
Always Asking Questions ontbreekt niet op deze compilatie.
Het is een nummer waarin werkelijk alle Howard Jones troeven worden uitgespeeld.
Het optimistische Things Can Only Get Better was klaar in de winter van 1985.
En die profetische woorden waren weloverwogen, want het meer gesofisticeerd klinkende
tweede album zorgde voor een doorbraak in Canada en de States. Niet zozeer met Look Mama
of Life in One Day, maar met een heropname van No One Is to Blame met Phil Collins.
Die doorbraak in Amerika zorgde voor een meer volwassen aanpak op het derde album.
Het succes in Europa mocht er dan onder lijden, maar Howard zette vaste voet aan wal
in Noord-Amerika. All I Want en You Know I Love You zijn de singles uit die periode.
De anti-drug single A Little Bit of Snow haalde deze compilatie niet.
Jones verdween een paar jaar van de radar en kwam terug met een plaat
waarop hij alle muzikale invloeden die hem dierbaar zijn een kans gaf. De single
Everlasting Love was nog volgens het oude hitrecept geschreven, maar The Prisoner
liet een heel ander, haast ultramodern geluid horen. Beide singles flopten jammer genoeg.
Zijn vijfde en laatste album voor Warner draagt een Amerikaanse stempel.
Artiesten als Steve Winwood, Donald Fagen en Peter Gabriel zijn de helden.
De single Lift U Up haalde de radio's nog, maar de opvolgers Tears to Tell en Two Souls
deemsterden weg. Gek is de aanwezigheid van City Song dat helemaal geen single was.
Uniek op deze verzamelaar is de Donald Fagen cover IGY (What a Beautiful World).
* denotes required fields.
* denotes required fields.