Matt Sweeney & Bonnie 'Prince' Billy - Superwolf (2005)

ik luister hem nu voor het eerst, dus het is nog te vroeg voor een stem, maar het juiste moment voor een eerste indruk.
Dit is toch weer net iets anders dan wat ik gewend ben van bpb, met name de elektrische gitaar valt meteen op. Veel gitaarloopjes en veel herhaling met de uit duizenden herkenbare zanglijnen van Will Oldham. Ik weet niet wat het is, maar zijn onvast en tijfelende stem doet me wat. Het is soms zelfs aandoenlijk te noemen.
De muziek is geschreven door Sweeney, maar past goed bij de stem van Oldham. Sweeney speelt erg rustig, wat opvallend is gezien zijn verleden in wat minder rustige bands (Zwan, Chavez). De sfeer van de cd grijpt me wel meteen bij de keel, nogal gruizige, erg minimale sound. Ik denk dat het een cd is die ik nog vaker moet beluisteren om hem werkelijk te kunnen waarderen.
Mijn stem zal dus later volgen.

P.S. het laatste nummer, i gave you is prachtig, simpele tekst, aarzelend gitaarspel, orgeltje op de achtergrond, kort maar krachtig.

hij wordt met elke luisterbeurt mooier...
het is echt zo'n cd die je voor jezelf wil houden. als er iemand binnenkomt zet je hem snel even op pauze en je luistert pas weer verder als diegene weer weg is...

Je wilt hem wel delen maar alleen met iemand die je zulke muziek als ware gunt, die zulke mooie muziek weet te waarderen, niet met de grote hoop, die naar 2 nummers hun oordeel alweer geveld hebben, en er niets aan vind. De Britney, marco borsato en idols fans.

Vanavond naar '' Bonnie Prince Billy & Matt Sweeney'' in Paradiso nog meer mensen die heen gaan?

Nee, jammergenoeg niet. Maar zie ze alst goed is op Lowlands! En wat is deze plaat wonderschoon!

Enig idee of dat stukje dialoog vanop het nummer Blood Embrace uit een film komt?

geen idee, maar wat een geweldig nummer!

Ik vond dit op zich een prima album maar, toch trek ik die gast zijn stem niet helemaal, ook als persoon vind ik het niet echt een sympathieke gozer, maar de teksten zijn zeer ok!

Beetje laat, maar wilde doorgeven dat ik ook in Paradiso was. Wat een fantastisch concert was dat zeg !!! Stuk voor stuk nummers die af waren, goede muzikanten en blijkbaar vonden ze het zelf ook leuk want ze gaven drie (of waren het er vier?) toegiften. Normaliter vind ik het irritant als muzikanten weinig tot geen contact met het publiek hebben en tussen de nummers door nix zeggen, maar bij dit concert vond ik dat juist prettig omdat die nummers zo'n diepe indruk maakten dat het gelul tussendoor alleen maar afbreuk zou doen. Beste concert tot op heden in dit jaar !

Ook mijn punt verhoogd...

Mijn 1500e stem. Van Will Oldham krijg ik nooit genoeg. Dat blijkt ook maar weer uit dit album.

ja, komt idd uit een film. het nummer is ook op een personage uit die film gebaseerd... weet alleen niet meer hoe ik aan die informatie kom en het hele verhaal is niet blijven hangen...
volgens mij stond het in de oor ofzo...

Superwolf live gehoord in Nijmegen, Lowlands en Amsterdam, vond ik eerlijk gezegd veel beter dan deze langdradige cd, en ik noem me toch echt een fan van Oldham.

heb hem zopas aangeschaft, slechts 2 nummers gehoord en kweet nu al dat deze plaat meeeer dan goed zit breekbare en kwetsbare stem, echt iets waar ik van hou!

schoon gerieve zal veel gedraaid worden, stem later

Blood embrace en een krop in de keel 5* voor dit nummer

half puntje erop, 3.5.
beast for thee is geweldig.

Voor mij is deze Superwolf een van dé hoogtepunten uit Oldhams oeuvre. De songs zelf zijn uiteraard sterk, maar extra punten scoort vooral het heerlijke gitaarspel van Matt Sweeney. Het geluid dat op dit album wordt opgeroepen verkies ik toch boven dat van de meer akoestische platen als Ease Down The Road, The Letting Go en Master And Everyone. Een elektrische gitaar weet me sowieso langer te boeien dan een akoestisch exemplaar.
Hoogtepunten kiezen is een moeilijke opgave want de kracht van Superwolf vind ik net dat de plaat overal een hoog niveau aanhoudt, zonder veel toppen en dalen. Als ik toch één favoriet moet aanduiden, is dat het bloedmooie, verstilde Bed Is For Sleeping.
Deze plaat weet van de eerste tot de laatste seconde te overtuigen en kan wat mij betreft de vergelijking met die andere Bonnie 'Prince' Billy-topper, I See A Darkness, dan ook moeiteloos doorstaan.

Het middenstuk, zeg maar van 4 tot 9, heeft zo z'n wat zwakke momenten, maar met name My Home Is The Sea, Blood Embrace en I Gave You zijn toppers.

'De teksten van Bed is For Sleeping en I gave You zijn geniaal. Dat zijn ook gelijk de beste nummers. De rest is goed genoeg om een 4* te vergeven.

Helaas teveel zwakke momenten in mijn ogen. Het begin is voortreffelijk met My home is the Sea en Best for thee en ook de eerder genoemde Bed is for sleeping en i gave you zijn toch wel heel erg goede songs. Een gemiddeld album uit het oeuvre van Will Oldham is nog altijd een topper vergeleken met de gemiddelde release in muziekland.

Aardig album van Will Oldham en Matt Sweeney. Laatsgenoemde tikkelt lekker rustig en voortkabbelend door terwijl Will Oldham weer lekker in vorm is door intiem en rustig zijn teksten voor ons te zingen. De teksten zijn altijd al goed geweest bij Oldham en hier ook weer hoor. Soms komt hij heerlijk droog en cynisch uit de hoek zoals op Death In the Sea. And I want to die in the sea. Dit is een sterke cynistische opmerking naar zijn ouder wordende persoon. Hij weet mooie dingen te schrijven. Vooral in dat nummer waar mijn genoemde zin niet eens tot de hoogtepunten behoord, maar wel erg mooi is. En zo heeft hij wel meerdere leuke, maar ook bloedserieuze momenten. Hoogtepunt Blood Embrace is een personificatie van een gekwelde ziel, een ziel die helemaal alleen is. Een hoogtepunt in de discografie van Oldham. Een goed album, dat zeker. Helaas is het middenstuk van het album van een stuk lager niveau als de eerste paar nummers en de laatste 3 nummers, maar er zit nog altijd een mooie 3,5* in.

Heb 'm sinds kort op LP - en moet zeggen dat ik dit altijd een erg leuk uitstapje van Oldham heb gevonden. De toevoeging van Matt Sweeney is erg goed -

Veel mooie nummers, een mooie uitgesproken sfeer, met twee vreemde stemmen die op de een of andere manier weer verdomd goed bij elkaar passen.. Favoriet is hier de afsluiter, maar eigenlijk is alles van goed niveau..

Leuke plaat, dat is zeker.

Dit album staat sinds een week op Spotify en daardoor ook sinds jaren weer in mijn rotatielijst. Wát een album!

Toen Rick Rubin dit album een keer via via in zn handen gedrukt kreeg en het ging luisteren werd ie volledig weggeblazen:

‘Rick Rubin flipped out on that music, he's fucking totally losing his mind.’

bron: Will Oldham, Matt Sweeney, and Rick Rubin Talk ‘Superwolf’ As the Cult Album Finally Hits Streaming Services | GQ