Janet Jackson - Design of a Decade (1995)

I love Janet! Ik weet wel dat ze het niveau en de klasse van een Erykah Badu niet heeft maar niettemin blijft ze voor mij scoren. Haar nummers zijn geen technische hoogstandjes maar dat hoeft bij haar niet. Op de een of andere mannier zit het allemaal wel goed (tenzij ze de romantische toer opgaat). Het heeft gewoon een zekere chemie.

Deze verzamelaar heb ik ook. Zelf heb ik een andere albumcover, maar deze is ook mooi. Erg lang niet meer gedraaid, maar nu zit ie in mijn cd speler. Erg lekkere muziek moet ik zeggen.

Supermooie compilatie. Heerlijk. Janet is echt zo cool. Die concerten van haar zijn ook zulke grote happenings.
Geweldige nmmers.

-5-

Aardige verzamelaar. De bonus cd die tijdelijk bij deze compilatie te verkrijgen was maakt hem de moeite waard. Verder best aardige nummers, alhoewel ik sommige tracks (Runaway, Whoops Now en nummers 16-18) tenenkrommend vind. De soms wat iele zang helpt dan niet echt mee. Janet is op haar best als ze swingt zoals met Rhythm Nation, Nasty en Control. Dit zijn, samen met Love will Never Do Without You en That's The Way Love Goes, dan ook de hoogtepunten.

Geheel met je eens. Aardige nummers afgewisseld met hele slappe troep (Runaway, haar ballads) en de versie van Best Things in Life Are Free die hier op staat is echt verschrikkelijk. Puur door het jeugdsentiment scoort deze een hele krappe 2,5, ik draai liever het album Control (enige album met Rhythm Nation die nog een beetje de moeite waard is).


Zeg maar gerust dat ze niet kan zingen

Wolfgang1975 schreef:
Janet is op haar best als ze swingt zoals met Rhythm Nation, Nasty en Control. Dit zijn, samen met Love will Never Do Without You en That's The Way Love Goes, dan ook de hoogtepunten.

Ook ik ben het hier mee eens, Janet is gewoon het beste als ze swingt, en niet te romantisch en langdradig wordt

Op deze compilatie staat vooral nog energieke en funky dance, de laatste jaren brengt Janet Jackson helaas van die slappe R&B. Al is haar stem aan de dunne kant en zijn haar ballades over het algemeen minder geslaagd, hier staan toch heel wat prima swingende nummers.
"What Have You Done for Me Lately" vind ik gewoon een uitstekend dance-nummer (geweldige bas!), "Nasty", "When I Think of You" en "Escapade" zijn ook dance-klassiekers.

Wel vreemd dat Again er niet op staat, was toch ook een vrij grote hit (als friekje zijnde was ik helemaal verliefd op dat nummer, maar als je nu weer luistert, is het eigenlijk tenenkrommend slecht.... Ze zingt zo vals in dat nummer!). Verder geheel eens met LucM, maar ik wil nog wel Love Will Never Do (Without You) noemen, een van haar beste songs (plus prachtige video)

Het nummer Diamonds klinkt inmiddels hopeloos verouderd, wat mij betreft een van haar slechtste songs.

Het nummer "Diamonds" heb ik niet op deze compilatie, wel op één van Herb Alpert en ik vind het nummer best te pruimen, vooral vanwege die trompet. De slechtste songs van Janet werden wat mij betreft na 2000 geproduceerd.

Ik heb Janet Jackson altijd al een matig zangeresje gevonden. Nooit echt met regelmaat gescoord, zeker de laatste jaren niet. Dit album is een leuk startalbum voor mensen die de (vroegere) muziek van Janet nog niet echt kennen. Het is ook een leuk verzamelalbum, maar toch mis ik enkele "hits" van haar. Eén ding staat vast, iedereen weet het, behalve Janet Jackson niet: haar ballads zijn meestal tenenkrommend slecht.

That's the way love goes is niet slecht, maar ik heb ook nooit verstaan waarom dit een hit werd. Vrij monotoom liedje. Het verschrikkelijke is dat ze haar echte enige goede ballad namelijk "Again" niet op dit album plaatst. Wat de reden hiervoor mag zijn, het is een gigantische foute keuze. When i think of you vind ik ook wel een leuk nummertje van haar.

Haar opzwepende, uptempo muziek kan ik meer appreciëren, favorieten zijn dan ook what have you done for me lately en natuurlijk het lekkere liedje "nasty". Escapade klinkt ook behoorlijk catchy en whoops now is vrij herhalend, maar zeker niet slecht. Rhythm Nation klinkt ook lekker, maar control vind ik een oerslecht nummer van haar. Haar rocknummer "Black Cat" vind ik ook één van haar beter nummers, die guitaarsolo doet het lied wel eer aan. Het klinkt lekker.

De rest van het album is opgevuld met slechte tot licht positieve nummers. Geen slecht album, maar ik hoop dat ze binnenkort toch eens een nieuw compilatie-album uitbrengt. Hoewel ze de laatste jaren minder goed bezig is, moet ik bekennen dat ik liedjes als " a little while", "all night (don't stop)" en" feedback" enorm lekker vind. Dit album is echt jaren 80, dit is te horen in bijna elk liedje. Lekker cheesy, maar ze mag zich wel eens updaten.

Decadent was een beter titel geweest.
Leuk in de jaren 80; vervolgens niet meer.

Leuk t/m het album Janet, daarna hoefde het van mij ook niet meer.

Van Janet kon ik That's the Way Love Goes ook nog waarderen.
Maar het dansbare van Control en Rhythm Nation sprak mij een stuk meer aan.

De creatieve piek zat duidelijk ten tijden van Rhythm Nation en janet., met hier en daar een uitzondering.

goede verzamelaar die de beste periode van Janet weergeeft. Met nog een uitspatting door de Velvet rope en wat kleine hitjes daarna zijn andere verzamelaars ook niet nodig want de hoogtijdagen komen hierop al voorbij.
Best wel opmerkelijk hoeveel singles van die albums getrokken werden, de singles van Control en Rhythm nation hebben bijna allemaal die strakke mechanische harde drums, vanaf de Janet periode gaat er een grote injectie rnb in.
Hoogtepunten: Rhythm Nation, The pleasure principle, When I think of you, Nasty, Alright, Love will never do without you.
Zelfs Twenty foreplay vind ik nu achteraf best mee vallen.
De slappe hap hier voor mij is Runaway en eigenlijk ook The best things in life are free, volgens mij is dit de K Klass mix

Alles is wel gezegd hier.
als je echt helemaal niets hebt van Janet is dit best leuk, maar het is veel verstandiger om Control en Rhythm Nation te kopen.

Daar doe je velvet rope echt mee te kort..dat is zeker net zo goed als de 2 die je noemt. Al staan er geen nummers van die plaat op deze verzamelaar.

Misschien nog een keer een kans geven dan.

Hele leuke verzamelaar, maar naar het einde toe wordt het wat gezapig, de vaart is eruit. Al die ballads na elkaar is een beetje jammer, hadden ze wat beter kunnen spreiden. Na Rhythm Nation wordt het dus wat saai maar voor de rest geen klachten, dit is echt een topverzamelaar hoor. Jammer dat ze voor altijd in de schaduw van haar grote broer zal staan, en misschien wel terecht hoor...maar ze mag toch wat meer waardering krijgen voor haar oeuvre, en dan vooral de hits, uit de jaren '80 en '90. Heb het gevoel dat ze toch wat wordt onderschat hier en dat vind ik jammer. Moest ik even kwijt.

Vind je "That's the Way Love Goes" ook saai dan? Wat mij betreft behorend tot de betere singles van de jaren '90. Tijdloos en zwoel, zomers nummer. Beetje net zoals "Summertime" van DJ Jazzy Jeff & the Fresh Prince dat is.

Nee, my bad, That's the Way Love Goes is inderdaad ook schitterend. Ik doelde meer op de laatste drie nummers.

Prima verzamelaar en leuk dat op de speciale editie Diamonds nog eens opduikt . Goed nummer blijft dat .Voor de rest het overbekende werk . Niks meer niks minder . 4 sterren

Let's Wait Awhile vind ik ondertussen ook vrij briljant...wat een schattig nummertje

Wat een verademing dat hier als afbeelding voor de Amerikaanse uitgave is gekozen, deze foto is tig keer mooier dan de lelijke 'boobies' foto die we hier in Europa kregen.
Enfin, prima compilatie, alle grote hits die Janet tot dan toe had gescoord stonden hier op. Ik had destijds alle haar albums op cassettebandjes en was echt super blij met deze cd. Deze verzamelaar was één van mijn soundtracks van 1996 en hoe fantastisch is 't dat het opzetten van deze cd mij zo weer terugbrengt in dat jaar.



Allereerst viel het vrij grote hit wel mee wat Again betreft, meer een bescheiden hit die is uitgegroeid tot een fan-favoriet. De reden dat deze en andere hits van het album Janet. hier niet op terug te vinden zijn is dat deze compilatie werd uitgebracht op haar vorige label A&M en Janet ondertussen bij Virgin zat. A&M kon de rechten voor het gebruik van de andere nummers niet rond krijgen.

Bijzonder ook dat velen hier afgeven op de ballads. Ik vind Let's Wait Awhile, Come Back To Me en ook de ballads die hier niet op staan schitterende nummers. Ben altijd juist van mening geweest dat Janet te weinig ballads heeft gemaakt. Ik hoor tien keer liever Let's Wait Awhile dan Control of The Pleasure Principle.

En Runaway... had er destijds een hekel aan, maar is echt gegroeid bij mij. Gewoon een lekker zorgeloos feelgood nummer.

Ook grappig dat velen Control als hét Janet album noemen, het is toch echt mijn minst favoriete Janet album uit de periode 1986-1997. Tja, smaak...

Black Cat al in geen tijden meer gedraaid. Maar weer eens opzetten. Wat blijft dat een beretrack, zeg maar haar Dirty Diana alleen dan nog beter.

Ja, Black cat was destijds wel een heel verrassend nummer. Janet goes hard rock. Maar het pakt prima uit. Het was zo'n beetje het eerste nummer dat ze helemaal zelf schreef, naar ik meen. Maar het heeft een geweldige riff en groove. Ik heb het zelfs nog op single gekocht, omdat ik meende dat die single-versie afweek van de albumversie. Deze verzamel-CD heeft dan weer een versie met een langere gitaarsolo.
De mix is trouwens van de Duitse hardrock-producer Michael Wagener, die nooit eerder met pop-acts had gewerkt. Mede daarom pakt het resultaat waarschijnlijk zo goed uit.

Deze compilatie is het enige album dat ik heb van JJ. Opgebouwd uit vooral de singles van Control en Rhythm Nation 1814, die ik vrijwel stuk voor stuk best te pruimen vind. Voor mij een prima compilatie dus, al zijn latere verzamelaars natuurlijk vollediger. Maar na That's the way love goes en again was er weinig meer van Janets releases dat mij boeide. Die magie was verdwenen, op de een of andere manier.

Ik heb de Europese versie, maar vind de hoes van de VS-versie ook veel mooier. Raar dat ze die niet gewoon wereldwijd hebben aangehouden. Dat die Europese versie in de VS niet door de censuur zou komen, begrijp ik dan wel weer.

Dat verklaart wel een hoop. Again was voor een Oscar genomineerd voor Best Song for a Motion Picture, volgens de Janet docu, maar ik vind het echt een niemendalletje. Dat If mist op deze verzamelaar is veel aparter.
Overigens vind ik Diamonds met Herb Alpert toch wel 1 van haar keytracks en die had gewoon op de reguliere versie kunnen staan ipv The best things in life are free bijvoorbeeld.