Dirty Sweet - American Spiritual (2010)

Gisteren aangeschaft bij het concert van de heren in het Paard van Troje, was maar 13 euro. Was een erg goed concert, en van de nummers van deze CD die ze speelde was ik wel gecharmeerd. Hij komt overigens al uit 2009. Zal later vandaag als ik em een paar keer beluisterd heb eens een beoordeling geven.

Leuk! Vond het ook een aangenaam plaatje. Kwam over als smerige blues, met scherpe rockkantjes.

Smerige blues? Waar dan, want ik hoor het niet. SImpele catchy rock muziek dat wel, niet mijn ding.

Totaal niet smerig inderdaad. Met de hoes proberen ze de gladheid wat te verdoezelen, maar dit lukt niet echt Toch valt er wel het een en ander te genieten, zoals de opener en An Empty Road.
Ze doen me overigens erg denken aan The Disciplines (goede tip voor mensen die dit leuk vinden)

Denk niet te licht over deze rakkers! Dit is weergaloze rock. Ik zag en hoorde ze 1 (2) mei jl. tijdens de Rhythm & Blues Night in Groningen en ze waren fantastisch! Recht toe recht aan, geen flauwe kul, geen poeha. Niet smerig, maar wel lekker rauw en ... grote klasse!

Ik was er bij afgelopen zaterdag en het was inderdaad een zeer goed optreden! Daarom de c.d. gelijk maar gekocht en ik moet zeggen dat ik er absoluut geen spijt van heb.

Trouwens, ik meen me te herinneren dat ze het nummer Please Beware zaterdag speelden en dat klonk aardig smerig (in positieve zin dan he?). Smeriger dan op de c.d. i.i.g.

Smerig wellicht overdreven, maar zit wel degelijk een bluesy aan vast.

Ten tijden van hun eerste plaat Of Monarchs And Beggars heb ik de heren mogen aanschouwen in The Rambler te Eindhoven. Dirty Sweet speelde toen een heerlijke mix van southern rock, jaren zeventig en zompige blues. Op het nieuwe album American Spiritual treffen we wederom veel van dat alles aan; maar dan veel overtuigender, met een veel meer toegeigend geluid en wellicht wat beschaafder. Natuurlijk zijn de Black Crowes, Led Zeppelin, Rolling Stones en Lynyrd Skynyrd invloeden nog te horen. Maar daar staan zeer sterke composities en arrangementen tegenover die allen verfijnd klinken, tegen de rootsrock aanschuren en Dirty Sweet genoemd mogen worden. Tel daar de zeer fijne stem van zanger Ryan Koontz bij op en je hebt een recept voor een geweldige plaat. Eentje die het verdient om veel gedraaid te worden; net als de charismatische band het verdient heel groot te worden. Get it on!

De productie is inderdaad erg zuiver.
Het had wat rauwer gemogen.
Maar daar staat tegenover dat de band live harder knalt, dan op deze plaat.

Verder is de songwriting en het spel erg goed.