Bonnie Raitt - Luck of the Draw (1991)

Opvolger van haar bejubeld album Nick of Time.

Méér van hetzelfde, vaak doorleefde bluesy songs, maar iets minder overtuigend dan op die voorganger.

3.5 sterren ***1/2

zeer sterke opvolger met een klassieker ' i can't make you love me ' ( is het niet geschreven door prince ???? )

Nee. Het is geschreven door Allen Shamblin en Mike Reid.

I Can't Make You Love Me Vind ik echt een Prachtig nummer

Dit nummer had ik tot op vandaag al 20 jaar niet meer gehoord en was het totaal vergeten.Inderdaad een superballad met een prachtige jazzy piano als begeleiding.
Nog gecoverd geweest door George Michael en recentelijk door Adele.
Maar de versie van Bonnie is natuurlijk de beste!

Maar de versie van Bonnie is natuurlijk de beste!.............Amen

Oei...een gelovige papegaai op Mm Maar alle gekheid op een stokje,een sterke opmerking Flip!

Vergeet de prachtige versie van Bon Iver niet

Als fan van miss Bonny Raitt kwam ik er reeds lange tijd achter dat de zangeres garant staat voor kwaliteit. Vroege werken of later werk, kwaliteit blijft gewaarborgd. Een muzikante die in mijn beleving nooit een steek laat vallen... Haar allerbeste albums stammen uit '89-' 92 met als hoogtepunt dit album uit '91. Haar meest gevoelige song uit haar indrukwekkende carrière is zonder meer de titelsong van dit album. Onbeschrijfelijk mooi. Muzikaal en textueel een muzikaal hoogstandje. Ik hoop nog lang van Bonnie Raitt te mogen genieten... Gaat het beluisteren!

ontegenzeggelijk

Afgelopen november werd ze 73 jaar jong, Bonnie Lynn Raitt, geboren in Burbank, Californië, USA. Haar moeder was een pianiste, haar vader was acteur en de jonge Bonnie begon met het bespelen van de piano, maar verruilde dat instrument al snel voor de gitaar. Ze was toen acht jaar. Toen ze vijftien jaar was, werd ze door de leiding van een zomerkamp dusdanig geprikkeld, dat haar spel steeds beter werd en ze door haar muziek, haar onzekerheden kon maskeren. Stap voor stap groeide ze als gitariste, waardoor ze ook begon met zingen en het schrijven van liedjes. Een journalist van Newsweek schreef een positief artikel over een optreden van Raitt, waarna het niet lang duurde, alvorens ze een platencontract aangeboden kreeg.

Haar selftitled debuutalbum verscheen in november 1971, "GIVE IT UP" uit 1972 en "SWEET FORGIVENESS" uit 1977 waren redelijke verkoopsuccessen, maar in 1989 brak ze met "NICK OF TIME" internationaal door. De opvolger van dat succes album kwam uit op 25 juni 1991 en kreeg "LUCK OF THE DRAW" als titel mee. Raitt produceerde het schijfje samen met de beroemde producer Don Was. Opnieuw scoorde ze met dit album een verkoopsucces en de kwaliteit van de liedjes was ook opnieuw erg goed.

Op "LUCK OF THE DRAW" staan twaalf composities en een speelduur van iets minder dan 54 minuten. De Canadese singer-songwriter Shirley Eikhard schreef de heerlijke opener “SOMETHING TO TALK ABOUT”, waarin het slide gitaar spel van Raitt al subtiel te horen is. “GOOD MAN, GOOD WOMAN” is een Womack & Womack compositie, een uptempo liedje met een fijne melodie en een duet met Delbert McClinton, die ook de mondharmonica bespeelt. Pianist Bruce Hornsby heeft een hoofdrol in de ballad “I CAN’T MAKE YOU LOVE ME”, dat een prachtige en emotionele melodie heeft. Het door Raitt zelf geschreven “TANGLED AND DARK” is uptempo en de Tower Of Power blazers geven het nummer een funky sfeer, het ritme doet de rest. Ze schreef ook het met een reggaesfeertje opgeleukte “COME TO ME”, subtiele koortjes, krachtige zang en de van The Faces en Small Faces bekende Ian McLagan mag op heerlijke manier de Hammond orgel bespelen, een erg lekker liedje. John Hiatt schreef “NO BUSINESS”, hij is ook te horen op gitaar en achtergrondzang en het uptempo nummer is pakkend en hoort bij de besten van het album, wat mij betreft.

Vijf nummers klokken boven de vijf minuten, waaronder de ballad “ONE PART BE MY LOVER”, waarin Benmont Tench, bekend van Tom Petty & The Heartbreakers, te horen is op Hammond orgel. De pennywshistle, bespeelt door de Schotse muzikant Phil Cunningham, geeft het nummer een folk sfeertje. Het tempo gaat weer omhoog in het door de Ierse singer-songwriter Paul Brady geschreven “NOT THE ONLY ONE”. Een prachtig nummer met een erg fijne melodie en het gitaarspel van Richard Thompson is clean en prominent aanwezig. “PAPA COME QUICK (Jody And Chico)” heeft een country/blues geluid en accordeon is een prima toevoeging aan dit relatief korte liedje. De basgitaar leidt “SLOW RIDE” in, Robben Ford is te horen op de lead gitaar en het uptempo nummer is pakkend, het ritme heerlijk en er wordt fantastisch gespeeld en gezongen. Mijn all-time favoriete drummer Jeff Porcaro is te horen in het titelnummer, “LUCK OF THE DRAW”. Paul Brady schreef ook dit nummer, een midtempo melodisch liedje. De achtergrond vocalen, verzorgd door Brady en Richard Thompson zijn erg mooi, één van mijn favoriete liedjes van het album. “ALL AT ONCE” is een orkestrale ballad, strijkers en de doedelzak, die tegen het einde te horen is, geeft ook dit nummer een folk sfeertje.

“LUCK OF THE DRAW” is een klassieker in het oeuvre van Bonnie Raitt, die vanaf 1987 afgekickt is, na een lange periode van drank en drugsmisbruik. Ze maakte al indruk met “NICK OF TIME” in 1989 en deed dat met dit album nog een keer. Een prachtig album!

In 1991 kocht ik het cassette bandje. Waarschijnlijk alleen vanwege de single Something To Talk About, verder kende ik de muziek van Bonnie niet zo goed. Ik heb daarna andere albums geprobeerd maar die hebben mij nooit zo kunnen bekoren als dit album. Er staat echt geen zwak nummer op. Persoonlijke favorieten zijn Not The Only One (was nog een redelijke hit in de Hot 100) en One Part Be My Lover.

de opvolger van het sterke "Nick of Time" (1989) leverde Bonnie Raitt wederom groot commercieel succes op. "Luck of the Draw" is na al die jaren nog steeds haar best verkochte album.

haar meer op blues, country en folk gebaseerde albums uit de begin 70's ging zij vanaf "Home Plate" meer en meer vermengen met o.a. pop en rock, waarbij ik het woord "mainstream" probeer te vermijden, maar wellicht is dat toch wel de juiste omschrijving voor de muziek die zij later ging maken.

op dit album dat qua sound in het verlengde ligt van "Nick of Time" staan een 4-tal Bonnie Raitt originals, het funky ritmische "Tangled and Dark", de heerlijk wiegende melodie van "Come to Me", de pracht ballad "One Part Be My Lover" een co-written nummer met de Amerikaanse acteur Michael O' Keefe en de afsluitende met strijkers voorziene ballad "All At Once".

de sterke ietwat funky opener "Something to Talk About" wordt gevolgd door de r&b van "Good Man, Good Man" een fraai soulvol gezongen duet met Delbert McClinton. exact dezelfde versie verscheen een jaar later op diens album "Never Been Rocked Enough". de pop/reggae van "Come to Me" met Kris Kristofferson in het koortje en het aanstekelijke "Papa Come Quick" mede geschreven door Chip Taylor zijn eveneens bovengemiddeld goede songs. wat zeker ook geldt voor het stevig rockende "No Business" een John Hiatt cover.

wellicht ook ingegeven door haar Angelsaksische roots (Schots) is het opvallend dat zich onder de overige covers ook 2 songs bevinden van de Ierse folk grootheid Paul Brady, de pop/folk van "Not the Only One" en het titelnummer, waarvan met name "Not the Only One" een juweeltje is. op beide nummers is het elektrische gitaarspel van Richard Thompson te horen. samen met de indringende ballad "I Can't Make You Love Me" van Nashville songwriters Mike Reid en Allen Shamblin zijn dit 5 sterren nummers.

de fraaie koortjes werden wederom verzorgd door o.a. Sweet Pea Atkinson, Sir Harry Bowens, David Lasley (bekend van zijn werk met James Taylor) en Bonnie Raitt zelf.

"Luck of the Draw" is een heerlijk divers album. misschien wel haar beste album uit de 90's. woonde vele jaren geleden een indrukwekkend concert van de inmiddels 76-jarige Bonnie Raitt bij in zaal De Doelen/Rotterdam. haar tourschema 2026 laat tot nu toe alleen concert data zien in Noord-Amerika/Canada. op haar website zijn helaas nog geen Europese data te zien, maar wellicht worden die later nog aangekondigd. zou deze "grande dame" graag nog eens live willen horen/zien.

Album werd geproduceerd door Don Was & Bonnie Raitt
Recorded at Ocean Way Recording, Capitol Studios & Conway Studios, Los Angeles, California