Bonnie Raitt - Nick of Time (1989)
mijn stem
80 stemmen
Verenigde Staten
Rock / Blues
Label: Capitol
-
Nick of Time (4:55)
-
Thing Called Love (3:45)
-
Love Letter (4:50)
-
Cry on My Shoulder (3:14)
-
Real Man (4:27)
-
Nobody's Girl (3:44)
-
Have a Heart (4:04)
-
Too Soon to Tell (3:52)
-
I Will Not Be Denied (3:52)
-
I Ain't Gonna Let You Break My Heart Again (2:38)
-
The Road's My Middle Name (3:31)
0
geplaatst: 9 juli 2014, 10:54 uur
Dit is zeker geen bluesplaat. Wel fraai, maar er is naar mijn idee maar weinig blues te bekennen (met een enkele uitzondering). Daar vind ik het geluid wat te zoet voor.
Favorieten zijn "Real Man" en "Road's My Middle Name" (toch wel de beste bluesnummers op deze plaat).
Deze plaat luistert lekker weg!
Favorieten zijn "Real Man" en "Road's My Middle Name" (toch wel de beste bluesnummers op deze plaat).
Deze plaat luistert lekker weg!
5
geplaatst: afgelopen donderdag om 02:24 uur
na een 3-tal mindere albums "Green Light", "Nine Lives" en in mindere mate "The Glow" revancheerde Bonnie Raitt zich met dit sterke, evenwichtige "Nick of Time", dat in de States miljoenen stuks verkocht.
11 sterke, toegankelijke songs waaronder 2 van haarzelf, de laid-back funky opener "Nick of Time" en de bluesy afsluiter "The Road's My Middle Name" met een lekker schurende harmonica partij van Kim Wilson van de band The Fabulous Thunderbirds. beide prima songs.
op de blues rock nummers zoals "Thing Called Love" (John Hiatt) en "Real Man" (Jerry Williams)
trekt zij van flink van leer met haar kenmerkende (slide) gitaar spel. op het funky "I Will Not Be Denied" eveneens van Jerry Williams laat zij dat over aan gitarist Johnny Lee Schell. up-tempo nummers zoals ook het rockende, swingende "Love Letter" en de pop reggae? klanken van "Have a Heart" in die categorie vallen. beide nummers van singer/songwriter Bonnie Hayes.
de ballads ontbreken niet met het fraaie "Cry on My Shoulder" (Michael Ruff) met backing vocals van David Crosby en Graham Nash, het melodieuze "Nobody's Girl" van singer/songwriter Larry John McNally die zelf ook een aantal fraaie albums heeft gemaakt, het ietwat gepolijste "Too Soon to Tell" dat iets teveel naar mainstream neigt en wellicht de fraaiste ballad van dit album, het door haar prachtig gezongen intieme "I Ain't Gonna Let You Break My Heart Again" (David Lasley) met uitsluitend piano begeleiding van Herbie Hancock.
behalve de blazerssectie en de fraaie koorzang van Sir Harry Bowens, Arnold McCuller en Sweet Pea Atkinson bevinden zich onder de sessiemuzikanten o.a. Ricky Fataar (drums), James "Hutch" Hutchinson (bass), jazz bassist Chuck Domanico, Scott Thurston/Don Was (keyboards) en de gitaristen Michael Landau en Johnny Lee Schell.
een uitstekend, coherent album na een aantal wat mindere albums die aan "Nick of Time" vooraf gingen.
Album werd geproduceerd door Don Was
11 sterke, toegankelijke songs waaronder 2 van haarzelf, de laid-back funky opener "Nick of Time" en de bluesy afsluiter "The Road's My Middle Name" met een lekker schurende harmonica partij van Kim Wilson van de band The Fabulous Thunderbirds. beide prima songs.
op de blues rock nummers zoals "Thing Called Love" (John Hiatt) en "Real Man" (Jerry Williams)
trekt zij van flink van leer met haar kenmerkende (slide) gitaar spel. op het funky "I Will Not Be Denied" eveneens van Jerry Williams laat zij dat over aan gitarist Johnny Lee Schell. up-tempo nummers zoals ook het rockende, swingende "Love Letter" en de pop reggae? klanken van "Have a Heart" in die categorie vallen. beide nummers van singer/songwriter Bonnie Hayes.
de ballads ontbreken niet met het fraaie "Cry on My Shoulder" (Michael Ruff) met backing vocals van David Crosby en Graham Nash, het melodieuze "Nobody's Girl" van singer/songwriter Larry John McNally die zelf ook een aantal fraaie albums heeft gemaakt, het ietwat gepolijste "Too Soon to Tell" dat iets teveel naar mainstream neigt en wellicht de fraaiste ballad van dit album, het door haar prachtig gezongen intieme "I Ain't Gonna Let You Break My Heart Again" (David Lasley) met uitsluitend piano begeleiding van Herbie Hancock.
behalve de blazerssectie en de fraaie koorzang van Sir Harry Bowens, Arnold McCuller en Sweet Pea Atkinson bevinden zich onder de sessiemuzikanten o.a. Ricky Fataar (drums), James "Hutch" Hutchinson (bass), jazz bassist Chuck Domanico, Scott Thurston/Don Was (keyboards) en de gitaristen Michael Landau en Johnny Lee Schell.
een uitstekend, coherent album na een aantal wat mindere albums die aan "Nick of Time" vooraf gingen.
Album werd geproduceerd door Don Was
* denotes required fields.
* denotes required fields.