Elvis Presley - Raised on Rock / For Ol' Times Sake (1973)

In 1973, na het overweldigende succes van de Aloha Special met meer dan een miljard tv kijkers, zat men te wachten op een album van Elvis waarop hij terugkeerde naar zijn roots. Raised on Rock moest die belofte worden.

Helaas werd het dat niet. Uiteraard is de titelsong al verkeerd, want hoezo raised on rock? Elvis was zelf toch rock?
En hoewel Are You Sincere klinkt als Love Me en I Miss You een niet onverdienstelijke 70s ballad is, mist er van alles. Three Corn Patches wordt te ongeinsipreerd gezongen (lijkt in niets op het eerder opgenomen Merry Christmas Baby, of Steam Roller Blues uit de Aloha Special), Sweet Angelina is te zoet en Girl Of Mine te country.

Wat komt er wel in de buurt? Het relaxte, humoristische en soulvolle If You Don't Come Back, het duwende Find Out What's Happening en, mijn favoriet, het prachtige en erg onderschatte For Ol'Times Sake. Vooral die laatste had meer aandacht mogen krijgen, maar was recent al opgenomen door Tony Joe White (die het ook had geschreven en waar Elvis een groot bewonderaar van was, zie ook Tony's Polk Salad Annie).

Al met al te onevenwichtig, waar het talent van Elvis (stijlen mixen) te weinig tot zijn recht kwam.

Zeer inspiratieloos album (wat op zich een prestatie is aangezien hiervoor nota bene de Stax-studio in Memphis werd afgehuurd).
De eerste dag komt ie gewoon helemaal niet opdagen om daarna in vijf dagen enkele nummers op te nemen, totaal zonder vuur of enthousiasme.
Dat z'n huwelijk overhoop lag zal er wel alles mee te maken hebben.
Eigenlijk werd het beste nummer na één incomplete take nog geschrapt, namelijk "It's diff'rent now" (staat op "Walk a mile in my shoe" en op de FTD-versie van "Raised on rock") om na "Sweet Angeline" te verkassen en twee maanden later in z'n eigen woonkamer in Palm Springs de laatste twee nummers op te nemen ("I miss you" en "Are you sencere")

Dat jij "For ol time sake" als hoogtepunt opnoemt kan ik inkomen, hoewel ik het mierzoete "Sweet Angeline" altijd wel mooi heb gevonden.
Wel eeuwig zonde dat "It's diff'rent now" niet werd uitgewerkt, die incomplete take is werkelijk een pareltje.

It's different now is zeker een veelbelovende track. Helaas nooit verder uitgewerkt.

Soms kan een zanger persoonlijke pijn vertalen naar mooie liedjes en als er ook nog eens een studio achter staat met de faam van Stax dan kan er een album uitrollen met klassieke status. Elvis had hier, in deze periode van persoonlijke strubbelingen, iets moois kunnen neerzetten. Helemaal met het succes van Aloha van begin dat jaar nog vers in het geheugen. Helaas zouden de jaren 70 vanaf hier veel meer momenten bevatten met een 'what if...' gehalte.

Dat wil niet zeggen dat Elvis niets moois of goeds meer opnam, maar net zoals in zijn filmcarriere vanaf medio jaren 60, belandde hij ook hier in verveling en routine. Dit album is daar een goed bewijs van.

Gelukkig zou hij de persoonlijke pijn nog wel zo af en toe kunnen omzetten naar prachtige nummers, zoals Pieces of my life.

Al met al, mooie track in de vorm van For ol' times sake, jammer van de rest.

Mijn vriendin is Elvisfan en heeft deze een week geleden aangeschaft op het bij Elvisfans wel bekende sublabel FTD met allerlei bonus tracks incl. alternatieve takes etc.

Als Stonesfan ben ik daar razend jaloers op! Dit is werkelijk iedere fans droom:

dat een platenmaatschappij speciaal voor de fans een alternatieve lijn aan uitgaven uitbrengt, op een daar voor sublabel, te koop via de fanclubs en zo ieder klassiek album voorziet van alternatieve takes en versies in geremasterde ongeloofelijk goede geluidskwaliteit en bovendien ook nog eens talloze soundboard concertopnames uitbrengt.

Ik koop voor veel geld bootlegs van de Stones en dan is het vaak maar hopen op goede kwaliteit als er al aan te komen is.
Deden ze zulke uitgaves ook maar bij Virgin!!

Als je bedenkt dat Elvis een klein half jaar later weer Stax induikt en het ene na het andere pareltje opneemt....
Linda Thompson en een paar bekende gezichten in de studio doen blijkbaar wonderen.

De nummers van een half jaar later komen op de albums "Good Times" en "Promised Land", maar ik bespreek ze hier omdat ik eigenlijk het album "Elvis Rhythm and Country - Essential Elvis volume 5" hier op de site mis, (samen met een kleine honderd andere Elvis-albums, (sowieso alle FTD's); misschien iets voor de Elvis-meestertoevoeger avdj) en een paar outtakes van dat album weer op "Raised on Rock" staan.

Wat opvalt is dat nummers als "Find Out What's Happening", "Girl of Mine" en het al eerder genoemde "For Ol' Time Sake" prachtig passen tussen "Promised Land", "I Got a Feeling In My Body (hot damn)", "Good Time Charlie's Got The Blues" en "You Asked Me To".
Deze outtakes maken een schitterend, ingetogen album die hier van mij de volle 5***** zou scoren, terwijl "Raised on Rock" zelf niet boven 2½ komt.
De bovengenoemde FTD-editie krikken 'm zeker 2 punten omhoog.

Wat mij betreft verdient Ernst JØrgensen een standbeeld.

Voorheen was een regulier album het resultaat van een opname-sessies met de dub/overdub-sessies.
De FTD's geven elk album een vrij complete kijk (ruim twee uur) binnen de opname-sessies.
Niet alleen de missers (die overigens ook interessant zijn) maar vooral de fantastische outtakes zonder overdubs maken elk album erg intens.
Zelfs de vaak flauwe soundtracks winnen aan kracht; de afschuw van de nummers hoor je namelijk niet in het eind-resultaat.

De door jou geroemde geluidskwaliteit is inderaad onovertroffen.

" Raised on rock ", " For ol' times sake " en " Find out what's happening " zijn betere nummers op een voor het overige mindere album van Elvis.

Een leuke gezellige album , niet een al te sterke overtuigende album van Elvis. Het zijn wel vermakelijke nummers .

Oei, ik heb helaas een mindere van Elvis te pakken.

Dit album doet me helaas vrij weinig en kijk ik dan ook uit naar de laatste paar albums die wel goed in elkaar steken (gebaseerd op de beoordeling van MuMe). Het album krijgt me niet helemaal in die swing waar Elvis zo goed in is en achteraf betrap ik mezelf er toch op nergens even een glimlachje te hebben gehad. So be it, ook die albums zul je uiteindelijk tegenkomen. Hopen op beters de volgende ronde!

Alleen Raised on Rock en Girl of Mine vind ik wel goed er bovenuit komen, de rest zit allemaal vrijwel op hetzelfde niveau, met een aantal missers als Sweet Angeline en Are You Sincere.

Ik vind zelf "If you don't come back" een heerlijk "swamp" nummer, met een voor Elvis zeldzame wah-wah gitaar.

Geweldig album. Dit is niet de Elvis die iedereen wil outshinen maar een superster op retour die quasi nonchalant zijn ding doet. Maar ondanks de schijnbare routine heeft dit voor mij een groot appeal. De zang is outstanding als altijd, de lekkere productie met vette bas en bij momenten opdringerige backing vocals, de gevarieerde songkeuzes, de hoesfoto (ongetwijfeld gekozen door de weinig artistieke hand van colonel Dries) ... Voor mij is deze plaat een stukje Elvis seventies magic middle of the road - ten onrechte ondergewaardeerd - om te luisteren en herbeluisteren.