Good Charlotte - The Chronicles of Life and Death (2004)

er zijn gelukkig betere albums van de mensen
maar omdat mn zus hier gigantisch fan van is en ze hier naast me staat geef ik toch een mager 6je (3,0)

... ^_^

(en 50 cent is inderdaad een sulletje B) )

Goede CD

Wounded is ook te mooi

Good Charlotte heeft niks met punk te maken.
Poser-rock van de onderste plank, en dan ben ik nog aardig!

Poser-rock, wat is dat? (ik ken het begrip niet).

ik vind het een kei mooie cd
doet me denken aan vorig jaar. zomervakantie was echt te geweldig! daarom een 4.5!

Na het horen van dit album huil ik net zo hard als die zanger nadat de etters uit z'n middelbare schoolklas z'n eyeliner hadden afgepakt en er snorretjes mee gingen tekenen op posters van zijn helden.

Wil je hiermee zeggen dat mensen van 15 of 16 geen volwassen muzieksmaak hebben?

Ik denk verder dat de gemiddelde leeftijd lager ligt, hoor. Good Charlotte luister je in groep 8/1e klas.

Dat denk jij levenvergeten Maar al die mensen die ik op school met Good Charlotte shirts zie lopen zitten echt niet in de 1e klas

afleidend op wat op concert in brussel rondliep zou ik zeggen rond 15 a 25 jaar. raar genoeg zijn de mannelijke fans meestal langs de ''oudere' kant.

Ehhh, ja.

Naarmate je ouder wordt ontwikkeld je muzieksmaak. Dat is niet iets om je voor te schamen, je mag er zelfs trots op zijn.

Ik ben overigens nog steeds een liefhebber van de muziek die ik luisterde in mijn pubertijd.

Natuurlijk kun je als jongere ook houden van muziek die normaliter beluisterd wordt door wat oudere mensen. (Ik denk dan voornamelijk aan blues en jazz)

Maar 15 of 16 is nou eenmaal geen volwassen leeftijd. Voel je niet aangevallen hoor. Volwassen worden we (bijna) allemaal en leuk is het niet. Ik wou dat ik de boel weer terug kon draaien.

On-integere rockmuziek. Alles hieraan is bedacht, gemaakt, nep en puur gericht om te scoren bij een jonge doelgroep.

@ MichelDumoulin: als je al van je 8 jaar gepassioneerd naar muziek luisterd (doordat je vb ook erg gepassioneerde ouders hebt) dan zit je op 16 jaar (na al 8 jaar dus) al aardig op een ontwikkelde en eigen muzieksmaak hoor. uiteraard is dit meestal niet het geval maar ik wil maar even duidelijk maken dat je niet iedereen over dezelfde kam moogt scheren. (moest je dit van plan zijn )

Jah dat dus...
Niet dat dat met mij het geval was...
Ik begon namelijk pas sinds groep 7/8 popmuziek te luisteren, in 1e en 2e klas rock en metal, en sinds afgelopen jaar sta ik open voor alles (op emo na).
Laatst zelfs een album van Bob Dylan gekocht xO... dat zie je niet veel 16 jarigen doen of wel

Dit is nou echt jeugdsentiment voor mij, want tegenwoordig luister ik het nooit meer. Want toen ik 13 was, zo ongeveer, was ik een Good Charlotte-fan en heb ik dit album grijsgedraaid. Slechte smaak zeg je dan misschien, maar ik was van Aqua naar GC gegaan, dus dat is toch wel een hele verbetering. En met Good Charlotte is het toch wel een beetje begonnen voor mij.

Tegenwoordig vind ik het alsnog niet erg om er naar te luisteren hoor, luistert prima weg, maar ik zou het niet zo snel meer opzetten.

Ik zet hem zelf nog zelden op, maar het betekent nog steeds heel veel voor me. Good Charlotte is het als een van de weinige bands gelukt die muzikale periode van me te overleven. Wat blijkt in mijn cijfer. Ik ben absoluut van mening dat dit een stuk hoger staat (op dit album dan, de opvolger is 3xkloten) dan populaire genregenoten. Simple Plan bijvoorbeeld mwuk

Ik heb een 4-cd box gekocht bij cdwow met de eerste vier cd's van Good Charlotte. Ik vind op elk album wel een paar goede nummers staan, maar het meerendeel doet me niet veel. Bovendien vind ik de zanger een beetje irritant worden. Beste nummer vind ik Predictable.
Had niet verwacht hier ooit cd's van te kopen maar als je voor 12 euro 4 cd's kan kopen, wil je nog wel eens wat proberen

Wat een kut album zeg, alleen: Predictable, We Believe en Meet My Maker zijn nog enigszins de moeite waard.
Voor de rest is het echt alleen maar snel in elkaar gedraaide wannabe punk of hoe je het ook wil noemen.

Nipt 1, 0 sterren.

hoezoo punk dit staat in mijn geheugen geclassifiseerd als EMO met hoofdletter 2 sterren voor de moeite

Met emo heeft het niks te maken, ik zou het poppunk noemen.

Wat heeft 50 met dit te maken?

Poprock met punk invloeden das zowat de stijl van deze band. Vroeger nog genoten van I Just Wanna Live en Predictable. Nu nog eens geluisterd en vooral We Believe is een mooi nummer, de rest is ook nog ça va, in de lijn van de voorganger.

Nja ergens snap ik het, ik luister ook naar Pink Floyd etc maar af en toe kan ik van dit puberpoppunk plaatje wel eens genieten