Jan De Wilde - Hè Hè (1990)

Iedereen die in België is opgegroeid zal ooit wel eens dit liedje van Jan de Wilde op de radio hebben gehoord:

M'n vrouw en m'n kat zijn allebei krols,
het valt me moeilijk ze rustig te houden,
ik zal binnenkort weer een heleboel
nesten moeten bouwen, want

daar is de lente, daar is de zon,
bijna - maar ik denk dat ze weldra zal komen -,
de Fallus Impudicus staat al in bloei
en de blaadjes krijgen bomen!

Dat noem ik nou muzikale sublimatie !

Overigens zijn nummers zoals De Fanfare van Honger en Dorst (een ode aan zijn tijd als vrijzinnig kunstenaar/zwerver in Gent) en Eerste Sneeuw natuurlijk van even grote klasse als Daar Is de Lente. Wat dat betreft kan ik wel leven met die top 100 die eerder op het MuMe-Forum is geplaatst.

Ik kan niet wachten tot het weer lente wordt, want dat jaargetijde is voor mij toch ook wel een beetje Jan de Wilde-tijd

Mijn moeder verplichtte me dat nummer op te nemen op cassette.

kan ik nog nen keer dat schone nummer horen? , ik ben vergeten hoe vaak ik die zin heb gehoord

Het blijft natuurlijk een prachtnummer

Pik Het en Slik , die John Prine-cover, blijft zo'n nummer waar je niet kunt naar luisteren zonder een glimlach

En Hier in Aaigem is een gedroomde lofrede op het dorp waar niets, maar dan ook niets, gebeurd. Ik ken in mijn beurt ook nog zo'n paar dorpjes - verkleurde zelfklevers van Jupiler en/of Coca Cola prijken er op de ruiten en op zondag wordt er gekaard alsof het een strijd op leven of dood betrof

Herinner me ook nog dat Jan de Wilde een album voorstelde op 1 November 1999 ("Volle Maan"), dacht ik

Dit is inderdaad een klassieker. Deze cd kenden we thuis allemaal van buiten. Schitterende teksten en leuke muziek.

Wat een album! Dit is 5! Wat een eenvoudige, maar wijze man. Hoedje af. een lach en een traan, maar dan gemeend en puur.

Jan de Wilde is een kleinkunstenaar/ Singer-Songwriter die al heel lang meedraait, en die zo af en toe nog eens met een plaat af komt wanneer hém dat uitkomt. Het is dan meestal ook goed raak in de roos. Steevast prachtige liedjes. Zoals we al van hem gewoon zijn sinds de jaren '70, denk maar aan nummers als "De Bende van Jan de Wilde", "Joke", "Sint-Maarten", "Live Loemoemba" (ook door Urbanus gezongen) en "Ik kan het Ma" en "Jan de Grote Griezel"...

Schitterend album!!!
Met het opnieuwe opgeviste "Een vrolijk lentelied" dat De Wilde vroeger al schreef.. en dan schitterende songs zoals de scheldtirade "Hé Hé", "De Eerste Sneeuw" (kippenvel!) en zeker ook het prachtige "Wlater, Ballade van een Goudvis"!!

Maar ook "Naakte Man", "Golden Retriever" (alsjeblief aanbeden blondje/ toe laat mij je hondje zijn)... en inderdaad "De Fanfare van Honger en Dorst".

En natuurlijk bezingt hij ook op deze plaat zijn geliefde .. Aaigem, met "Hier In Aaigem"

Grote klasse!

Ja, daar kan ik op zich weinig aan toevoegen, moet ik zeggen... meteen een 4,5* dan maar

Als er één lied is waar ik kippenvel van krijg, dan is het wel Eerste Sneeuw.

Deze cd staat heel hoog op mijn verlanglijstje.

Hier staan grote Vlaamse klassiekers op:
1) een vrolijk lentelied (eenmaal gehoord blijft het dagenlang hangen en verschijnt er een mooie lach op je gezicht)
2) eerste sneeuw (kippevelmoment)
3) fanfare van honger en dorst (over zijn studentenleven in Gent)
4) Héhé (de scheldtirade van Jan De Wilde

Ook Walter ballade van een goudvis vind ik een tof nummer

Ook hier 4,5 sterretjes. (Ik stem omdat ik deze cd wel al gehoord heb ook al heb ik hem niet in bezit.

Ik heb hem al lang in mijn bezit, en het is één van de mooiste van Jan De Wilde, en een hoogtepunt in het Vlaamse chanson;
Absoluut.

****1/2

absoluut de beste nederlandstalige plaat ooit!!!
vroeger had ik deze op cassette en die bleef gewoon zitten waar ie hoorde, in de cassettespeler!
van begin tot einde prachtige ironische, sarcastische, grappige, verdrietige, vrolijke teksten op een bedje van geslepen en listig verpakte popmuziek, eens ingetogen, dan weer opgezet
kortom verplichte kost voor ons belgen

De fanfare van honger en dorst. Voor mij een klassieker!

??? moet ik nu blij zijn dat ik niet tot die categorie behoor???

Krijg wel last van nare kriebels tussen m'n schouderbladen als ik zoiets lees; in de trant van; alleen voor eigen volk of zo.

Nee nee, ik bedoelde eigenlijk voor alle mensen die het Nederlands machtig zijn of die dit gewoon leuke deuntjes vinden, alhoewel het zeker bij Jan De Wilde ook leuk is om de tekst te horen, want die zitten boordevol humor, satire en cynisme.

HE HE 1990
is een naar Jan De Wilde normen verrassend snelle plaat.

Amper drie jaar na zijn voorganger en met een fraaie gastmuzikanten.
Henny Vrienten is de producer en hij heeft de bijna voltallige
bezetting van zijn Magnificent Seven meegebracht.

The Magnificent Seven deed omstreeks 1990 een tournee
door Nederlandse en Vlaamse zalen met eigen arrangementen
van bekende (teken)film themaatjes ... aan boord bevonden zich
onder ander Fay Lovskey, Jan Pijnenburg en Joost Belinfante.

Jan herziet twee oude klassiekers: Een Vrolijk Lentelied
en Walter Ballade van een Goudvis. Vooral dat eerste nummer
lijkt nu verdacht veel op een lekker swingend Doe Maar liedje.

Naakte Man is een cover van Jans idool Randy Newman.
En ook Pik het en Slik is een cover, ditmaal van John Prine.

Tel daarbij nog drie nummers die geschreven werden
door de schuchtere liedjesmaker Lieven Tavernier en meteen
wordt duidelijk waarom De Wilde zo snel klaar was met Hé Hé.

Tavernier leverde het ijzingwekkende mooie Eerste Sneeuw,
waarin de ik-figuur mijmert bij het graf van zijn overleden moeder.

Fanfare van Honger en Dorst is een ongekend krachtige klassieker.
Een nummer dat voorbijsleept als een psalm van Tom Waits.
In 2008 trouwens nog meesterlijk gecoverd door Thé Lau ...

Hier in Aaigem is het tweede, uptempo luik van de Aaigem trilogie
en Golden Retriever, weer een ode aan vrouwlief, het hondnummertje.

Zouden we bijna de titelsong Hé Hé nog vergeten, waarin Jan
zich bijzonder beschaafd aan een potje scheldwoordslingeren waagt
waarin Kapitein Haddock nog een behoorlijk puntje kan zuigen.

Integraal op CD verkrijgbaar en met de ogen toe kopen.

Dit is zonder twijfel één van de mooiste platen uit mijn collectie!

In 1990 ging ik net als de voorgaande jaren op vakantie naar de camping in Kasterlee. Rond die periode begon de scouts ook met een jaarlijkse 'Herfstontmoeting' tussen de verschillende groepen in de nabije Hoge Rielen. Elk jaar kwam (en komt) daar een artiest optreden en in 1990 was dat Jan De Wilde die net zijn cd Hé Hé had uitgebracht. Het moet één van mijn eerste festivalervaringen geweest zijn (het voelde toch zo aan) en meteen verkocht aan de Vlaamse troubadour. In het pré-tijdperk van downloaden en mp3-spelers, haalde ik mijn muziek via radiozenders (toen nog geen eenheidsworst zoals nu) en cassettes van oudere neven die mij de klassiekers bijbrachten. Hé Hé was mijn eerste cd, en ik kan de nummers nog altijd met veel plezier meezingen.

Jan De Wilde is een vertellende zanger die niet slecht is in zijn teksten, maar iets minder in zijn melodieën. Daarom misschien dat deze plaat zijn beste is geworden. Verschillende liedjes waren covers of geschreven door Lieven Tavernier. Producent Henny Vrienten zorgt voor de ideale mix tussen folk, kleinkunst en luisterpop. En Jan De Wilde is in topvorm om deze melodieuze verhalen geloofwaardig weer te geven. Ik ken de versies van Lieven Tavernier en die kan met zijn zang niet tippen aan Jan. Bij Jan De Wilde lijkt het wel biografisch te zijn.

Ik ben een groot liefhebber van singer-songwriters, welk genre ook, omdat die vertolkers ook de nummers mee hebben gemaakt en de muziek zo veel persoonlijker wordt. Maar zoals je ziet kan een zanger liedjes zingen alsof hij ze zelf zou geschreven hebben. En dat is zeker het geval bij Jan De Wilde en zijn album Hé Hé.

Spellen kan De Wilde blijkbaar niet.

hei hei... of een vervlaamste variant van hey hey

Maar volgens mij zou het nummer Hè Hè - en daarmee wellicht ook het album - toch echt de naam Hé Hé moeten dragen. Dat is immers wat hij zingt, en dat heeft volgens mij niets met Vlaams of Nederlands te maken. Of is het een grapje van Jan, als middelvinger richting al die irritante taalpuristen?

Jan schaaft jaren aan zijn teksten. Dus ik vermoed dat hij bewust niet voor Hee koos.
Misschien bedoelt hij gewoon Heh en maakt hij met dat accent het onderscheid met Hee.

Ik herinner me dat er in kinderliedjes wel eens Hei Hei werd gezongen om iemand uit te lachen.
Misschien is dat typisch Vlaams, dacht ik. Ik herinner me Ha Ha Je Vader van Kinderen voor Kinderen.
Maar ik kan hierin natuurlijk verkeerd zijn. Ik kan geen voorbeelden vinden om die Hei Hei te staven.

Ik heb net nog eens naar het liedje geluisterd en wat De Wilde zingt zit tussen de Hei en de Hee in.
Ik begrijp trouwens niet zo goed wat Hee Hee in de context van het lied zouden betekenen.
Hee Hee lijkt me vooral een uitroep op de aandacht te trekken.

Hei Hei klinkt als Ha Ha (uitlachen), maar misschien bedoelt hij Heh Heh als een soort opluchting.
Dat laatste zou goed kunnen, want dat potje creatief schelden heeft hem hoorbaar opgelucht.

In de tekst zelf staat hé hé terwijl het nummer en het album hè hè heten.

'Hé hé wat een feest' is dan ook duidelijk sarcastisch bedoeld en inderdaad, hè hè, die scheldtirade lucht op.

(Vandaag een van de 500 exemplaren op zwart vinyl gekocht, in februari uitgebracht)

Dat lijkt me gevaarlijk. Je kan thuiskomen met een cd van Borsato of Regi. Toch wel heel ontgoochelend.