Lou Johnson - With You in Mind (1971)
mijn stem
11 stemmen
0
geplaatst: 16 april 2010, 10:52 uur
Eigenlijk ervaar ik dit soulalbum van de week als: "Gewoon een lekkere soulplaat."
Er is simpelweg weinig niks mis mee. En dat het uitgebracht is bij Volt stemt mij alleen maar positief. Maar om nu te zeggen dat het me omver heeft geblazen, Nee. Dus "Gewoon een lekkere soulplaat."
Er is simpelweg weinig niks mis mee. En dat het uitgebracht is bij Volt stemt mij alleen maar positief. Maar om nu te zeggen dat het me omver heeft geblazen, Nee. Dus "Gewoon een lekkere soulplaat."
0
Mb.
geplaatst: 17 april 2010, 13:15 uur
Oerdegelijk soul-album. Het is allemaal goed verzorgd, maar Lou's stem, misschien wel aangedaan door zware shag, wil me niet pakken en de instrumentaties vind ik enigszins saai en te veilig uitgevoerd. Concluderend is dit geen slecht album, maar het mist gewoon iets. Het is alsof Lou vergeten is de peper toe te voegen. Erg jammer. 
0
geplaatst: 17 april 2010, 16:36 uur
Lou kan goed zingen en de muziek is lekker funky. Waarom grijpt het me dan niet? De meeste songs beginnen nochtans goed, maar niet eens een dikke minuut verder is mijn interesse al lang weggeëbt. Het 8-minuten-durende 'epos' Transition is dan ook bijna een martelgang (nou ja..). De songs gaan helemaal nergens naartoe, variëren te weinig en kennen te onopvallende refreintjes gezongen door karakterloze vrouwenkoortjes. Als het eindelijk toch wat lijkt los te komen, blijkt dat het album al voorbij is en Lou Ragland reeds is begonnen (die andere Lou van het SAvdW-topic) in mijn muziekbibliotheek.
Het klinkt nu heel negatief, maar Lou blijft goed zingen en de muziek blijft lekker funky. Alleen volstaat dat niet om een goed album te bekomen.
Het klinkt nu heel negatief, maar Lou blijft goed zingen en de muziek blijft lekker funky. Alleen volstaat dat niet om een goed album te bekomen.
0
geplaatst: 19 april 2010, 21:20 uur
Ik heb deze toch wel flink wat keren beluisterd, omdat ik ook iets had van ´objectief sterk´ (mn composities) maar toch geen topgevoel.
Er is nogal wat uit de kast is gehaald bij dit album. Composities zijn groots opgezet: melodien zijn af en toe lekker zwierig, er wordt geexperimenteerd bij het uitgebreide Transition , er is de opvallende opening in The Beat en de fraaie wending naar de slotminuut in Wrong Number is ook bijzonder. Ook de afwerking (sitar-begeleiding, de niet-standaard koortjes - ik vind ze wel goed, sorry Kemm -) is bijzonder voor 1971.
Uitvoering is echter wel rommelig en worden m.i. ook wel wat naar beneden gehaald door Lou zelf, die bij sommige nummers toch een beetje de sluitpost lijkt - alsof hij te weinig inbreng heeft gehad. T is niet dat-ie niet kan zingen, maar hij maakte misschien net zo lief een bluesplaat, zoiets.
Pas na een paar keer bedacht ik: ja! Laat The Beat zingen door Isaac Hayes; Who Am I door Ray Charles Frisco Here I Come door Aretha Franklin, en Crazy About You door Diana Ross. En als ik dan toch bezig ben: wat zou die slotminuut van Wrong Number geweldig zijn door Marvin Gaye uitgevoerd.
Misschien flauw, maar ik vínd dus ook Frisco Here I Come een typisch nummer voor Aretha Franklin; Who Am I is toch zo´n soulgospel typisch voor Ray, etc. En voor deze Lou Johnson is dat allemaal wat hoog over; nummers lijken niet voor hem gemaakt, en het zijn toch ook geen covers (heb er geen herkend althans).
Toch een intrigerend album in meerder opzichten, want anders krijg je al die associaties niet. Teksten zijn bijvoorbeeld ook zeker niet dertien in een dozijn. Is Frisco Here I Come misschien het oudste soulnummer met de frase ´I don´t Need a Computer To tell Me Something´s Wrong`.. ?
Er is nogal wat uit de kast is gehaald bij dit album. Composities zijn groots opgezet: melodien zijn af en toe lekker zwierig, er wordt geexperimenteerd bij het uitgebreide Transition , er is de opvallende opening in The Beat en de fraaie wending naar de slotminuut in Wrong Number is ook bijzonder. Ook de afwerking (sitar-begeleiding, de niet-standaard koortjes - ik vind ze wel goed, sorry Kemm -) is bijzonder voor 1971.
Uitvoering is echter wel rommelig en worden m.i. ook wel wat naar beneden gehaald door Lou zelf, die bij sommige nummers toch een beetje de sluitpost lijkt - alsof hij te weinig inbreng heeft gehad. T is niet dat-ie niet kan zingen, maar hij maakte misschien net zo lief een bluesplaat, zoiets.
Pas na een paar keer bedacht ik: ja! Laat The Beat zingen door Isaac Hayes; Who Am I door Ray Charles Frisco Here I Come door Aretha Franklin, en Crazy About You door Diana Ross. En als ik dan toch bezig ben: wat zou die slotminuut van Wrong Number geweldig zijn door Marvin Gaye uitgevoerd.
Misschien flauw, maar ik vínd dus ook Frisco Here I Come een typisch nummer voor Aretha Franklin; Who Am I is toch zo´n soulgospel typisch voor Ray, etc. En voor deze Lou Johnson is dat allemaal wat hoog over; nummers lijken niet voor hem gemaakt, en het zijn toch ook geen covers (heb er geen herkend althans).
Toch een intrigerend album in meerder opzichten, want anders krijg je al die associaties niet. Teksten zijn bijvoorbeeld ook zeker niet dertien in een dozijn. Is Frisco Here I Come misschien het oudste soulnummer met de frase ´I don´t Need a Computer To tell Me Something´s Wrong`.. ?
0
geplaatst: 21 april 2010, 21:02 uur
Ik vind dit een best leuk album, netjes geproduceerd door Allen Toussaint & Marshall Sehorn. Lou Johnson heeft geen remarkabele stem, maar stoort nergens.
0
geplaatst: 21 april 2010, 22:57 uur
Dit album zou ik beschrijven als degelijk (al door voorgangers gemeld). Het is niet vervelend, maar ook niet genoeg om mij superenthousiast te maken. Het album balanceert mijns inziens op de raakvlakken van soul, gospel en blues. Bij vlagen is het eigenlijk best goed en catchy en soms ietswat eentonig en saai. Gevoelsmatig matchen de stem van Lou en de instrumentatie niet geweldig. Maar ik vind het moeilijk om precies te zeggen wat er ontbreekt aan dit album om mij echt enthousiast te maken. Ik twijfel tussen 2,5* en 3*. Lou krijgt het voordeel van de twijfel.
0
geplaatst: 25 april 2010, 13:24 uur
sq schreef:
nummers lijken niet voor hem gemaakt, en het zijn toch ook geen covers (heb er geen herkend althans).
nummers lijken niet voor hem gemaakt, en het zijn toch ook geen covers (heb er geen herkend althans).
Nearer kende ik als Nearer To You van Betty Harris uit 1967:
http://www.youtube.com/watc...
0
geplaatst: 26 april 2010, 18:11 uur
Oei, die komt wel binnen! Hier is de opzet dan wel veel primitiever, maar er zit wel meteen die spanning in die je zoekt bij de soul.
0
geplaatst: 5 mei 2010, 19:02 uur
Ik ben niet echt enthousiast. Maar het is ook geen slecht album. Ik vind de producties vrij saai en en Lou vind ik een middelmatige zanger en kan me niet echt boeien.
Het nummer 'Beat' vind ik wel goed geproduceerd, mede door de gitaarriff. Klinkt ook als een Allen Toussaint nummer. 'Frisco Here I Come' vind ik verder nog een goed nummer. En 'Living Without You' zit muzikaal fraai in elkaar.
Het nummer 'Beat' vind ik wel goed geproduceerd, mede door de gitaarriff. Klinkt ook als een Allen Toussaint nummer. 'Frisco Here I Come' vind ik verder nog een goed nummer. En 'Living Without You' zit muzikaal fraai in elkaar.
0
geplaatst: 30 oktober 2010, 15:10 uur
Zoals velen al aangeven word je niet omver geblazen door dit album maar als geheel vind ik het wel een fijn plaatje. De nummers luisteren lekker weg en het rauwe stemgeluid van Lou Johnson vind ik erg mooi. Ik vind het wel raar dat het album ‘With you in mind’ heet, maar niet het (bekende) nummer ‘With you in mind’ bevat; een nummer dat door zoveel soulacts is worden gezongen en nota bene geschreven is door Allen Toussaint. Maar ach, ik sta verder positief tegenover dit album. 
Leuk stukje:
Leuk stukje:
Interviewer schreef:
Do you have any favorites as far as artists you've worked with or songs you wrote?
Do you have any favorites as far as artists you've worked with or songs you wrote?
Allen Toussaint schreef:
If I was to think of a song that I think the most of in my life, it wasn't heard by anyone but me and the artist, and that was Lou Johnson; a song called 'Transition'.
If I was to think of a song that I think the most of in my life, it wasn't heard by anyone but me and the artist, and that was Lou Johnson; a song called 'Transition'.
Interviewer schreef:
What happened to the song?
What happened to the song?
Allen Toussaint schreef:
Nothing. Absolutely nothing. It was on his album [1971's With You In Mind], of course, but it wouldn't be one that would be remembered or even heard by most. But that happens.
Nothing. Absolutely nothing. It was on his album [1971's With You In Mind], of course, but it wouldn't be one that would be remembered or even heard by most. But that happens.
0
geplaatst: 23 augustus 2013, 14:26 uur
The Beat is toch wel een fantastisch nummer! Ik was hem al bijna vergeten.
Vooral i.c.m. deze commercial van Southerh Comfort.
Southern Comfort | Shampoo | Whatever's Comfortable - YouTube
(deze is ook über cool: Southern Comfort | Beach | Whatever's Comfortable - YouTube
Vooral i.c.m. deze commercial van Southerh Comfort.
Southern Comfort | Shampoo | Whatever's Comfortable - YouTube
(deze is ook über cool: Southern Comfort | Beach | Whatever's Comfortable - YouTube
* denotes required fields.
* denotes required fields.