Johnny Flynn - Been Listening (2010)

Wat heeft dat met elkaar te maken? Hoezo is theatraal zijn per definitie niet oprecht zijn? Overigens zou ik bij god niet weten wat er zo theatraal is aan Flynn.

theatraal
the - a` traal («Frans«Latijn) bijvoeglijk naamwoord en bijwoord 1 betrekking hebbend op het toneelspel; 2 zoals in toneelspel, overdreven, onnatuurlijk: een theatraal gebaar'

Dat is een gevoel wat ik bij zijn manier van zingen krijg. Heel nadrukkelijk, heel bewust lijkt hij elk woord uit te spreken, daardoor komt het op mij onnatuurlijk over.

In muziek kun je theatraal zingen ook wel positief benaderen. Daarmee hoeft het niet per se onoprecht te zijn. Denk aan iemand als Antony. Dat weet je (mij) te raken, terwijl het toch 'enigszins' theatraal is. Ik kan me trouwens absoluut niet vinden in jouw beleving. Gelukkig hoeft dat ook niet.

Wat ben ik blij dat iedereen kunst op een andere manier mag interpreteren. Overigens kan theatraal soms ook zeer aardig zijn, zo vind ik Been Listening van Johnny Flynn (weet niet of je dat album kent) helemaal zo slecht nog niet.

Zijn zus(je) Lillie zingt mee bij amazon love.

Deze knakker herinner ik mij als die knakker die ooit zo'n leuk folk had gemaakt (A Larum). Dat hij een nieuw album heeft uitgebracht is compleet langs me heen gegaan. Eens snel opduikelen! Het duetje met Laura Marling klinkt alvast veelbelovend

Een stuk minder wel dan A Larum - hoewel verwacht, toch een domper. Daar is dat Ierse pub gevoel te bespeuren en dat is me toch geweldig. Hier is dat vrijwel volledig verdwenen. Wat dus vrij spijtig is.

niet waar hoor. dit mag best naast a larum staan. het is een heel andere plaat geworden. het nummer dat het meeste op 'a larum' lijkt is 'barnacled warship'. haal dat eerst in je hoofd en beluister dan de rest eens. Ik blijf dit geweldig vinden en erg veel draaien.

Ja, sorry, ik lieg nou eenmaal graag. Maar ik vind het oké, je hebt een mooie top10.

Ben het deels wel eens met Ulfat. Op A Larum had ik meer het gevoel dat ik mij in een warme Ierse pub begaf waar het bier rijkelijk vloeit en de nacht een eeuwigheid lijkt te duren. Dit is op deze plaat wat minder het geval. Nu is het een wat meer 'volwassen' geluid en dat doet iets af aan de 'speelsheid' en warmte naar mijn mening.

Dat het minder speels is, is zeker waar. En voor mij was ook wennen aan die volwassen sound. Maar na verloop van tijd valt het kwartje toch.

Kentucky Pill als mooie single, bij Been listening gaan mijn haren als hij zeldzaam uithaalt allen omhoog staan, Barnacled Warship kan ik elke dag horen, een wereldnummer, sweet william kan met vol orkest zo een feestje in de zaal teweeg brengen, the water is kippenvel all over (wat een tekst ook: The water sustains me without even trying/The water can’t drown me, I’m done with my dying - de zoete melodie verbergt de tragiek, kijk daar hou ik nu van), ook The Prizefighter and the Heiress is een gemeen nummer: net wanneer je denkt: 'n beetje 'n slaperige afsluiter, dan schiet hij er toch weer door na bijna 3 minuten (If you ask me where I am going/I'll tell you where I've been/Cept you don't remember anything/and I don't remember anything) Voor zo'n teksten ga ik voor de bijl.

Hoewel ik A larum echt platgedraaid heb en ik zeker niet op a larum 2 zat te wachten, was het echt vreemd om deze ommezwaai te horen. Ik heb echt een 10tal luisterbeurten nodig gehad om het tot het mijne te maken. Maar dat is ondertussen gelukt.

Het is inderdaad dat gevoel van warmte dat mij enorm aanspreekt op A Larum. Ik wil ook absoluut niet zeggen dat ik dit een slecht album vind, hoor. Het midden, de nrs 4 t/m 8, is schitterend. Maar als ik Been Listening beluister betrap ik mezelf erop steeds te verlangen naar A Larum. Dat zegt volgens mij meer over de kwaliteit van A Larum dan de mogelijke "tekortkomingen" van dit album. De muziek van die plaat heeft zich als het ware genesteld in mijn bestaan.

Heb deze inmiddels op plaat aangeschaft en wat ziet het er allemaal prachtig uit zeg! Er is duidelijk veel liefde gestoken in de vormgeving. De muziek zelf wordt ook beter en beter en komt al dicht bij het niveau van A Larum.

Nieuw album: Country Mile, releasedatum 30 september.

The Lady is Risen

Het nummer, The Water vind ik fantastisch. Ik was nooit zo'n fan van Flynn, maar heb deze nu toch maar besteld...

Door de film 'Un Amour de Jeunesse' kwam ik uit bij het nummer 'The Water'. Een ongelooflijk mooi nummer en mooie tekst. Is de rest van de plaat hiermee te vergelijken..?

Mja moeilijk te zeggen. De rest zit wel in een soortgelijk folk-hoekje. 'Water' is wel de meest rustige track van de plaat, als ik me goed herinner, en de samenzang met Laura Marling is wel echt een toegevoegde waarde. Goede tracks om de rest van de plaat een beetje te kunnen peilen: 'Barnacled Warship'; 'Churlish May'; 'Howl'.

The Water is wel duidelijk het prijsnummertje van deze plaat

Voor de rest kabbelt het prettig door, het rustige titelnummer bevalt me daarbij zeer goed. Ook de plotse tempoversnelling in het slotnummer doet de oortjes spitsen. Fijne plaat, maar toch te weinig bijzonder buiten genoemde nummers?