Scissor Sisters - Night Work (2010)

Vind je? Ik vind het qua stijl helemaal geen uitzondering.

Scissor Sisters vond en vind ik erg leuk en niet eens als 'guilty pleasure'. En ik hou doorgaans van de meest donker-diepgaande trommelvliesbrekende experimentele over-de-top-serieuze muzikale drol die maar uitgepoept kan worden. Dus ben helemaal niet zo van de toedeloe tralala muziek. Maar er zijn twee acts waar je me wel voor wakker kunt maken: Scissor Sisters en Sugababes (de laatste zijn wel degelijk een guilty pleasure . Scissor Sisters, daar word ik helemaal blij van. En weet je wat? Ze zijn nog goed ook. En met dit album hebben ze zichzelf weer helemaal op de kaart gezet. Ja: foute disco maar niet dreinerig, nergens zeurderig. Gewoon rammen en feesten of inderdaad zoals ze zelf in een interview met OOR bevestigen: perfecte muziek om op te neuken .

Overigens, het strakke kontje van de hoes is volgens Jake Shears (Jason Sellards) niet van hem maar het is een foto van de legendarische fotograaf Robert Mapplethorpe. Voor wie dit niets zegt: The Robert Mapplethorpe Foundation
Het is dus Kunst, dat men dat ff weet LOL

Nou ik vond She's My Man, Land Of A Thousand Times, Kiss You Off etcetera.. toch wel anders klinken dan I Don't Feel Like Dancin' . I Don't Feel Like Dancin' klonk behoorlijk kinderachtig.. dat had ik met die andere nummers niet eigenlijk

Dan mogen velen hier blij zijn dat de Sisters gekozen hebben voor een brave foto van deze fotograaf want dat is deze zeker in vergelijk met ander werk van de man

LOL You're completely right!

Prachtig werk wel zeg de heterofiele man, maar ja je moet er flink tegen kunnen

NIet zo brilliant als de eerste, maar zeker beter dan de vorige, die me toch wel teleurstelde, uiteindelijk.
Hoor ik in Someting Like This wat Kraftwerk?
*edit*
nu snap ik waarom hij beter is, zie net dat Stuart Price gedeeltelijk heeft geproduceert, dat zegt alles...

Fire with Fire is net Hungry for Love van Di-Rect en dat strekt niet echt tot aanbeveling.

ik ken geen enkel nummer van Di-Rect (gelukkig) dus kan ik de vergelijking niet maken...

Dit is echt mijn favoriete album van hun! Elke keer als een nummer voorbij komt op mn iPod kan ik de verleiding niet weerstaan om het hele album te luisteren, en zodoende doe ik dat ook.

En over muziek om op te neuken, dat vind ik idd wel waar. Luister maar naar nummers als Whole New Way, Harder You Get en Skin This Cat. Geile, opzwepende muziek waar ik wel een fout stelletje de liefde op kan zien bedrijven.

Ik ga voor het nummer 'Sex and Violence", daar zit een lekkere drive in.

Afschuwlijke hoes, zakt m'n broek van af.

Sinds vrijdag een keer of zes gedraaid. Het is nog vroeg om definitief te oordelen maar dit is wellicht hun beste album.

Foto is van Robert Mapplethorpe inderdaad, het afgebeelde achterste behoorde toe aan Peter Reed, een jonge homoseksuele danser die in de jaren ´80 aan de gevolgen van AIDS is overleden (aldus Jake in een interview in het meest recente Winq magazine). *edit* Maak daar maar 1994 van: Peter Reed, Dancer And Film Maker, 40 - Obituary; Biography - NYTimes.com

@djarend Inderdaad, ook ik hoor duidelijk Kraftwerk-achtige zaken voorbij komen in 'Something Like This'.

Favoriet tot nu toe is 'Any Which Way', die synth baslijn, heerlijk.

Ook de CD in beheer en vind 'm leuk. Speel de nummers achter elkaar en nog eens opnieuw zonder verveling. Mijn favo tot nu toe is "Something Like This". Ben daarom wel benieuwd hoe dat nummer van Kraftwerk heet aangezien het hier wat van weg heeft...

Daar waar ik hun vorig album tegen vond vallen, vind ik deze fantastisch..
Sommige liedjes luister ik niet, maar de meeste zijn prettig om naar te luisteren en bevatten een leuke melodie die blijft hangen..

Favorieten zijn nu: Any Which Way en Night Life..

Ik hoor veel lovende woorden over dit album, ook de OOR had een goede recensie erover. Ben benieuwd of ik die ''geile discomuziek'' leuk ga vinden
Ik zal het zo ff proberen te vinden op het web.

Fire With Fire doet mij erg denken aan Zero van Yeah Yeah Yeahs. De video trouwens ook.

Mooie hoes trouwens ook.

Vermakelijke disco-pop, niet eens zo slecht, lekker om zo nu en dan eens op te zetten!

3 sterren

scissor sisters weet me niet te raken met dit album. Ik vind op zich discogeïnspireerde muziek helemaal niet erg. Zo vind ik Hercules & the love affair een prachtband. Hier echter ligt het homofiele er iets te dik bovenop waardoor de muziek mij minder doet.

Paar keer beluisterd inmiddels. Goed album, overwegend sterke songs en prima geproduceerd. Veel nummers hebben trouwens een sterk eighties-sausje. "Invisible Light" heeft bijvoorbeeld wel trekjes van Frankie Goes To Hollywood - Relax en het Pet Shop Boys-nummer "In The Night", vooral qua percussie.

Dat vind ik altijd zo lekker vaag: leg dan eens uit wat dat is volgens jou. Ik mag aannemen dat je niet bedoelt te zeggen dat er helaas geen lekker blond wijf met grote tieten in deze band zit; dus wat is het dan? Het dansbare? Het vrolijke? Het Bee Gees stemmetje van Jake? (Bee Gees zijn overigens hetero).
Nee, echt even serieus: wees eens wat duidelijker door dit soort etiketjes die je opplakt toe te lichten.

Daar vraag je me iets aERo! het is altijd natuurlijk moeilijk om dit soort dingen in woorden te vangen. Laat ik allereerst beginnen met dat ik absoluut niks tegen homofiele zangers/zangeressen heb. Sterker nog een aantal van mijn favoriete vocalisten zijn homo's(Elton John,Freddy mercury).

Punt is dat het hier, op een bepaalde manier gebracht wordt. Het is denk ik, een combinatie van het springerige, verwijfde vocalen en ook toch een beetje het beeld dat de band zelf afgeeft door coverart en bandnaam. Ik heb er absoluut niks op tegen, maar kan er toch maar moeilijk naar luisteren. Het zal wellicht mijn leeftijd zijn!.

omgekeerde kan net zo goed trouwens. Bands die zo er zo ongelofelijk prat op gaan dat ze "Vrouwtjes" kunnen scoren dat het gewoonweg irritant wordt. Ik denk dat je daar kunt zeggen dat het hetrofiele er te dik bovenop ligt.

Ik weet dat je dit niet slecht bedoelt maar ik krijg altijd vreselijk de kriebels van dit soort opmerkingen. Waarom wordt dit er nu altijd maar even snel bij verteld? Voor mijn part heb je er een bloedhekel aan. En ergens heb je er toch wat moeite mee getuige je toelichting en daar kan ik verder ook inkomen. Ik vind dat niet eens vreemd.


Zoals gezegd: hier kan ik inkomen, alleen verbaast het me dan wel dat jij b.v. een Freddie Mercury dan weer wel kunt zien en aanhoren en Hercules and Love Affair niet als problematisch ervaart.

Zelf heb ik lang moeite gehad met dit gezelschap: ze irriteerden me gewoon. Ik kan dat niet eens uitleggen. Dat is opeens omgeslagen, alhoewel het nooit tot mijn topfavorieten zal gaan behoren.
Mijn punt zit hem meer in het feit dat door dit soort opmerkingen het gelijk, al dan niet zo bedoeld, altijd weer iets negatiefs meekrijgt. Het is nichterig, dus daarom niet goed. Ik hoor het zelden andersom: het is nichterig en daarom zo ontzettend vrolijk en kan ik er zo blij van worden en dus goed.
Overigens moet je dit niet te zwaar opnemen hoor (je was namelijk niet vervelend bezig of zo en van mijn kant uit is het meer een kwestie van even doorvragen)

Jammer...het gaat weer eens NIET over de muziek, wel weer over een hot item; nichten en homofiele. Misschien kunnen we daaraan ook andere etiketten koppelen als we toch bezig zijn?!? HIV en AIDS misschien? Past er toch goed bij. De kont op de hoes is immers aan AIDS overleden.
Graag weer over de muziek nu!
(lichtelijk geïrriteerd ja!)

Erg leuk album. Toen ze net hun eerste hitje hadden (Comfortably Numb), dacht ik: links laten liggen dit bandje. Als je het lef hebt om Pink Floyd zo door de mangel te halen, dan..... etc.

Maar nu dan een nieuwe kans. Fire With Fire is een erg leuk nummer, en ik moet zeggen dat de rest er ook mag wezen. Een heel hoog Beegees disco-era gehalte, maar zeker goed te pruimen. Hoe lang het leuk blijft en te beluisteren valt weet ik niet, vandaar een voorzichtige 3,5*

Daar waar Stuart Price volledig de mist ingaat met Kylie Minogue's 'Aphrodite' lukt het hier met Scissor Sisters wel. Ik heb ook niet het idee dat Kylie veel inbrengt tijdens het creatieve proces en 'domweg' de haar aangereikte riedeltjes inzingt. Stuart Price achter de knoppen bij Scissor Sisters levert echter een erg leuk album op. Sterker nog: het is het beste album tot dusver van de scharenzusjes.
Ja het is über-gay-disco-glam-pop, maar op een of andere manier klopt het allemaal. Wilde 'Ta-Dah' mij al snel vervelen, dit album doet dat niet.
De laatste track 'Invisible Light': wat een finale

Ik vind geen nummer geweldig, geniaal of uiterst muzikaal. Maar dat neemt niet weg dat echt alles pakkend is op dit album! Dit is gewoon Scissors Sisters op den top. Heerlijke dansmuziek, waar zelfs de Jaren Tachtig u tegen kan zeggen. Night Work eindigt ook geweldig met meteen het hoogtepunt van het album, Invisible Light!

*3,5

Dit album draait wat teveel door in het 'disco-concept' en lijkt meer een eerbetoon aan vroegere bands als; Erasure/Modern Talking o.a. Het begin kan mij nog wel interesseren en bied ook wat afwisseling. Daarna vind ik het meer een herhaling van zetten en begint die beknepen zang mij wat om mijn zenuwen te werken. Afsluiter Invisible Light is dan wel weer goed uitgewerkt. Maar nee, dit is geen band om te volgen.

Net voor het eerst geluisterd, ben nog niet overtuigd, misschien eerst even wennen?

Invisible Light

Een van de mooiste videoclips die ik ken

Wat een vreselijke cover..

Hoezo dat?

Nogal ja....