Eckhardt - Big Blue Yonder (2010)

Eckhardt met ontleedliedjes

Het debuutalbum van Eckhardt genaamd Big Blue Yonder laat zich niet makkeliijk verkopen. Een saaie blauwe hoes van een voor mij en velen onbekende artiest zal niet spontaan door muziekminnende consumenten worden opgepakt.

Het debuut van Eckhardt klinkt zoals het tot stand is gekomen. Rust, liefde, jeugd, zon, regen, vriendschap het zijn woorden die bij beluistering te binnen schieten. Bij de webwinkel staat er onder Eckhardt: If you like Eckhardt, you also might like Calexico, Sufjan Stevens, Iron and Wine, Flaming Lips, Andrew Bird, Cat power… (bron: www.eckhardtmusic.com)

Singer-songwriter Rik Elstgeest, de man achter Eckhardt, heeft zijn ervaring opgedaan bij verschillende muziek- en theatergezelschappen alvorens solo van start te gaan. De liedjes zijn transparant van opzet. Je hoort als het ware ieder instrument apart samensmelten tot het geheel. En juist dat element maakt het album een interessante luisterplaat. Op zoek naar de herkomst van de sound. Ik hoor een banjo, een trompet en nog veel meer, maar wat is het?

Het meest weg ben ik van de vrouwelijke stem. In het nummer Hey Hey levert dit een geweldig leuke samenzang op. Al ben ik hier wel gestopt met het luisteren naar de tekst. Waar gaat dit over? Of gaat dit nu juist over niks?

Eckhardt mikt vooral op een luisterpubliek. Bijvoorbeeld in een klein theatertje. Voor muziekliefhebbers die mee willen worden genomen in de wereld van de Big Blue Yonder. En dat is duidelijk ergens anders dan hier! En daarmee blijft het album de moeite waard om steeds weer te luisteren en nieuwe dingen te ontleden.

Tekst overgenomen van cd-recensies.nieuwslog.nl

Ik vind dit een hele mooie CD.
Lekker rustig en somber, en op de juiste momenten 'uplifting'.

Well spent eurotjes!