Name - Internet Killed the Audio Star (2010)

Name of ook N.A.M.E. komt uit de Verenigde Staten en speelt Experimental Death Metal/Grindcore, dat volgt uit een blik op Metal Archives. Het eerste nummer lijkt wel een oproep: “Brulboeien Aller Landen, Verenigt U!”. Met zijn zevenenzeventig drukke minuten is dit album telkens weer een opgave voor mij geweest en dan te denken dat de eerste “geleende” versie een verkeerde trackvolgorde bevatte. Mijn dank aan een immer sympathieke collega hier voor de tip naar de juiste versie met de juiste trackvolgorde!

Dat is mijn grootste bezwaar op deze plaat: de om aandacht schreeuwende zang. Tweede iets minder groot bezwaar blijkt het tamelijk chaotisch karakter van hun songs te zijn en wordt het zoeken naar memorabele ook wel catchy momenten. Ze zijn er wel (het eindstuk van My Sweetheart The Whore, het middenstuk van The Spark of Divinity) maar de globale indruk blijft na een drietal luisterbeurten dat dit een te copieuze maaltijd voor mij is geweest. Empathic Communicator met zijn vier delen heeft ook zijn momenten, voornamelijk in Part II en stukken van Part III, maar komt o zo chaotisch over. De instrumentale gedeeltes van dit vierluik zijn meer dan aardig. Mare en The Sychophant enzovoort werken op mijn systeem (veel te langdradig) maar ik bijt door om te horen wat ze in het nummer Dave Mustaine te vertellen hebben: het wordt een afknapper behalve dan het dance-stukje rond de vijfde minuut. Dan is zowat mijn kaars uit, dit gaat te lang door en de aandacht verslapt helemaal.

Akkoord, diversiteit is een nuttig iets maar als het dan van alle kanten langs mijn oren komt gevlogen, word ik er soms niet goed van. Ik vergelijk het met een Stella Artois, ik ga het wel drinken maar mijn lever blijft schreeuwen achter een vertrouwde Jupiler. Ik sluit af met de eerder gebruikte woorden bij dergelijke albums: voor de liefhebbers, zeker?

Ik vind dit een erg tof album, lekker veel afwisseling. Van diepe grunts tot (mooie) cleane zang. De speelduur is inderdaad wel wat minder, maar verder is er veel te genieten en te ontdekken. Empathic Communicator III vind ik bijvoorbeeld een erg mooi nummer en My Sweetheart, The Whore, laat zien hoe afwisselend deze band is en kan zijn. Wat ik ook erg tof vond is het dance stukje in Dave Mustain, verfrissend na zoveel minuten.
Over het geheel gezien erg tof en genietbaar, je moet er alleen wel de tijd voor hebben om ernaar te luisteren, er gebeurd nogal wat.