Ariel Pink's Haunted Graffiti - Before Today (2010)

Recensie die ik op mijn blog had geplaatst

Ariel Pink brengt al langer dingen uit, maar dit was de eerste keer dat hij de kans kreeg om het in een studio te doen voor een groot platenlabel. Hij heeft het in de juiste richting laten evolueren. Met Hot Body Rub zitten ze er knal op. Je krijgt een duidelijk signaal dat ze je terug meenemen in de tijd. Het is het eerste echte studioalbum geworden van Ariel Pink. Zijn vorige opname's, waren vooral dingen die hij thuis zelf had opgenomen. Hij heeft ook samengewerkt voor dit album met Sunny Levine.

In l'estat krijgen we flarden te horen uit de beginperiode van The Beatles gemixt met The Beach Boys. Luister vooral naar de stukken waar hij zingt She loves you. Hij experimenteert op dit album vooral om terug naar de pop uit de jaren 60, 70 en 80 te gaan gemixt met een experimenteler sausje. Fright Night is dan weer meer overladen met Synths. Round And Round is dan weer een van de mooiste songs die ik in het laatste jaar heb beluisterd. Met de baslijnen en de zang die mooi samenvalt is hij echt wel op dreef. Het nummer is ook opgenomen in de wereldbekende Abbey Road Studio's. Veel van de songs brengen ook ode aan oude rock' n roll nummers.

Het Lo-Fi gedeelte laat hij ook meer achterwege op deze plaat dan bij zijn vorige opnames. Het is een recent album dat de lading goed dekt. Aanrader!

4*

concert in Bitterzoet was te gek
soepele band en lekker up-tempo allemaal
helaas alleen geen Butthouse Blondies

Round and Round is song van het jaar bij pitchfork

En terecht, staat al weken op repeat hier, echt meesterlijk nummer!

Plaat van het jaar bij dj maus.
En terecht,

Het origineel van Bright Lit Blue Skies, van de Rockin' Ramrods uit 1966:

YouTube - Bright Lit Blue Skies Rockin' Ramrods 1966

En Beverly Kills is dan weer gebaseerd op Ago's For You, een funkplaat uit 1982:
YouTube - Ago - For You (Funk)

De laatste weken draai ik deze plaat eigenlijk best vaak. Echt een onweerstaanbaar album als je hem eenmaal door begint te krijgen. Ergens doet het me wel denken aan de laatste Destroyer, al is dit een stuk excentrieker.

BLBS ook gecoverd door Rising Storm, trouwens...

En vrijdag weer Ariel Pink in het land, mensen!

Knotsgekke - terug naar de 80's met de teletijdsmachine - plaat. Lekker afwisselend en groovy, maar sommige nummers aan het einde toe vind ik wat magertjes.
Leuke cd, maar ik weet niet goed of ik heb veel zal draaien. Soms wordt het gekke goede me iets te veel. Ach ja, ben dan ook maar een saaie jongen

Mmmja
Mmmnee

Eerste keer dat ik de plaat hoorde vond ik hem echt erg leuk, tweede keer vond ik dat nog steeds, maar tevens bevestigde het ook dat het niet meer was dan gewoon leuk.

Ik kan hier niet zo vaak naar luisteren, maar mooi album voor een paar keertjes is het zeker wel. 3,5*

zijn er meer die de 10cc van de 2e tot de 5e plaat hierin horen?

Ha! Je hebt het mis!

Zeer leuk album dat bij mij lang nodig had om echt te landen. Er valt ook zo veel te ontdekken, zelfs na een fors aantal luisterbeurten. Ik hoor rock, jazz, electronica, sixties pop en veel gekte die me soms aan the Flaming Lips doen denken.

De eerste helft vind ik het sterkst. Hot Budy Rub is meteen al een nummer zonder de klassieke couplet-refrein structuur, blazers bepalen de sfeer. Eerst nog even inkomen. Vanaf Bright Lit Blue Skies gaat het een stuk makkelijker, dit is een catchy nummer dat aan een zonnige zomer in de jaren 60 doet denken.
Het volgende nummer L'Estat is een goed voorbeeld van zo'n nummer waar ik op doel met 'gekte'. Er zitten een paar flinke schijnbewegingen in het nummer. Toch luistert het 'lekker weg'.
Fright Night is dan weer een gewoon popnummer net als Round and Round, althans voor Ariel Pink's begrippen. Round and Round is één van mijn favoriete nummers, lekker baslijntje en heerlijk meezingen met het koortje.

Beverly Kills is ook weer zo'n zomers catchy nummer. Butt-House Blondies is zowat het tegenvergestelde met schurende gitaren en heel veel distortion. Blijkbaar het favoriete nummer hier op de site maar ik vind dit juist één van de mindere nummers. Geef mij maar de vrolijke gekte van Ariel Pink. Ook Little Wig vind ik niet heel bijzonder.

Kijk dan zo'n nummer als Can't Hear My Eyes. Niks bijzonders op zich maar na de twee voorgangers klinkt dit fantastisch in mijn oren. Niks-aan-de-hand-pop.
Reminiscences is een heel cool instrumentaal nummer, het klinkt een beetje jazzy met veel electronica en wat Oosterse invloeden. Ook weer een beetje vreemd zoals alle nummers eigenlijk wel zijn.

De baslijn van Menopause Man doet mij altijd aan Billie Jean van Michael Jackson denken. Het nummer lijkt er verder helemaal niet op. Het doet mij ook niet zo veel, wel aardig. Voor de afsluiter geldt hetzelfde.

Alles bij elkaar een heel bijzonder album waar dus ontzettend veel in gebeurt. Vooral de vrolijkere nummers bevallen mij. Ik vermoed dat dit album alleen maar meer zal groeien naarmate ik het vaker luister.

Blijkbaar is dat ook de versie waar de cover van Ariel Pink op gebaseerd is.