Al Stewart with Dave Nachmanoff - Uncorked (2009)

Een uitstekende selectie! Al Stewart's setlist staat bij live concerten voor 80% vast, maar elke avond zit er wel een verrassende keuze bij en juist deze verrassingen zijn bijeen gebracht op Uncorked. The Coldest Winter in Memory lag al jaren op de plank, maar Al had het nog nooit officieel op cd gezet. Nu wel, en het is een van de vele hoogtepunten. The News From Spain is ook al zo mooi en zet gitarist Dave Nachmanoff eens goed in het zonnetje. Wat kan die man fantastisch goed begeleiden: bescheiden en functioneel waar nodig maar virtuoos als hij de ruimte krijgt. Daarbij verzorgt hij geregeld een prima tweede stem en vangt daarmee Al's zwakke momenten op. Want de hoge noten, daar heeft Al moeite mee, en Dave sleurt hem er doorheen.
Het plezier spat van de cd af. Enige kritiekpunt (want er moet iets te zeuren over blijven) kan zijn dat er weinig recent materiaal op staat, terwijl hij ook in de 21e eeuw zat moois heeft gemaakt.

Ze waren beiden weer in Nederland (Paradiso) en speelden twee uur akoestisch gitaar, waar met name het gitaarspel van alleskunner Nachmanoff geweldig mag worden genoemd. Stewart speelt zijn eigen gitaarpartij, Nachmanoff speelt met zijn gitaar alle andere instrumenten, inclusief leadgitaar.

Nummers die op dit album staan werden gespeeld maar aangevuld met (uiteraard) nummers als On the Border, Time Passages, Merlin en Year of the cat. Het concert leidde tot veel enthousiasme van het publiek. Nachmanoff had z'n eigen shop met cd's (er is van zijn hand nu nog niets van terug te vinden op mume) en gaf met liefde uitleg over alles wat hij had uitgebracht, hoe het tot stand was gekomen en wat zijn grootste voorkeur had.

Een sympathiek avondje dus bovengenoemd album kan ongetwijfeld van harte worden aanbevolen.

erg goede zang en spanisch guitar wouw

Ik heb ze destijds in Vredenburg gezien. Mooie setlist, met als grootste verrassing inderdaad Cold Winter. Maar er zijn vele uitschieters, zoals Warren Harding, News from Spain en de combi Century/Constantinopel. Maar dan vergeet ik weer Old Admirals, dat niet zo vaak live is uitgevoerd. Hetzelfde geldt voor Bedsitter Images, waarvan nu blijkt dat dit echt niet zo gedateerd is.
Dave Nachmanoff is een geweldige gitarist die de uitvoeringen zo veel meer sprankelend maakt.

Voor het eerst dat ik deze draai, maar deze klinkt wel erg fijn.
Warm, direct en sympathiek, zoals Al hoort te klinken.

Ik ken Dave Machnanoff niet, maar de tweede stem en gitaar klinkt erg goed. Nergens is het kaal.

Uiteindelijk maar eens aangeschaft. Mooie cd, maar mijn hart gaat toch meer uit naar het eerdere akoestische live-album uit 1992, met Peter White.

Wat fijn dat er weer iemand aandacht schenkt aan Al. En mooi om te constateren dat smaken zo kunnen verschillen. Daarvoor hebben we dus Musicmeter.

Nu kan het zijn dat ik een voorkeur voor dit album heb omdat ik dit concert live heb bijgewoond. Dat scheelt. Voor alle zekerheid zal ik het album met Peter White weer gaan beluisteren. En ik zal Waverick de uitkomst laten weten.

Ik ben benieuwd!

Dit jaar kwam er verrassend een nieuw live-album van Al Stewart uit. Ditmaal met zijn Amerikaanse band The Empty Pockets. Niet schokkend maar best leuk.

En dat prikkelt om weer eens te luisteren naar dit live-album, waarin hij enkel met gitarist Dave Nachmanoff speelt. En waar mijn aanvankelijke enthousiasme regelmatig na een aantal jaren wat minder is geworden dan destijds, is dat met dit album niet het geval. De plaat sprankelt nog steeds. En ook heel fijn om het in de loop van de jaren weinig gespeelde Coldest Winter te horen.

Maar ik ben wellicht nogal bevooroordeeld omdat ik dit concert destijds in de oude Vredenburg heb meegemaakt.