Gus Black - Today Is Not the Day to Fuck with Gus Black (2008)

Dit is echt zo'n artiets waarvan ik echt niet begrijp waarom dit niet aanslaat bij 't grote publiek. Singersongwriter ala Damien Rice. Deze plaat is in traditie van Leonard Cohen opgezet. Geheel anders dan voorganger Autumn days(die ik overigens nog beter vind) is hier het rockgedeelte ingeruild voor een prachig dames koor. Dus met slechts acoustische gitaar en bijna fluisterachtige zang heerlijk ingetogen. Wedde dat zijn volgende plaat zijn doorbraak wordt!!!!

Ik kan het wel waarderen hoor

Via het nummer Certain Kind of Light heb ik deze singer-songwriter "ontdekt".
5 prima albums en nu een 6e die er nog een schepje bovenop doet....ik zal 'm binnenkort toevoegen.

was ik al mee bezig, the day i realized.. is nog een beter album als deze. leuk dacht dat ik de enige was die dit mooi vind. terwijl het best toegankelijke muziek is die veel mensen zal aanspreken

Een sterk album van deze Gus Black. Krijg hier een heel sterk Leonard Cohen gevoel bij wat zelden een slecht teken is.

Die hoes alleen al is ontzettend Cohen, minus dat pistool dan, maar des te meer op gebied van vormgeving, lettertype en zelfs kapsel.

Ik heb toch meer een Johnny Cash-associatie bij de hoes. Inclusief het pistool.

Daar zit ook wat in, Arrie, maar ik moet toch vooral hieraan denken: Leonard Cohen - Songs of Love and Hate (1971)

Inderdaad moest ik ook aan dat album denken van Cohen. Ook de manier van zingen is toch ook Cohenesk.

Niet normaal zo mooi deze plaat, dat dit al zo lang bestaat zonder dat ik het wist. Toch wel fijn die Spotify suggesties als een album is afgelopen. Een prachtig album, mooie samenzang tussen Gus en de zangeres. Mooie composities, indringende songs die je op de een of andere manier bij de eerste luisterbeurt al meezingt.