menu

Uriah Heep - The Magician's Birthday (1972)

mijn stem
3,63 (95)
95 stemmen

Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Bronze

  1. Sunrise (4:06)
  2. Spider Woman (2:28)
  3. Blind Eye (3:34)
  4. Echoes in the Dark (4:50)
  5. Rain (4:01)
  6. Sweet Lorraine (4:16)
  7. Tales (4:09)
  8. The Magician's Birthday (10:20)
  9. Crystall Ball * (4:08)
  10. Silver White Man [Vocal Out-take Version] * (3:39)
  11. Proud Words on a Dusty Shelf [Alternate Version] * (3:25)
  12. Echoes in the Dark [Single Edit] * (4:23)
  13. Rain [Single Edit] * (3:18)
  14. Happy Birthday ["The Magician's Birthday" Single Edit] * (4:46)
  15. Sunrise [Single Edit] * (2:49)
  16. Gary's Song" [Crystal Ball Alternate Version] * (4:26)
  17. Silver White Man [Instrumental Out-take] * (3:45)
toon 9 bonustracks
totale tijdsduur: 37:44 (1:12:23)
zoeken in:
4,5
Wat is dit voor een lage waardering voor dit beste Heep album ???
Voor wie het nog niet kent: Zet The magicians Birthday zelf maar eens op ... Gierende gitaarsolo onder een saus van Sympho rock achtige muziek ...
Fantastisch nummer..
+ rain + sweet lorraine + sunrise + tales en je hebt een geweldig album, aanrader ....

avatar van Flipper
3,5
Vond 3.5* van mijn kant wel een aardige bijdrage. Voor mij niet de allerbeste beste Heep maar wel één van de sterkste van deze groep.

4,5
Dat titelnummer is in één woord fenomenaal. Heerlijke plaat met prachtige hoes en mooie sferen. Die gitarist is naar mijn mening enorm onderschat! Zijn solo's overstijgen geregeld het niveau van gitaarhelden als Page of Blackmore.
Een ander topnummer is 'Echoes in the Dark'.
4,5*

4,5
net nog geen 5 sterren ...

avatar van Rinus
3,5
Een iets minder album als de voorganger, waarschijnlijk ook door de tijdsdruk om het succes van "Demons and wizards" te evenaren. Maar "Sunrise" en "Sweet Lorraine" zijn klassiekers. In bezit op vinyl en CD (expanded re-master)

avatar van floris013
3,5
.ik vond hem weer terug tussen stapel vergeten lp's. Wat te denken van uriah heep... bombast, en daar houd ik wel van moet ik zeggen! en dan nummers uitbrengen als the magicians birthday, voor de tolkien hype...
gedurfd, maar wel gedateerd.. voor de stoerdoenerij, 3,5

3,5
Vergeleken met andere epische nummers (Salisbury, Shadows of Grief, Paradise/The Spell, Why ) is The Magician's Birthday toch iets minder. Het tussenstukje, dat ook op Live 1973 terecht is gekomen, is erg leuk. De verandering van het slotthema aan het eind is ook goed gevonden, maar de fade-out doet afbreuk. Erg origineel is daarentegen het bijna atonale orgelspel van Hensley in het instrumentale tussenstuk, dat wel weer iets te lang duurt.
Ik ken (nog) niet het hele album. Sweet Lorraine en Sunrise klinken live overtuigender, Spider Woman is een niemendalletje.

avatar van sdr
3,5
sdr
Het titelnummer is echt wel vreemd (op een goede manier). De eerste paar minuten heb je zoiets van waar gaat dit heen? en vervolgens wordt het toch nog een heerlijk rocknummer

3,5
Tijd om te stemmen; met enige pijn en moeite 3,5 ster. Blind Eye is te mager, het drijft slechts op een pseudo-Keltisch deuntje dat tig keer wordt herhaald. Echoes in the Dark is zo'n eigenaardig Heep nummer. Naar mijn smaak klinkt de gitaar te hard, omdat de (tegen)melodie door Thain's bas wordt gespeeld. Even wennen, even weten hoe je moet luisteren, dan wordt het mooi. Ik houd niet van Rain. Muzakachtig pianogetingel en een huilerig orgeltje maken samen met zanger Byron een mierzoet jengeldeuntje dat beter bij de Carpenters had gepast. Net als Blind Eye is Tales een aanwijzing, dat dit album te haastig (net 6 maanden na het vorige!) in elkaar is gedraaid. Het is geënt op Lady in Black, kent een fraaie spanningsopbouw, maar zakt door de fade-out als een mislukte (maar lekkere) pudding in elkaar. We kunnen nog net horen, dat Box aan een lekkere solo begint. Dat zou een fijne afsluiting zijn geweest.
Slotsom: teveel gemiste kansen, te weinig doordacht maar ook behoorlijk wat interessants.

3,5
De bonustracks zijn geen van alle bijzonder. Happy Birthday is een met knip, kopieer en plakwerk uitgebreide versie van deel één van The Magician's Birthday. Gary's Song is een ruwe versie van het toch al niet geweldige Crystal Ball.

avatar van Outlaw104
5,0
Mijn allereerste LP als 7-jarig jongetje, stiekem geconfisceerd van mijn 6 jaar oudere broer, die vanaf dat moment achter de jonge meiden begon aan te zitten.
Nooit weer teruggegeven aan hem.
Dit album heeft mijn latere muzikale voorkeur voor Symfo-, Rock- en andere Gitaarmuziek ontwikkeld.
Alleen al vanwege deze sentimenten 5 sterren.
Titelnummer bezorgt mij 37 jaar later nog steeds kippenvel.

avatar van B.Robertson
4,0
B.Robertson (crew)
De plaat opent sterk met Sunrise. Spider woman klinkt als een opvullertje en Blind eye is ook maar middelmatig. Echoes in the dark is een regelrechte uitschieter.Het zait qua inhoud en opbouw goed in elkaar en bassist Thain schitterd ook weer met zijn prachtige basspel.(Op de rest van de plaat ook.) Rain is een hele mooie pianoballad waarop zanger Byron weer kan uitblinken. (Wat was die man toch een goede zanger.) Sweet Lorraine is een geslaagd nummer uiteraard,en zelf mag ik wel graag Tales horen. Het titelnummer is wat langdradig.Net als July morning is,naar mijn mening,de solo te lang. De heren Box/Kerslake/Hensley/Thain/Byron krijgen vier sterren.

_Lynn_
Ben net aan het kijken voor dit album, maar ik kan alvast zeggen: wat een práchtige hoes!

avatar van Helicon
3,5
Goede plaat.

Het nummer Blind Eye doet mij erg veel aan Wishbone Ash denken. Die op hun debuutalbum ook al een nummer met dezelfde titel hadden staan. Echter dat nummer is totaal anders. Maar met name de gitaarpartijen in Blind Eye op dit album, klinken net als Wishbone.

avatar van spinout
3,0
Een opvallend saaie Heep plaat. Alsof de inspiratie opgedroogd was. Ze hebben later slechtere gemaakt, maar dit is een mindere vroege.

avatar van Brutus
3,5
Aardig album met maar twee zwakke nummers
Rain
Spider Woman

3,5
spinout schreef:
Alsof de inspiratie opgedroogd was.

Te weinig tijd. Demons and Wizards was de grote doorbraak en producer/manager Gary Bron wilde daar zo snel mogelijk van profiteren.

avatar van spinout
3,0
Ach, wel een mooie hoes.

WPE
Ook een geweldig album van Uirah Heep, met inderdaad als hoogtepunt "the Magician's Birthday". Maar alles op dit album is gewoon goed. Het mooie van Uriah Heep heb ik altijd gevonden dat ze een heel eigen, herkenbaar geluid hadden, wat ook nog eens de tijdgeest van de jaren 70 vertegenwoordigde. Ik ben hun muziek door de jaren heen alleen maar meer gaan waarderen.

avatar van edje1969
Door de reacties op MM ben ik dit album nu aan het beluisteren. Kende enkel Easy Road en Easy Livin'. Aangename verrassing. Bij Sunrise had ik echt iets van "wooh". Prachtig. En wat een goede zanger baaidewee. Echoes/Rain/Lorraine gewoon goed. Zit nu nog in titelnummer. Weet nog niet wat daar van te denken. Nog wat vaker langs laten komen denk ik...

avatar van Metalhead99
3,5
Zojuist beluisterd en ik moet zeggen dat ik toch wel erg genoten heb van dit album. Vooral het titelnummer is erg fijn om naar te luisteren. Nooit echt veel van deze band beluisterd, maar ik moet zeggen dat na het beluisteren van dit album mijn interesse voor hun werk weer gewekt is. De hoes ziet er trouwens ook wel mooi uit, zeker op vinyl formaat.

avatar van liefkleinhertje
4,5
Ik vind alles van deze CD meer dan goed je zou alleen kunnen zeggen dat Spider Woman wat minder is maar met een weergaloze voorganger als Sunrise is dat gauw gezegd
Ook Sweet Lorraine, Echoes In The Dark en het titel nummer zijn van buiten categorie terwijl de rest van de nummers uitstekend in de sfeer van dit album passen
Het hele gebeuren is verpakt in een kunstwerk van Roger Dean dus niet alleen de oren maar ook het oog word gestreeld

avatar van Kronos
4,0
De eerste zinnen in de strofe van Spider Woman hebben bijna dezelfde melodie als die in Easy Livin'. Lijkt me een goedkope poging opnieuw een hit te scoren. The Magician's Birthday is helaas een logisch vervolg op Demons and Wizards. Nog gladder geluid, nog minder inspiratie. Blijft wel goed, maar het gaat bergaf.

80/100

avatar van LinkinPark90
4,0
The Magician’s Birthday,het vijfde studioalbum van Uriah Heep.

Een prima opvolger van Demons and Wizards, uit hun topperiode met David Byron als zanger.

Het album opent met de Heep klassieker Sunrise, meteen één van de hoogtepunten van de plaat.

Daarna volgen Spider Woman en Blind Eye, twee vette rocknummers met geweldig gitaarwerk van Mick Box. Echoes in the Dark klinkt dan iets meer zweverig/ proggy, wederom goed gezongen door Byron. Daarna volgt Rain, een soort ballad dat de vaart uit het album wat haalt, een iets minder goed nummer, wel ook goed gezongen door Byron opnieuw. Hierna volgt Sweet Lorraine, opnieuw een rocknummer in de vertrouwde sound. Tales is een rocknummer dat een beetje beïnvloed is door country, klinkt ook niet slecht. Het album sluit af met de titeltrack The Magician’s Birthday en meteen het hoogtepunt (samen met de opener Sunrise). De titeltrack is een tien minuten durend progrocknummer dat het beste van Uriah Heep samenvat.

Op dit album laat Uriah Heep de vertrouwde combinatie van progressieve rock en hard rock horen en Heep levert één van hun beste albums af.

3,5
Ik vind deze plaat over het algemeen wel goed. Er staan een aantal mooie nummers op , zoals Sweet Lorraine en Sunrise. De titeltrack spreekt mij niet aan. Ik vind het een kakafonie van solo's en eigenaardige geluidseffecten.

Gast
geplaatst: vandaag om 04:33 uur

geplaatst: vandaag om 04:33 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.