Uriah Heep - The Magician's Birthday (1972)
mijn stem
114 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock
Label: Bronze
-
Sunrise (4:06)
-
Spider Woman (2:28)
-
Blind Eye (3:34)
-
Echoes in the Dark (4:50)
-
Rain (4:01)
-
Sweet Lorraine (4:16)
-
Tales (4:09)
-
The Magician's Birthday (10:20)
-
Crystall Ball * (4:08)
-
Silver White Man [Vocal Out-take Version] * (3:39)
-
Proud Words on a Dusty Shelf [Alternate Version] * (3:25)
-
Echoes in the Dark [Single Edit] * (4:23)
-
Rain [Single Edit] * (3:18)
-
Happy Birthday ["The Magician's Birthday" Single Edit] * (4:46)
-
Sunrise [Single Edit] * (2:49)
-
Gary's Song" [Crystal Ball Alternate Version] * (4:26)
-
Silver White Man [Instrumental Out-take] * (3:45)
toon 9 bonustracks
totale tijdsduur:
37:44
(1:12:23)
1
geplaatst: 2 juni 2022, 21:03 uur
Ben niet zo kapot van deze, begint wel erg sterk met "Sunrise" de sfeer en magie van Demons and Wizards is meteen te pakken. Wel die sfeer wordt meteen de nek omgedraaid met "Spider Woman" een song die elk lokaal kroegbandje uit z'n mouw kan schudden.
Met "Blind Eye" in de herkansing, veelal akoustisch met Thin Lizzy-achtig gitaarwerk erin. Prima song maar we hebben nu al 3 totaal verschillende songs achter elkaar wat erg fragmentarisch overkomt.
"Echoes in the Dark" begint oheilspellend en dreigend, mooi uitgewerkt verder maar had beter tot uiting gekomen als het tussen songs had gezeten in datzelfde soort sfeertje.
Want hierna komt "Rain", piano en zang erg mooi op zich maar weer een totaal andere setting deze song.
"Sweet Lorraine" kabbelt maar een beetje ongeinspireerd door, en irriteert mij nogal door het overdreven keyboardgeluid dat wil zeggen 2 noten keihard ingemixt te vaak en niet al te subtiel.
Het ingetogen "Tales" is dan wel weer erg mooi gedaan en matcht mooi met het titelnummer wat tot de hoogtepunten van Uriah Heep gerekend kan worden.
Wat was Gary Thain toch een fantastische bassist, vooral goed te horen in de titelsong.
Ik tik deze recensie terwijl ik 'm beluister. begon met dat ik er niet zo kapot van ben maar valt zo op het eind toch wel mee.
Begin en eind geweldig, 2 flutsongs en de rest gewoon wel O.K. Zit 'm vooral in het fragmentarische karakter van dit album. Had 'm daarom nooit op CD aangeschaft, heb wel de LP maar die liggen al tientallen jaren op zolder te verstoffen. Lang leve Spotify, elk album verdient een 2de kans!
Met "Blind Eye" in de herkansing, veelal akoustisch met Thin Lizzy-achtig gitaarwerk erin. Prima song maar we hebben nu al 3 totaal verschillende songs achter elkaar wat erg fragmentarisch overkomt.
"Echoes in the Dark" begint oheilspellend en dreigend, mooi uitgewerkt verder maar had beter tot uiting gekomen als het tussen songs had gezeten in datzelfde soort sfeertje.
Want hierna komt "Rain", piano en zang erg mooi op zich maar weer een totaal andere setting deze song.
"Sweet Lorraine" kabbelt maar een beetje ongeinspireerd door, en irriteert mij nogal door het overdreven keyboardgeluid dat wil zeggen 2 noten keihard ingemixt te vaak en niet al te subtiel.
Het ingetogen "Tales" is dan wel weer erg mooi gedaan en matcht mooi met het titelnummer wat tot de hoogtepunten van Uriah Heep gerekend kan worden.
Wat was Gary Thain toch een fantastische bassist, vooral goed te horen in de titelsong.
Ik tik deze recensie terwijl ik 'm beluister. begon met dat ik er niet zo kapot van ben maar valt zo op het eind toch wel mee.
Begin en eind geweldig, 2 flutsongs en de rest gewoon wel O.K. Zit 'm vooral in het fragmentarische karakter van dit album. Had 'm daarom nooit op CD aangeschaft, heb wel de LP maar die liggen al tientallen jaren op zolder te verstoffen. Lang leve Spotify, elk album verdient een 2de kans!
* denotes required fields.