Uriah Heep - Innocent Victim (1977)

Innocent Victim is een album dat vaak afgekraakt wordt, omdat het een stuk commerciëler/poppier is dan het oude werk van Uriah Heep. Dat kan ik enigszins wel begrijpen, maar toch vind ik dit album best genietbaar. Vooral de zang van John Lawton vind ik erg sterk op dit album (Hij heeft een krachtige, 'soulvolle' stem (hij doet mij zelf nogal denken aan David Coverdale en Graham Bonnet (Lawton heeft iets ruws in zijn stem, wat Bonnet ook heeft)).

De twee openingsnummers Keep On Ridin' en Flyin' High lijken nogal op elkaar, maar zijn opzich wel nummers die lekker wegluisteren en waar je niet teveel bij na moet denken. Roller is een beetje funky-nummer wat mij nogal aan Whitesnake doet denken, vooral qua zang. Het gitaarwerk van Mick Box vind ik in dit nummer een genot om naar te luisteren. Het einde is wel erg abrupt, maar al met al vind ik het een geslaagd nummer. Free 'N' Easy is mijn favoriete nummer op dit album, het is een lekkere harde rocker die erg doet denken aan Easy Livin'. Het gitaarduel halverwege het nummer is echt geweldig. Illusion is een traag, dromerig nummer, wat helaas nogal eentonig wordt. Op een gegeven moment komt er een versnelling in het nummer (waardoor het nummer interessant lijkt te worden), maar dan volgt al snel een fade-out. Op de remaster van dit album schijnt de complete versie van dit nummer te staan, die 8 minuten duurt. Wel raar dat ze het nummer hebben ingekort voor de release van dit album.
Free Me is een poppier nummer met akoestische gitaren. Het is geen geweldig nummer, maar het is goed gezongen, het nummer is makkelijk mee te zingen en het blijft lekker hangen.
Van Cheat 'N' Lie vind ik alleen de trage stukken goed (waarin Lawton steeds zingt: "It seems to me that I've been cheated"), het refrein is mij iets te poppy, en tegen het einde toe is er mij iets teveel herhaling (Mick Box speelt in dat nummer twee keer dezelfde gitaarsolo). Ik heb dus een beetje gemengde gevoelens met dit nummer. The Dance vind ik een erg bijzonder nummer. Het is een beetje reggae-achtig, maar toch met een mysterieuze sfeer (wat vooral komt door de tekst). Een erg genietbaar nummer, wat wederom goed gezongen is door John Lawton. Het afsluitende Choices vind ik zelf het minste nummer van het album. Waarschijnlijk door komt het door de vele herhalingen en omdat er niet echt vaart en een climax in zit

Al met al vind ik Innocent Victim een best genietbaar album. Niet alle nummers zijn sterk, maar het album is goed geproduceerd en de zang van John Lawton weet zelfs de minder interessante nummers nog aardig omhoog te trekken. Lang niet zo'n slecht album dus naar mijn mening.