AFX - Analord 01 (2005)

Samen met Analord02 op 25-1 gepland.

Nu tijdelijk samples te beluisteren op de frontpage van www.boomkat.com[/url] !

De artiestennaam voor alle komende 12 inches is trouwens AFX.

Analord brengt u vandaag...Acid, hervormd. Vette doffe beats, verscheidene gaaf-klinkende (kwa geluid en patroon) melodieën/synths eromheen. Rauwe synthesizers dan wel. Ontzettend analoog, vandaar de cover. Heerlijke mimimalistisch-korte hi-hats. Genoeg sfeer. Ooh, een verademing weer, deze release. Het raakt de juiste snaren bij mij. De muziek om meteen binnen te halen, deze Analord's.

Oke even een untitled track toegevoegd die nog niet opgenomen was (door Rephlex ook niet) en de tijden erbij gezet.

Where's Your Girlfriend?

Ja, dat vind ik ook het beste nummer. Zowiezo een stuk beter dan Analord02, deze hele EP.

Komen er in 2005 nu nog meer Analords uit?

Nog 7 dacht ik. Als AFX zich een keer volledig aan de benummering houdt. Het mapje dat bij Analord10 zit, is ervoor om alles bij elkaar te hebben.

Klinkt nog beter op 6-10 procent opgepitcht. Lekker gevarieerd ook. MC-4 acid is werkelijk practig dan bijvoorbeeld. Verhoogt naar 4,5*

Jammer dat deze je (zelfs) niet zo grijpt Tovenaar, tijdverspilling om te rest te checken zou ik dan zeggen.

Ben toch steeds benieuwd of er nog wat lichtpuntjes tussen zitten. Deel 10 vond ik wel erg geslaagd bv.

AFX maakt het zich er toch echt veel te makkelijk vanaf. Aardig ep'tje dit, maar weinig meer dan dat. Voor de (iets) betere neo-acid (het blijft een wat vreemde 'hype') moet je dit jaar toch echt bij Luke Vibert zijn.

Steppingfilter 101 opent prettig. Erg aantrekkelijk liedje dat via een ietwat sobere opbouw een weg zoekt naar de geweldige laatste twee minuten. Canticle Drawl is daarentegen een nummer dat ik eerder oversla. Niet meer of minder dan inferieur vulsel. Hoewel dit snel voorbij is, blijkt het volgende nummer van hetzelfde laken een pak te zijn. In tegenstelling tot het eerste nummer, dat nog prikkelend was op een bescheiden manier, gaat hij hier volledig de mist in. Dit is vlakaf kleurloos. Nadien volgt gelukkig het relatief korte Untitled, dat op anderhalve minuut tijd meer sfeer schept dan zijn twee voorgangers samen. Where's your Girlfriend valt mee, maar bevat buiten een beperkt aantal leuke beats weinig dat me kan bekoren. Grumpy Acid is eveneens niet bepaal slecht te noemen, maar is alleszins niet veel voor herhaling vatbaar. De afsluiter Analord 158b is ook niet voor mij weggelegd. Klinkt simpelweg niet goed.

Het enige goede nummer op deze Analord is wederom gekozen als opener van de EP. Ik hoop echt dat er nog wat te beleven valt met deze reeks. Enfin, als dit de standaard wordt, dan hou ik er toch nog 11 mooie nummers aan over. Gemiddeld 1 per EP dus.

Leuk dat het gemiddelde nu 3,03 is

Tsja, het is zeker geen slechte EP.
Maar na al die straffe platen van Aphex Twin is dit als je het daarmee vergelijlkt erg zwak.
Maar losstaand is dit nog vrij goed, maar nergens zorgt hij voor een moment waarop je denkt: "Wow die gast is geniaal!" terwijl ander werk haast volstaat van zulke momenten.
Gelukkig luistert Analord 1 lekker weg en is Where's Your Girlfriend een nog vrij leuk nummer. Dus een mooie 3* voor Analord 1. op naar 2.

Snap goed wat je bedoelt. Als je deze reeks luistert kun je beter op rare kleine dingen letten. Voor mij zijn die geregeld net zo geniaal. Onder de namen Aphex Twin en The Tuss gebruikt hij vaak wat opvallendere elementen, heeft ook zelf bekend dat hij in de jaren '90 probeerde commercieel te kijken hoe ver hij kon komen. Denk aan de vocalen in Windowlicker, Come To Daddy, dat soort dingen. Geen enkel probleem wat mij betreft, juist leuk, maar het typeert wel iets dat ik terug kan horen in de muziek. Dit is verre van commercieel en ik hoor in deze reeks erg veel moois op de lange termijn, al moest ik er aan wennen om het mooie soms te ontdekken. Wanneer ik de 'Chosen Lords' compilatie draai is dat nu voor mij haast één en al brilliant (en dan zijn er nog een paar tracks uit gelaten die dat ook zijn voor mij, zoals Lisbon Acid). Sommige vies verbogen klanken kunnen van saai naar geniaal gaan in hun werking wat mij betreft, zodra de emotionele diepte achter de klanken meer gehoord en op waarde geschat wordt. Sommige tracks pas na jaren ineens geklikt. Moet deze en deel 2 weer eens herluisteren trouwens . Deel 5, 7 en 11 zijn in ieder geval nogal ondergewaardeerde delen op deze site qua waardering heb ik gemerkt (allemaal 4 en een halfjes voor mij).