I Am Kloot - Sky at Night (2010)

In mijn wekelijkse radio-rubriek 'De Keuze van Kas' op AmsterdamFM heb ik vandaag dit album besproken, beluister het hier.

Mooi plaatje met gezellig warme, ouwige nummertjes als 'To The Brink' op (de orchestratie!).

Geproduceerd door Guy Garvey? De grandeur van Elbow schemert er wel wat doorheen, ja. Het raakt me niet zo als Elbow, maar je kan moeilijk gaan vergelijken; het basisgeluid van deze band en plaat is toch anders dat bij Elbow.

De eerste 2 nummers zijn heel sterk, 'Fingerprints' is aardig, 'Lately' vind ik dan een pak minder origineel; de samenzang doet me iets te veel aan de Fab Four uit Liverpool denken..

'I Still Do' is daarentegen een lieflijk nummertje, en leidt het volgende nummer, de knappe ballad 'The Moon Is A Blind Eye', op gepaste wijze in.

'Proof' en 'It's Just The Night' zijn daarna 2 toonbeelden van degelijkheid. Vooral dat tweede nummer weet me te charmeren; warme pianoklanken, bescheiden gitaar, ingehouden percussie en de ietwat lijzige stem van zanger John Bramwell scheppen een indringende sfeer die de luisteraar moeiteloos weet te pakken.

'Radiation', volgens I Am Kloot-volgers hier (wat ik niet ben, ik ontdek hen met dit album) een a-typisch nummer voor de band. Ik vind het in ieder geval een geslaagd nummer. Het lijkt of het geluid ietsje harder wordt gezet, en de song zweeft mooi in de door het instrumentarium gecreëerde ruimte. Pink Floyd, lees ik hier ergens. Mwoah, dat valt nogal mee, het dromerige geluid doet inderdaad wel wat aan de Britten denken. Maar ook wel aan de late Beatles, en aan filmmuziek.

Afsluiter van dit fraaie plaatje is 'Same Shoes'. Het warme geluid van de saxofoon zorgt ervoor dat die gezellige sfeer die er om dit album hangt, tot het einde aanhoudt. Men kan er zelfs wat nostalgisch van worden, en terugdenken aan de eigen jeugd.

Misschien toch maar eens wat vroeger werk opzoeken van deze band?

3,5 sterren

Ook ik pikte dit album nog net mee in 2010, via Amazon. Het is een mooi album, maar er zit wel een bepaalde wisselvalligheid in. Sommige (stukken van) nummers zijn hooguit wel aardig, terwijl andere delen echt erg mooi en goed gemaakt zijn. Van vrij saai tot werkelijk prachtig, je vindt het allemaal op dit Sky at Night.
Lately is een voorbeeld van een vrij saai nummer, terwijl het fraaie verrassende Radiation dat juist niet is. Wat een prachtige wending zit er in dat nummer zeg! Ik zie dat I Still Do door sommigen als een mooie ballad wordt gezien. Dat vind ik nou weer net niet: best mooi ja, deze ballad, maar toch ook wat saai. Hoe het wel moet hoor je op Fingerprints: ingetogen en raak is die song. De gitaarsolo op It's Just the Night is wel heel degelijk, terwijl de saxofoon en trompet op Same Shoes wel weer heel mooi zijn.

Alles bij elkaar staat er genoeg fraais op om dit album de moeite waard te maken, maar een echt topalbum is dit niet voor mij.

Voor mij de allermooiste plaat van I am Kloot. Mooie melancholische wintermuziek. Het gevoel van lopen door de sneeuw op een zondagavond in een buitenwijk van een grote stad.