The Coral - Butterfly House (2010)

Hier kijk ik echt naar uit, the song "butterfly house" vind ik alvast erg goed. Nu nog 2 maanden wachten....

Vandaag '1000 Years', eerste single, gehoord bij de BBC, na 'butterfly house' al het tweede topnummer van de nieuwe plaat.

"1000 Years" is een prima nummer, al doet het wel heel erg aan the Byrds denken (het kan zo op "The Notorious Byrd Brothers").

Dit is overigens het eerste album zonder gitarist Bill Ryder-Jones die in 2008 de band verliet.

De eerste plaat is gewoon het beste. Daar konden ze erna en nog steeds niet aan tippen. Als je die eerste in je collectie heb, heb je eigenlijke het beste

Vandaag in zijn geheel beluisterd en moet zeggen dat deze band weer een dikke voldoende scoort. Gewoon fijne pop met een scherp nostalgisch randje. Wordt nergens erg memorabel, maar kakt ook nergens echt in. 3*

Ik heb mij speciaal hier laten registreren om jullie dit artikel/review even te laten zien.

The Coral kan niet overtuigen | CJP - Cultureel Jongeren Paspoort

Ik ben het natuurlijk niet eens met dit artikel. Dat heb ik gelijk maar even duidelijk gemaakt in een reactie op hun website.Een nummer als Dreaming of You vergelijken met nummers van dit album. Dreaming of You komt nota bene uit het jaar 2002 (Als het wel niet eerder is. Luister naar de demo versies). De jongens van The Coral groeien en worden volwassener. Zo hun muziek ook.

Verder ben ik zeer enthousiast over het nieuwe album. Ik heb maanden de twitter en facebook van The Coral in de gaten gehouden om op de hoogte te blijven van de nieuwste updates. Zo was ik ook zeer blij toen er demo/previews van de nummers van het nieuwe album werden vrijgegeven op iTunes. Mijn dag kon niet meer stuk.

Arctic Monkeys, The Last Shadow Puppets, Foals, Mumfords and Sons. Ik vind het allemaal goede bands. Maar waar ik een echte passie voor voel is The Coral. Ik heb al hun nummers en albums jaren grijs/plat gedraaid. Als ik nu naar hun nummers luister begin ik te denken aan de mooie tijden en momenten die ik de afgelopen jaren heb meegemaakt. En dat maakt The Coral, naast het goede muziek van hen, voor mij heel bijzonder. Ik heb zo'n gevoel dat ik een van de weinige ben die zo'n passie heeft voor The Coral in Nederland.

De enige nummers waar ik nog een beetje in moet komen zijn de bonus tracks op de tweede CD. Maar dat gaat nog wel komen. Verder doen de nummers Two Faces en 1000 Years me erg denken aan The Beatles.

Nu nog hopen dat The Coral eind dit jaar of volgend jaar langs komen in Nederland. Zowieso erg jammer dat ze niet langs komen op Lowlands dit jaar!

Ik vind het juist een erg goede recensie. De pit is er inderdaad een beetje uit. Het is zoals daar ook aangegeven niet slecht maar ik had toch meer verwacht.

Smaken verschillen dan. Naar mijn mening blijven ze nog steeds goede muziek maken. Als het aan mij ligt wordt het alleen maar beter. Roots & Echoes ging al de goede richting op. Dat album was weer compleet anders dan The Invisible Invasion .

Wil ik nummers luisteren van The Coral van het kaliber Dreaming of You, In the Morning en Bill McCai? Dan luister ik naar hun vorige albums. Pit is er zeker nog niet uit. The Coral blijft eerlijk waar prachtige nummers uitbrengen op elk nieuw album.

Natuurlijk was het debuut een bijzonder album en het werd dan ook algemeen bejubeld en natuurlijk was het te verwachten dat dat daarna ongetwijfeld over zou zijn.
Zelf vond ik Magic and Medicine nog leuker dan het debuut. Minder apart misschien, minder bijzonder, maar o zo pakkend wat mij betreft.
En eigenlijk vind ik dit nieuwe album een beetje dezelfde categorie: catchy nummers waar de scherpe randjes die op het debuut aanwezig waren niet meer te horen zijn, maar waar ik wederom zeer goed van kan genieten. Het past ook perfect bij dit zwoele zomerweer.
Er is niets mis met degelijke popsongs en al helemaal niet van het niveau dat The Coral weet af te leveren.
Ik ben er nu wel achter dat The Coral beter dit soort werk kan uitbrengen dan op de proppen te komen met krampachtige pogingen om weer met iets afwijkends te komen. Waarom zou je het debuut willen nabootsen? Doe waar je goed in bent en goed is Butterfly House absoluut.
Dit verveelt me voor geen meter. Saai? Voorspelbaar? Zal allemaal best. Ik luister er met alle liefde naar en ik denk dat de liefhebbers van de laatste albums dat zeker ook zullen doen. Voor mij persoonlijk is dit misschien wel het op één na favoriete album van de boys.....

Ik hoorde bij Rob Stenders een hemels mooi nummer van een band waarvan ik nog niet(s) gehoord had. (schaam, schaam) Bleek het 1000 Years van the Coral te zijn. Mensenlief, lang niet zo onder de indruk geweest van een nummer, alles wat ik die dag hoorde op de radio was compleet overbodig! Die zang, dat heerlijke glasheldere gitaargeluid. Ik waande mij 25 jaar terug terug toen ik voor het eerst Lifes Rich Pageant hoorde van REM. Die klonken toen ook soms als The Byrds. De zomer van 2010 heeft in ieder geval een landmark voor mij. Ligt het aan de zomer en de korte rokjes...... Wat een plaat, ga gauw weer luisteren naar deze briljant van krap 2,50 minuten (!)

Heerlijk plaatje. Helemaal de dubbelaar, die vijf extra tracks zijn zeker geen B-kantjes oid, maar gewoon volwaardige nummers. En opmerkingen over dat ze niet meer zo springerig en 'leuk en fris' zijn zoals ten tijde van het debuut.... hou toch op. Normaalgesproken kan het bij muziekliefhebbers niet vernieuwender en origineler genoeg (ik verbaas me nog altijd over de jubelende recensies van die draak van een Kid A) en nu evolueert een bandje gewoon richting meer volwassen, niet-meer-zo-blije muziek (zie overigens ook Supergrass) en is het ineens niet meer leuk. Jammer dan, ik sluit me wat dat betreft helemaal aan bij Simons. 5 sterren!

Helaas heb ik er maar één woord voor: Gezapig.

Er zijn inderdaad wel erg veel nummers op dit album (incl. de bonusnummers) die onder deze noemer vallen. Ik vind het begin van het album zelfs ronduit zwak. Halverwege wordt het wel steeds beter.
Het debuut en Roots & Echoes vind ik verreweg hun beste albums.

Op zo'n album zat ik alweer een tijdje te wachten!

Wauw...Walking in the winter...brrrr, zo goed.

Het melodietje van 'Butterfly House' gelijkt op het melodietje uit een nummer van System Of A Down, althans een gedeelte toch.. voor de rest lijkt het er uiteraard helemaal niet op

Ook 'She's Coming Around' doet heel bekend aan qua melodie, wat met wel meer nummers hier het geval is.

Leuk plaatje, maar inderdaad een beetje gezapig, met hier en daar een uitschieter ('Walking In The Winter', 'Two Faces' en '1000 Years')

Ik hoor ook invloeden van o.a. The Byrds, CSNY en gouwe ouwe folkmuziek.

3 sterren

Ik ken alleen 1000 years (waarvan ik eerst dacht dat het een oud Golden Earring nummer was, maar wel vond dat ie verdacht vaak gedraaid werd ineens) en dat spreekt me heel erg aan.

Nooit eerder van deze band gehoord, maar ze blijken dus al aardige grote mannen in de UK te zijn en al best lang aan de weg aan t timmeren (geen idee waar ik gezeten heb al die tijd)

Ik ga vanavond eens lekker naar het album luisteren.. kijken of ze de belofte waarmaken!

Frisse, sprankelende zomerrock. Ik kende de reputatie van The Coral vooral van hun eerste album, dat destijds luid bejubeld werd. Dit is mijn eerste kennismaking met de band. Bevalt me prima. 'Coney Island' is een mooi, opvallend liedje met dat repeterende xylofoongeluid.

Aanvankelijk leek me dit iets te lichtvoetig, maar al snel sloeg de vonk over. Deze groep heeft duidelijk goed geluisterd naar de grootheden uit het verleden, maar er wel een eigen, moderne draai aangegeven. Soms licht psychedelisch, dan weer intiem en folky.

Schitterende artistieke popmuziek. Samenzang lijkt weer een beetje in de mode te raken de laatste jaren, iets wat ik graag toejuich.

Een nummer als 'Green Is the Colour' behoort tot de beste nummers die ik dit jaar gehoord heb.

Snel hun debuut maar eens opzoeken, die moet nog beter zijn als ik de beoordelingen zo zie.

Het album bevalt mij ook zeer goed, en ben ook al in hun vorige platen gedoken.. Wat mij betreft allemaal erg interessant, en de waardering zal ongetwijfeld nog wel iets hoger gaan worden!!

Ik kende alleen 1000 years maar wat een goed album is dit zeg!!

Straks maar even naar de platenboer gaan

Fijn album, met een lekkere '60 "Beach Boys" sound.
Soms iets te rechtlijnig door de minimale variatie tussen de nummers.

1000 Years doet me trouwens wel heel erg denken aan Supergrass.

Was dit album toch ook weer vrij snel zat, halfje eraf...

Bevalt na twee luisterbeurten erg goed. Lekker frisse pop, met een nostalgische 60's sound. Het album is makkelijk luisterbaar, en gewoon heel fijn. Ik denk dat het wel een album is dat je niet te vaak op moet zetten, om het effect dat lennon hierboven benoemd te voorkomen..

4*

In mijn persoonlijke top 10 van 2010. Blijkbaar kan niet iedereen de stap richting een meer folkachtig geluid waarderen.Maar voor mij juist het moment om bij deze band in te stappen. Een poeslief nummer als Falling around you daar krijg ik niet gauw genoeg van. Verder staan er een paar mooie nummers op de extra lange versie van dit album. Des te vervelender is het daarom dat deze versie (voor een redelijke prijs) nergens meer te krijgen is. Amazon UK moest mij teleurstellen. Als iemand nog een goede tip heeft....

zoals ""give me fire ""van mando diao erg veel doet denken aan het eerste album van the coral -
zo lijkt deze prachtige cd gelukkig erg veel op de muziek van buffalo springfield !!!
maar sjongejonge...wat doen ze dit goed zeg . dit album is wat mij betreft nu al een klassieker !!

Als liefhebber van o.a. 60s en 70s muziek (ik heb een brede smaak) kan ik The Coral zeer waarderen. Ik heb de eerste twee albums geluisterd en deze, 'Butterfly House'. Laatstgenoemde raakt me het meest. Ik herken zoveel invloeden; 'She's Comin' Around' en 'Another Way' beginnen als Beatles songs van rond de 'Rubber Soul' periode (en wat betreft het begin van 'North Parade; 'A Hard Day's Night';). En het nummer 'Circles' doet me aan Pink Floyd denken. De rest van de songs herinneren aan Crosby, Stills & Nash en - in mindere mate - The Hollies en Beach Boys. Ik lees hier en daar wat over invloeden van The Byrds, ik ken die band alleen van naam dus daar kan ik niet over meepraten. De stem van de main vocalist heeft overigens soms wat weg van Stephen Stills (van Crosby, Stills & Nash)

Anyway, goeie plaat waarvan bijna elk nummer lekker in het gehoor ligt. Een enkele song zit tegen het randje van mainstream aan maar dan toch net weer niet door de meerstemmige zang en de overall vintage sound.

The Coral lijkt goed geluisterd te hebben naar de grote bands uit de jaren '60 zoals The Beatles, The Byrds, Crosby, Stills & Nash maar hebben daar toch een eigen tintje aan gegeven. Frisse en sprankelende pop met meerstemmige vocalen, sterke melodieën, licht folky of psychedelisch getint. Niet baanbrekend natuurlijk maar een zeer aangenaam schijfje.

Het luchtige geluid van de vorige platen is blijkbaar gelijk vertrokken met Bill Ryder-Jones, maar Butterfly House mag er wat mij betreft zeker ook zijn.

Kwa overall geluid zijn ze voor mijn oren van een mix van 60s invloeden opgeschoven naar het gepolijste geluid van de Association. Helemaal niks mis mee maar toch nèt even wat minder avontuurlijk dan de voorgangers. Na een maand of wat in de spelert kreeg ik het gevoel dat deze plaat wel eens het ( tijdelijke ) eindstation zou kunnen zijn van deze band en intussen zijn de Skelly broers al met andere projekten bezig, dus ik kan hier rustig ( met 50/50 hindsight ) zeggen dat die indruk niet fout was ...........

Ik hoorde dit nummer net voor het eerst tijdens Dagelijkse Kost op Canvas. Ik dacht eerst dat het Midlake of Grizzly Bear was, maar dus niet. Maar een erg mooi nummer, moet deze band dus ook eens checken.

Het duurde even voordat ik dit album echt leerde waarderen. Het is weliswaar licht van muzikale toon, maar de liedjes zijn niet oppervlakkig, al verraden ze natuurlijk wel allerlei invloeden. De licht melancholieke sfeer van dit album trok me over de streep. 1000 Years is uiteraard wonderschoon, maar ook Walking in the Winter is prachtig. Groeiplaatje, en daarom verhoogd tot 4****.