Rhymefest - El Che (2010)

Hier ben ik wel echt benieuwd naar

Ah eindelijk weer een nieuw album, ben ook zeker benieuwd naar hoe hij is nu.

Chicago is al op youbuis te vinden

Zijn al meerdere tracks op youtube te vinden. Klinkt allemaal wel lekker, ben erg benieuwd hiernaar.

Chicago is al een paar maanden geleden gekomen en nu al

Als dit een voorbode is voor het hele album, dan kan het niet mis gaan....

Rhymefest heeft aangegeven voor elke track een videoclip te (willen)maken.

Kijk uit naar dit album!

Ooooh kijk heel toevallig en zie dat dit album is toegevoegd... Can't wait!

Hij is te googlen... De versie van Give it to me op dit album is anders dan de video, maar ook hier is het weer een classic .

Zoiezo raad ik iedereen ten zeerste aan om het Pre-Album : Dangerous 5:18 te checken.
YouTube - Rhymefest feat. John Mayer - Letter [Directed by Court Dunn]

Jezus, wat een kutalbum en ik had nog wel goede hoop. Niet dat ik een liefhebber ben van Rhymefest maar hij kan echt wel beter dan dit. Toegegeven: ook de beats helpen niet echt mee, maar dat is nog altijd geen excuus voor de waardeloze raps en refreintjes van de gastheer. Snel vergeten deze plaat.

Zo Rob, das heel hard. Ik heb hem even snel vluchtig gehoord. Maar zo slecht?

Nee, dit is eigenlijk een heel goed album maar dat blijft tussen ons.

Flauw, maar goed ik zal het album even een keer aandachtig luisteren. Ik kan me niet voorstellen dat Rhymefest zo erg achteruit gegaan is na zijn goede debuut. Ik heb de ervaring dat Rob en ik wel vaker van mening verschillen.

Volgens mij heb ik een versie die niet gemastered is. Ik wacht ff tot de releasedate met stemmen om te checken of de retail beter is.

Waardeloze raps van Rhymefest? Kan mij het bijna niet voorstellen nee. Vond hem hem echt goed op zijn vorige album.

Van wat ik begrijp heeft Rhymefest niet de rechten gekregen om de tracks die hij bij J records heeft opgenomen op dit album te zetten. Deze tracks staan allemaal op het Pre-Album-Mixtape: Dangerous 5:18 en zie ik dan ook als onderdeel van dit album.

Wel jammer dat dat het geval is. Want Chicago is het enige nummer wat staat als een huis. De rest is maar zo zo

Thx voor de heads up zou ik zeggen, weer tijd bespaart, ik vond blue collar al maar zo en zo dus ga ik deze gewoon niet checken

In 2005 en 2006 gaf Rhymefest een overtuigend visitekaartje af. De rapper uit Chicago schreef voor een groot gedeelte de Kanye West-hit Jesus Walks, wat hem een Grammy opleverde, en daarnaast werd zijn debuutalbum Blue Collar (2006) door velen positief ontvangen. Rhymefest wist op dit album grappige punchlines op een slimme wijze met elkaar te verbinden en werd ook nog bijgestaan door grote producers als diezelfde Kanye West, Just Blaze en No I.D. en gastartiesten als O.D.B. en Q-Tip. De vier jaar na Blue Collar bleef het relatief rustig rondom de rapper, maar nu mag het publiek dan eindelijk zijn tweede plaat El Che verwelkomen.

Wie denkt dat de naam El Che een voorbode is voor revolutionaire en/of politieke teksten heeft het mis. De titel moet vooral verwijzen naar de echte naam van Rhymefest (Che Smith) en als inspiratiebron dienen voor de skits. Want de rapper houdt het in zijn tracks luchtig: in Last Night worden dronken avonden beschreven, in Prosperity worden tv-evangelisten belachelijk gemaakt, op Agony, Chocolates en Say Wassup wordt het vrouwelijke geslacht besproken en dit alles wordt met elkaar verbonden door nummers waar Rhymefest voornamelijk bezig is met braggen & boasten. Dit is zeker geen stoorfactor, omdat hij deze clichématige thema’s in leuke komische raps verpakt, zoals: “A whole lot of hipsters, internets, and kids now//Took the Mario mushroom, oooh, you big now?//Well, let me show you ‘bout things//Take the Red Bull, so I can rip off ya wings,” uit de track Chicago, waar Rhymefest zijn hart lucht over de huidige hiphopscene.

Voor de beats heeft Rhymefest niet dezelfde bekende namen die hij op Blue Collar mocht inschakelen, en dit is duidelijk te horen. Alle producers hebben wel een prima eindproduct afgeleverd, maar alleen het werk van Scram Jones en BKS (Best Kept Secret) is memorabel. De rest van de producties vermaakt namelijk wel, maar wordt na afloop van een track meteen vergeten. Ook de meeste gastartiesten kunnen de nummers niet naar een hoger niveau tillen: Little Brother, Glenn Lewis en Phonte schaden de tracks op El Che niet, maar zijn op geen wijze van toegevoegde waarde.

Naar aanleiding van Blue Collar waren de verwachtingen voor het vervolgwerk van Rhymefest hooggespannen. El Che laat duidelijk horen dat de rapper uit Chicago ook met beperkte middelen een vermakelijke plaat op de markt kan brengen, maar hij zal sommigen ongetwijfeld ook teleurstellen. Het is jammer dat Rhymefest alleen over de standaard hiphoponderwerpen rapt, maar hij weet dit grotendeels goed te maken met humoristische punchlines en een charismatische vertoning. De teleurstelling is dan met name te wijten aan de producties, die maar niet kunnen blijven hangen, en de wat karakterloze gastartiesten.

Bron: Hiphopleeft

Chicago en Give it to me, vind ik wel de bom!! De rest nog even goed luisteren.

Vind deze wel redelijk goed, rapstijl bevalt me altijd wel van Rhymefest en de beats zijn ook allemaal vrij aardig.

Ik snap niet waarom mensen dit album niet goed vinden. Het album haalt het niet bij zijn vorige album, maar ik kan ook zeker wel lekker luisteren naar deze plaat.
Toegegeven: ik had er ook wat moeite mee om mee te beginnen. Het album begint met een lekker hard openingsnummer. Lekker totdat BKS swagga on a hundred thousand, trillion achter het refrein aangooit. Hierdoor was bij mij het album al verpest. Maar dat is natuurlijk te makkelijk, dus ik heb mij daarover (gelukkig) overheen gezet.

Rhymefest laat wederom zien dat hij een erg goede rapper is. Hij heeft echt zijn eigen stijl en zijn raps zijn naast goed ook vaak grappig.
Verder kan ik eigenlijk geen grote minpunten bedenken. De beat van Chocolates vind ik wel erg vervelend, maar de beats op andere nummer zijn weer goed tot soms erg lekker (Talk My Shit, Chicago, Give it to Me en de laatste twee nummers). Ook vind ik het vet dat de bas af en toe gebruikt wordt om Rhymefest extra te benadrukken. Dit gebeurt bijvoorbeeld op Agony en helemaal op Proserity. Dat nummer is trouwens geweldig. Ik had hierover ook al freestyles van Rhymefest gezien en daar moest ik al erg om lachen. Daarnaast rapt hij gewoon erg goed op dit nummer.

Gastartiesten zijn voor mij grotendeels onbekend. Little Brother ken ik natuurlijk wel en zij stellen mij ook niet teleur op dit album, maar eigenlijk doen ze dat allemaal niet. Saigon en Adad rappen goed op Give it to Me en het 'duet' met Twone Gabz is erg leuk om te horen.

Nogmaals, ik kan niet horen wat hier nou zo slecht aan is. Ik heb sinds Blue Collar uitgekeken naar de nieuwe Rhymefest en nu hij er eenmaal is bevalt hij mij gewoon goed! Had van Rhymefest zelf sowieso niks slechts verwacht, maar alles er omheen valt ook reuze mee!

Waar dit album toch nogal een teleurstelling geweest is heeft Rhymefest een aantal hele sterke mixtapes voor dit album uitgebracht. Als je daar het beste van neemt heb je een album beter dan zijn debuut.

Absoluut Rhymefest hoogtepunt: Exodus 5.1 kan ik niet van jullie onthouden: YouTube - Rhymefest - Exodus 5.1 (New Very Real Music 2009)