Sarah McLachlan - Laws of Illusion (2010)

Zij er al mensen, die dit album al gehoord hebben en er een meneing over hebben. Het liefst een gefundeerde. Ik ben n.l. altijd al een McLachlan-liefhebber geweest?

Ik heb hem gehoord. Het is weer in lijn met al haar vorige albums. Weinig vernieuwend of spannend. In potentie zou ze makkelijk een top cd kunnen afleveren, maar toch gebeurt dat telkens niet. Erg jammer. Hoppelijk komt er ooit nog een cd die afterglow kan evenaren of kan overtreffen. Deze cd is dan toch weer een lichte teleurstelling.

Een vriend van me heeft 'm inmiddels van het "internet" geplukt. Niet geheel in lijn met mijn principes, maar ja. Morgen krijg ik 'm en ga 'm gelijk beluisteren, Editoor. Ik ben heel benieuwd!!!!

Ja, klinkt vertrouwd maar dan wat commercieler. Ik weet niet , maar krijg er nog geen uitbundige gevoelens bij. Afterglow raakte mij wel meteen. Nou ja, nog even wat meer luisteren....

Zo, zo Ad. Je lijkt nogal enthousiast met 4,5

Ja, Editoor, museradio noemde het "wat commerciëler" , ik vond het album en stuk afwissellender dan alle vorige albums van haar. En dat na anderhalve luisterbeurt. Erg melodieus, muzikaal zeer goed verzorgd en instrumentaal perfect. Dus mijn eerste indruk is idd erg positief. Binnenkort zal ik wat meer inhoudelijk reageren, maar ik zeer aangenaam verrast. Zeker na Afterglow, die ik na een tijdje wat begon weg te zakken naar een beetje eentonigheid. Terwijl ik dat zeker geen slecht album vind en vond. Het klinkt allemaal een stuk verfrissender.

Zoals ik al zei: Ik ga hem vaker luisteren aangezien ik haar eerdere werk best goed vind. kom later nog met een stem!!

Zoals altijd is ook dit album van McLachlan weer zeer aardig. Helaas niet meer dan dat.

Het niveau van Mirrorball en Afterglow ligt hoger dan bij deze plaat. Dat is geen verwijt slechts een constatering.

Bij de eerste luisterbeurten eens met eerdere reacties....zeer aardig enzo maar niet zo geweldig als.... Toch, het blijkt iit Afterglow een ware groeiplaat. Het heeft eventjes geduurd, maar langzaamaan begin ik 'm net zo te waarderen als Mirrorball en Fumbling towards extacy. Gun de plaat wat tijd en je krijgt er wat voor terug!