Tangerine Dream - Wavelength (1984)

Ik kan alleen maar concluderen dat het betere soundtrackwerk van TD uit de eerste helft van de jaren '80 komt. Albums als Thief en Firestarter zijn al goed, maar deze Wavelength doet er eigenlijk niet voor onder. Dat er af en toe wat ouder werk herkauwd wordt (een stukje Tangram hier en een stukje Pergamon daar), doet geen afbreuk aan het feit dat Wavelength een uiterst prettig album is die van begin tot eind lekker wegluistert. Her en der staan er zelfs een aantal muzikale verrassingen op, zoals ik ze niet vaak van TD hoor. Mooi voorbeeld is het originele "Airshaft", wat een uitstekend stukje TD-tovenarij bevat.
"Mojave End Title" lijkt als een soort "Choronzon Part 2" door het leven te gaan. De manier hoe dit nummer in elkaar steekt en het feit dat het op de één of andere manier zo herkenbaar over komt, spreekt boekdelen. Maar, who cares?? Het klinkt gewoon goed en daar gaat het om.
Het feit dat Wavelength zo'n fijne soundtrack is, komt ook door het enorm afwisselende karakter van de plaat. Wat dat betreft valt er genoeg te beleven en als TD-liefhebber is dit gewoon zeer fijne en daarom vanzelfsprekend verplichte kost.