Engel - Threnody (2010)

Het titelnummer doet een lekker bruut album vermoeden, maar reeds bij het tweede nummer wordt duidelijk dat de band hier een nog meer melodieuze koers vaart dan op het debuut. Stevige beukers als Until Eternity Ends worden net zo makkelijk afgewisselt door semi-ballads als To The End. Het komt de variatie ten goede, maar ik vind de band soms wat doorslaan in de poppy aanpak van bepaalde songs. Het is allemaal wederom goed uitgevoerd en uitstekend geproduceerd, maar nog iets gladder en gelikter dan bij de eerste plaat reeds het geval was. Jammer, want deze band heeft toch heel wat kwaliteit in huis.