Hood - Outside Closer (2005)

zeer toffe muziek. het nummer "the lost you" blijft nazinderen in mijn hoofd. zeer afgekapt toch met zachte stemmen bezongen nummers zijn hier te vinden bij die mannen van hood

fantastisch

Goed album inderdaad, (nog) niet alle nummers dringen even sterk tot mij door, maar The Lost You is inderdaad een prachtig nummer. Alleen ritmisch gezien is het al zeer smullen. Favoriet bij mij is Any Hopeful Thoughts Arrive. Creatief op- en afgebouwd, super uitgebalanceerd en een heerlijke soepele bas. Een aanrader voor alle Yak's, herman's en aanverwante luisteraars hier!

Ik zal het eens noteren. Een andere Hood, ook op de site, vond ik wel goed, maar niet overdreven bijzonder. Hopelijk is dat bij deze anders.

er staan ontzettend goede nummers op, inderdaad the lost you en the negatives
maar ook een paar nummers die me niet erg kunnen boeien,
zoals end of one train working..
maar de goede nummers winnen, 3,5*

Ik ontdekte de videoclip van Hood's The Lost You toen ik tegelijkertijd de 3VOOR12 digitale zender ontdekte, en tussen al die zo-zo bandjes en dito clips viel deze me het meest op. Slordig gemonteerde beelden van een rennende man, overbelichte opnamen van huizen en niets in het bijzonder vanuit een rijdend voertuig en een roze papiertje dat men tevergeefs op een boom wil plakken; in dit gedemocratiseerde tijdperk van amateurfilmmakers kan iedereen het, doch op een of andere manier is dit een schot in de roos. Wellicht door de bijgevoegde muziek, want dat ene muziekfragmentje die door heel het nummer te horen is en pas in de laatste seconden duidelijk aanwezig is, bleef door mijn hoofd spoken.

Het maakte me vooral nieuwsgierig naar meer. Outside Closer geeft mij een fijn herfstgevoel, met name door het artwork en de Lost You-clip. Electronica dat werkt, maar het gros van het album niet werkt. Een intro waar ik nog niet helemaal over uit ben, en dat over gaat in The Negatives; een mooi begin en voorbode van wat je te wachten staat. Any Hopefull Thoughts Arrive heeft die melancholische melodie die nog wel pakkend is, en gaandeweg steeds chaotischer en slordiger wordt. Een pluspunt, in dit geval. Veel gedoe op de achtergrond, en de zweverige, net-niet monotone zang die in een chaos van ruwe violen verdwijnen. Interessant.

End of One Train Working begint al met een aansprekend gitaarstukje, weet die spanning ook wel vast te houden maar kan niet echt boven de rest uit komen. Winter 72 weet me dan weer helemaal niet te grijpen. The Lost You is het hoogtepuntje van de cd, zoals ik in het begin al heb proberen te beschrijven. Still Rain Fell heeft gitaarwerk dat me doet denken aan een stevige herfstbui, weet me nog niet zo heel sterk vast te houden maar heeft wellicht nog wat tijd nodig om zijn geheimen te openbaren.

1.Fading Hills is mij onlangs opnieuw ter gehore gekomen tijdens een zeldzaam shuffle uitstapje en wist me erg te grijpen. Het gaf me tevens ook een reden om Outside Closer nog eens goed en aandachtig te luisteren. Het gevoel dat ik ook al kreeg bij Any Hopefull Thoughts Arrive is weer terug, ditmaal ook met een begeleidende zang die me weet te boeien.

De laatste twee nummers liggen in hetzelfde straatje als de wat minder interessante nummers van deze cd, en benadrukt het nogal tweestrijdige gevoel dat ik met deze cd heb. The Lost You en Any Hopefull Thoughts Arrive zijn de moeite waard en 1.Fading Hills kan uitgroeien tot het mooiste nummer van de plaat; de min of meer niemendalletjes die er tussen staan hebben tijd genoeg gekregen om te rijpen, maar vergeet ik steeds maar weer opnieuw. Niet goed, zeker niet slecht; ik blijf bij het lekker neutrale drie sterren.

Het is een stap(je) terug na het fantastische Cold House, maar heeft nog genoeg moois te bieden. Hood is (inderdaad) niet heel kritisch, ze brengen veel probeersels en half-afgemaakte ideeën uit, afgewisseld met songs die recht in de roos zijn: sfeervol, breekbaar, loom, mijmerend, met een beetje aarzelende zang en een bass die zorgt dat de boel niet uit elkaar valt. Haal het beste van de laatste drie cd's en je hebt een regelrecht 5*** album.

Ik heb hier naar geluisterd omdat iemand hier bij MM dat vergeleek met Calla. In ieder geval is de sound anders.
Maar het toch een heel mooi album. En het past precies in mijn muzikale straatje.

Wat The Lost You betreft. Het is inderdaad een nummer wat in je hoofd blijft hangen. Ik zet hem even op repeat.

heel mooi album van het onvolprezen Hood. maar voor mij ook net dat tikkeltje minder dan het meer evenwichtige Cold House.

Hood is nu jammer genoeg op 'sabbat' , maar de kernleden zijn wel bezig met interessante projecten: The Declining Winter en Bracken schieten er bovenuit.