Danzig - Deth Red Sabaoth (2010)

Fantastisch eindelijk weer eens wat nieuws van deze veteraan.
On a Wicked Night is iig lekker in de oude Danzig traditie, terug naar de eerste drie delen, ik hoop dat de rest ook zo klinkt. Tommy Victor op gitaar, gaat de goede kant op.

Ik ben benieuwd!

Eerste drie nummers dacht ik , waar gaat dit heen, maar bij Black Candy komt de ommekeer. Voordeel is dat het weer een album is zonder fratsen of rare stemvervormingen. Weer terug naar het rock/metal geluid uit de begintijd. De stem van Danzig komt niet altijd even goed uit de verf, maar dat is eigenlijk altijd wel zo geweest, het is natuurlijk geen top zanger. De gitaarlijnen van Tommy Victor zijn overal goed aanwezig in traditionele Danzig stijl, maar wel met dat typische ¨Prong¨ geluid, noem ik het maar even voor het gemak.

Favorieten zijn Ju Ju Bone en het Pyre Of Souls tweeluik. Verder heeft Night Star Hell een einde dat zo op een van de eerste twee albums had kunnen staan, alleen mis ik dan wel weer de klasse van Chuck Biscuits op drums. Zeker geen slecht album, dat lekker stevig rockt met de vertrouwde Danzig sound.

Hmmm, de productie valt me weer eens erg tegen. Ik heb steeds de neiging om te kijken of het stekkertje van de koptelefoon wel goed zit...

Makkelijk het beste wat Danzig heeft opgenomen in dik 15 jaar tijd. (ik reken The Lost Tracks eventjes niet mee aangezien dat overblijfselen zijn van eerdere albums). De productie is inderdaad nog altijd niet van het niveau dat het zou moeten zijn maar is wel merkbaar beter dan op de laatste 2-3 cd's. En ja vocaal is Danzig behoorlijk achteruit gegaan. Maar verdorie...hij laat horen dat hij wel nog altijd in staat is om een reeks oerdegelijke songs te schrijven. Het doet inderdaad eerder terug aan de eerste vier cd's denken dan aan het later materiaal en daar kan ik alleen maar blij om zijn. Een cijfer is nog wat te vroeg voor mij maar ik neig wel naar een 3,5.

Storend slechte productie op dit nieuwe album van Danzig.
De nummers klinken klinken wel goed, ook al zijn ze niet heel origineel, maar door de productie wordt het echt een stuk minder.
Jammer is dat, er had meer ingezeten.

De kleine dictator moest alles weer zo nodig zelf doen, las ik.
Jammer, want types als Danzig hebben sturing nodig. Die vindt zichzelf veel te geweldig.

Ik vraag me altijd af waar dat aan ligt - echt aan koppigheid of aan een gebrek aan fondsen. Of zijn muzikanten als Malmsteen of Danzig echt gewoon te moeilijk om mee te werken en wil er geen producer meer mee in zee gaan?

Danzig liet zich overigens wel ontvallen (in de Duitse Rock Hard als ik me niet vergis) dat hij recent weer contact had met Rick Rubin (en dat ondanks een hoop geruzie in het verleden) en beiden van plan waren om in de toekomst misschien weer eens samen te werken.

Zou wel mooi zijn. Hoewel ik Rick Rubin ook weer een klein beetje overschat vind als producer. Slechter dan Danzig zelf zal hij het alleszins niet doen.

De man staat bekend als moeilijk in de omgang en is erg overtuigd van eigen kunnen.

Danzig zei in een interview met Aardschok gemakkelijk zelf met de knoppen overweg te kunnen dus waarom zou hij een producer inhuren?

Dat knoppendraaien zal het probleem niet zijn. Er moet iemand zijn die tegen Danzig durft te zeggen: 'Glenn jongen, die partij moet over want dat leek nergens op'. Voorwaarde is dan wel dan Glenn niet gelijk een rechtse hoek uitdeelt.

Yngwie Malmsteen is precies hetzelfe. Ze hebben sturing nodig, maar denken het allemaal alleen te kunnen.

Zeker niet verkeerd, al had de productie wel heel wat beter gekunnen, het klinkt soms echt als een 'brij' in plaats van muziek.

Ik zie hierboven dat iedereen die produktie zo'n struikelblok vind.... dit is de eerste cd in meer dan 15 jaar van Danzig die weer oprecht en eerlijk klinkt, volgens mij doet de wat minder gladde en strakke produktie van deze plaat daar juist recht aan!

Prachtige plaat... Danzig terug op niveau, ik dacht dat we het nooit meer mee zouden maken....

Pyre of Souls

Ik ben niet bekend met zijn ''slechte werk'', ken enkel zijn eerste 4 solo-albums en deze plaat. En ten opzichte van die 4 platen doet deze ten onder, en niet zo zeer op de nummers zelf maar simpelweg door de voor mij werkelijk storend slechte productie.

Berichten over concert in de Effenaar verplaatst naar Danzig

Zeker geen slecht album maar toch niet op niveau van de eerste 4. Verdienstelijke poging.

Hier bewijst Danzig dat hij nog steeds een kei is in het schrijven van lugubere/duistere rock/metal songs. De nummers moeten zeker niet onder doen voor zijn beste materiaal, maar de bagger productie, dito zang maakt dat ik het album net hieronder plaats.
Geluid en sfeer doet me denken aan zijn Samhain periode! Misschien veel belovend voor de toekomst?

Ik kom schoorvoetend op mijn oude uitspraken terug. Na al die jaren blijkt het toch een plezierig album met een fijne sfeer. Danzigs stem klinkt vermoeid en uitgewoond maar gelukkig wel redelijk naturel.

Vooral propz voor Deth Red Moon. Mooie semiballad dat moderne hardrock met jaren 60 psychedelica verenigt. Ik hoorde iemand in de straat om Ghost roepen.

Verder is er nog het stampende Hammer Of The Gods. Opzwepender kun je haast niet openen. Terwijl Juju Bone weer een hele klassieke Danzig laat horen. Bluesy met een beetje een New Orleans-achtig voodoogevoel.

Dat spoelt de vieze smaak van Circle Of Snakes en I Luciferi wel weg.

Een hele poos ben ik aan de Danzig geweest. Ontiegelijk vaak geluisterd dag in dag uit.
Nu na het lezen van de reviews ben ik wel in om dit album in me op te nemen.

Inderdaad is een Danzig aardig narcistisch. Heb ik geen moeite mee zolang zijn composities mij ook optillen naar andere oorden.