The Tarantula Waltz - Did Not Leave to Find but to Forget, to Leave Behind (2010)

Mooi album dus, en ik ben grotendeels akkoord met de mening van Mctijn. Deze werd me aangeraden op de discussiepagina van 'Becoming A Jackal' van Villagers. De grote gelijkenis tussen Conor O' Brien van Villagers en Markus Svensson van deze band is het vuur, de overgave in hun zang. Wel vind ik deze plaat net wat minder dan 'Becoming A Jackal', die brengt me toch nog wat meer in vervoering. M'n voorlopige hoogtepunten van zo'n twee weken geleden blijven hoogtepunten, en krijgen nu het gezelschap van 'Synthetic Sun'.

De plaat begint met twee stevige nummers toch wel, die lekker rocken, maar me niet bijzonder veel doen. 'Bacchus' is natuurlijke een verwijzing naar de Romeinse god van o.a. de wijn.

De volgende twee nummers zijn een stuk ingetogener, en zo komt deze artiest mijns inziens beter tot z'n recht. De samenzang met de mij onbekende Ebba en de inbreng van een bescheiden mondharmonica doen het goed bij mij.

'Chains', dezelfde mening als Mctijn, maar 't zijn eigenlijk de details die 't 'm doen. De instrumenten in de marge. Accordeon meen ik erin te herkennen, maar ik ben geen kenner

'Tritonus' ontpopt zich na een electronische intro tot een mooi liedje. De trompet (of saxofoon? moest ik maar 'ns opzoeken) in 'Bruno K Oijer, Where Are We Going?' geeft de plaat wat extra (jazzy, inderdaad). 'Woke Up And Felt Like George Jones' is ook gewoon een mooi nummer.

Afsluiter 'Sthlm' is eigenlijk gewoon 6 minuten lang genieten van Svensson's stem, het gevoel en de passie druipen er gewoon vanaf.

3,5 sterren