Sheryl Crow - 100 Miles from Memphis (2010)

Op haar website ( Sheryl Crow - "SUMMER DAY" Exclusive Premiere - sherylcrow.com ) kun je het nummer Summer Day al beluisteren. Echt een heerlijk zomers soul/popnummer.

"Summer Day" is a delightfully breezy slice of glory-days AM radio pop. "I wanted to experiment with writing something simple and positive," says Crow. "The feeling of a great, solid love, not just a new love, but something everlasting."

Klinkt veelbelovend !

onze sheryl maakt nooit slechte platen , altijd met gevoel , goeie teksten en ze heeft tenminste een rock & roll hart , dus deze koop ik zeker , voor op de ipod deze zomer !

Wat een verrassend album van Sheryl Crow. Ze gaat de soul/funk kant op. Ze covert I Want You Back van the Jackson 5 maar ook Sign Your Name samen met Justin Timberlake, leuk hoor!

Ook Stop van Sam Brown en Summer Day van Stevie Wonder en Peaceful Feeling van Al Green!!

3*

Sheryl Crow is terug, en hoe! Na haar meest recente studio album ‘Detours’ uit 2008 probeert Sheryl wat anders uit, een flinke dosis soul en dat valt zeker niet tegen. ‘Our love is fading’ klinkt heerlijk, prima gearrangeerd, opzwepend met een flinke dosis funk/soul en het achtergrondkoortje maakt het nummer helemaal af.

‘Eye to eye’ is zelfs reggaeachtig, een hele nieuwe kant van Sheryl die we nog niet eerder hebben gehoord. Heerlijke vibe met wederom een zomerse sound; een prima nummer maar ik ga ‘m niet te vaak draaien want dan ben ik bang dat ‘ie begint te vervelen. ‘Sign your name’ is een cover van Terence Trent D’arby, en damn, wat een cover… ik neig om te zeggen dat ‘ie beter is dan het origineel, echt prachtig tot in detail verzorgt.

‘Summer day’ is de eerste single van dit album en is mede door haarzelf geschreven, dit is echt een perfect nummer voor een summer day als vandaag. Wat een soul heeft dit nummer zeg, wederom is hier over nagedacht… dit nummer brengt je echt zo’n 70s gevoel en het komt ook over als een authentiek nummer, just love it! ‘Long road home’ is het meest country/soulgetinte nummer op het album, maar ook heerlijk, het intro blijft je bij en als het ritme is weerzinwekkend fijn in dit nummer en dat refrein is echt heerlijk, echt briljant.

‘Say what you want’ is ook zo’n fijn nummer… het begint rustig en ontpopt zich tot een prima uptempo pop/soul nummer. ‘Peaceful feeling’ lijkt wel een eigentijds Motown nummer met een heerlijke melodielijn met wat country invloeden. En dan ‘Stop’ wat overigens GEEN cover is van Sam Brown; maar het is wel een heerlijk bluesgetint nummer, een heerlijke ballade en een van de hoogtepunten van het album… wat een kwaliteit heeft dit nummer!

‘Sideways’ is een ook een heerlijk nummer, pop/soul maar wederom met een dosis blues eroverheen. Niet zo goed als ‘Stop’, maar toch een nummer van hoogwaardig niveau.’100 miles from Memphis’, het titelnummer klinkt ook al zo zomers met een 70s laagje en een heerlijke laid back vibe. ‘Roses and moonlight’, tering, weer zo’n goed nummer; dat intro alleen al en het ritme en het arrangement, zo mooi. Het enige nummer dat wat tegenvalt is ‘I want you back’, het lijkt soms alsof ik naar een jonge Michael Jackson luister, het arrangement is wel beter, maar dit nummer had er van mij niet op hoeven staan, maar het is niet slecht.

Dit is de GROOTSTE verassing van 2010 en misschien ook nog wel van de afgelopen vijf á tien jaar. Dit smaakt naar meer. Ik ken alle albums van Sheryl Crow en dit is haar beste werk tot op heden. Als je dan toch nummers moet coveren dan op de manier hoe Sheryl dat doet; waanzinnig goed. Dit album is origineel, goed geproduceerd en tot in de puntjes verzorgd, dit is muziek!

Nu al een van mijn favoriete albums ooit, I want more!

Sheryl en soul, wat een perfecte combinatie!

Helemaal mee eens, heerlijke plaat. Luister eens naar nummers als Our Love Is Fading, Summer Day of de perfecte cover van I Want You Back en zeg me dan eens dat je niet vrolijk wordt ... dan kan haast niet ! Ook de cover van Sign Your Name (Terence Trent D'arby) is erg sfeervol gedaan. Aanrader deze plaat, zeker met dit weer !!

Mooie reaktie van Angelo, goeie recensie wat mij betreft. Ik heb hem nu 1 1/2 keer afgespeeld en ik vind het verrassend goed. Om te zeggen dat het de allerbeste van Sheryl is, vind ik te ver gaan. Maar na Wildflower en Detours is dit album een verademing. Ik ga 'm nog een paar keer afspelen en kom dan waarschijnlijk met een meer gedetailleerde reaktie.

Zomerse feel-goodplaat, luister maar eens naar 'Summer Day', een hoogtepunt op deze plaat ook meteen. De uitgesproken optimistische sfeer gaat me na een tijdje wel een beetje vervelen..

Genietbaar plaatje wel

3 sterren

Nu 1 keer gehoord. Ik ben niet echt dol op coverplaten maar dit klinkt wel erg lekker moet ik zeggen.

Inderdaad en dit is de eerste keer dat ik bij covers niet door heb dat het covers zijn. Ze brengt het op een hele eigen manier, waarin het allemaal luchtig en relax wordt gezongen. Totaal niet proberen om het origineel ook maar enigszins te benaderen bij Sign your name of I want you back (het zou een nummer van haarzelf kunnen zijn). En ik word zelfs vrolijk van dit album, als je bijvoorbeeld Summer day beluisterd.
Erg verassend vooral omdat ik pas een paar weken geleden ontdekte dat zij een nieuw album had uitgebracht. Samen met de voorganger (Detours) is ze voor mij weer helemaal terug van weggeweest, ook al is dit een album met een aantal covers.

Schiet me nu ineens te binnen dat Loïs Lane destijds ook I want you back erg lekker hebben uitgevoerd op Live at the Arena. Ik vind dat nummer wel lenen voor een vrouwenstem (natuurlijk door de vrij hoge noten).

Leuke CD! Verrassend ook. Sommige covers zijn (heel gedurfd) bijna een exacte copy zoals het nummer van Jackson five terwijl ik bij anderen wat beter moest luisteren Sideways is een nummer die ik in originele uitvoering erg goed vind. Ze komt aardig in de buurt. Leuk dat de originele zanger mee doet...

Ze laat vele kanten van haarzelf horen maar de soul kant vind ik het meest geslaagd!

Sheryl Crow op de Motowntoer: het kan me niet bekoren. Dit soort muziek past haar niet, ik hoop dat ze gauw weer iets maakt als verlengstuk van C'mon c'mon en het werk daarvoor: dan is ze weer op haar eigen spoor terug.

Sinds '94 heb ik Sheryl Crow's eerste album en alles wat daarna kwam gekocht.
(behalve dan Wildflower en Detours)
Gelukkig kwam ze terug met een prima album dat een meer soul-kant van haar laat horen.
Ik heb niet zoveel albums van solo-zangeressen want die vervelen mij zo snel, bij Sheryl heb ik dat echt nooit.
Maar haar stem en muziek bevalt mij altijd best wel goed. (en haar looks zeker ook)
Ik heb dit album in een digi-pack (karton)hoes.
Mijn favoriete albums van mevrouw Crow zijn The Globe Sessions en C'mon, c'mon.

Helemaal met je eens !

Sheryl Crow die haarzelf even kwijt is en soul en reggae begint te zingen. De muziek is erg toegankelijk en heeft (helaas) nergens scherpe randjes. Wel een redelijk stabiel en uitgebalanceerd album verder waar veel zorg aan is besteed maar haast te gemakkelijk wegluistert.


Dat heb ik ook, het ontbreekt haar hier een beetje aan humor, zelfspot, creativiteit of welke vorm van reflectie dan ook.

Waarom moet je jezelf kwijt zijn als je even lekker een totaal ander genre gaat zingen?
Nog steeds heerlijk voor in het zonnetje en als het even niet meezit: this is your record

Krappe voldoende, fijn luisteralbum maar Sheryl weet me met dit album niet echt te raken, heerlijk om zo nu en dan te beluisteren maar niet memorabel genoeg.
Het zal aan de soul kant liggen die ze op dit album verkent dat is absoluut niet mijn ding.