Stratovarius - Destiny (1998)

Duidelijk de beste plaat van Stratovarius, heerlijke nummers zoals Sos, No turning back, Years go by, Anthem of the world en Cold winter nights. Eigenlijk is deze hele plaat top!!!
[4,5]

Ik vind dit net een uitzonderlijk matige plaat en ook het begin van de teloorgang voor Stratovarius. Ik was dan wel nooit gek op deze band (vanwege de heel irritante zang van Kotipelto - te dun, te weinig power, te hoog, te veel accent) maar Episode, Visions en Fourth Dimension vond ik heel erg goed. Bij Destiny komt alles te veel over als lopende-band-werk en een goedkope herhaling van de voorgaande releases. Ik vind met name nummers als 40 000 Rainy Nights, Anthem Of The World en Rebel wel bij het zwakste wat Tolkki ooit heeft neergepend. Het is te voorspelbaar en te saai in mijn ogen.

Ik vind dit een klasse plaat. Opener "Destiny" is een echte rollercoaster, net zoals "No turning back" en "Anthem of the world". Bonus track "Cold winter nights" komt ook weer terug op het album "Intermission". De plaat heeft een geweldige produktie, met zeer goede gitaarsoli van Timo Tolkki en lekkere power drums. In tegenstelling tot de vorige reviewer vind ik Timo Koltipelto een goede zanger, met een behoorlijk bereik. Mensen die van Gamma Ray, Helloween, maar ook Edenbridge of Sonata Arctica houden, moeten ook eens naar deze band luisteren.

In tegenstelling tot de twee sterke voorgangers Episode en Visions, heeft Destiny mij nooit echt weten te overtuigen. Het titelnummer is mij net iets te langdradig en verder 'pakken' de nummers me ook niet echt, zoals ze met name op het sterke Visions wel deden.

Ik ben het wel met Sinner eens dat dit voornamelijk een herhalingsoefening is van de voorgaande platen. Het is niet zozeer een slecht album, maar het is ook allerminst verrassend. Laat ik Destiny dan toch het voordeel van mijn twijfel geven: 3*

Het zevende album in de Stratovarius marathon, maar het eerste album dat ik in de kast heb staan. Het oude werk is lastig te vinden in elk geval en dat is eigenlijk best zonde. Stratovarius gaat alle albums gelukkig opnieuw uitbrengen en Destiny heeft als eerste een opknapbeurt gekregen. Prachtige uitgave, kan ik je zeggen.

Het album is dan ook geweldig. Zit ijzersterk in elkaar en levert een flink aantal topnummers af. Zo geïnspireerd heeft Stratovarius nog niet eerder geklonken. De band is fenomenaal op elkaar ingespeeld, klinkt als een team. Je hoort dat ze elkaar de ruimtes gunnen, maar ook fantastisch samenspel hebben. Enkel de ballad Years Go By doet me weinig. Verder neemt is de muziek wat langzamer dan op Visions het geval is. Donkerder misschien ook wel. So far is dit Stratovarius op z'n best. Dit is hoge kwaliteit power metal.

Tussenstand:
1. Destiny
2. Episode
3. Dreamscape
4. Visions
5. Twilight Time
6. Fourth Dimension
7. Fright Night

Slechts een enkele ballad bevalt niet helemaal (Years Go By), maar buiten dat heb ik het eerste Stratovarius-album gevonden waar ik praktisch non-stop een 'yes!'-gevoel heb. Destiny is de bevestiging dat bij Stratovarius vaak de titeltracks het beste zijn (Dreamspace, Visions, Destiny, Infinity etc.), maar het gaat vanaf SOS non-stop lekker door. 4000 Rainy Nights en Venus In The Morning zijn nota bene erg goeie ballads en ook afsluiter Anthem Of The World mag er zeker wezen. Destiny is in dat opzicht een album dat met gemak de blauwdruk laat zien van andere powermetalalbums als Ecliptica van Sonata Arctica of de Avantasia Metal Opera's. Topwerk.

Voorlopige tussenstand:
1. Destiny
2. Visions
3. Dreamspace
4. Twilight Time
5. Episode
6. Fourth Dimension
7. Fright Night

Heerlijke plaat. Ook ballad Years Go By bevalt me prima. Infinite was tot nu toe mijn favoriet van Stratovarius, maar dat zou wel eens kunnen gaan veranderen.