Empire! Empire! (I Was a Lonely Estate) - What It Takes to Move Forward (2009)
mijn stem
7 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Count Your Lucky Stars
-
How to Make Love Stay (4:25)
-
Keep What You Have Built Up Here (5:09)
-
What Safe Means (4:02)
-
It Happened Because You Left (8:10)
-
Rally the Troops! Poke Holes in Their Defenses! Line Our Coffers with Their Coffins! (4:23)
-
It's a Plague, and You're Invited (4:12)
-
Everything Is Connected and Everything Matters (A Temporary Solution to a Permanent Problem) (4:02)
-
The Next Step to Regaining Control (6:08)
-
With Your Greatest Fears Realized, You Will Not Be Comforted (3:08)
-
I Am a Snail, and You Are a Pace I Cannot Match (5:15)
-
An Idea Is a Greater Monument Than a Cathedral (6:52)
0
geplaatst: 2 april 2011, 14:57 uur
Op suggestie van Norbert geprobeerd, en goed bevonden. Count Your Lucky Stars is de place-to-be als je sprankelende emo wilt, en ook dit Empire! Empire! is schatplichtig aan Mike Kinsella en American Football. Verder hoor ik hier Mineral in, en Sunny Day Real Estate, al plaats ik dit wel een trapje hoger.
Op het eerste deel van het album is Empire! Empire! is muziek met veel schwung in. Nog niet de hyperkinetische energie van Snowing weliswaar, maar zeker ook niet de slepende emotionele sloophamer van Mineral en American Football. Nadien zakt het tempo wat, en gaan ze meer noodlen, wat echter nogal langdradig kan uitvallen op een album van een uur lang. Een leuk tusseninnetje dus, dat weliswaar enkel in de smaak kan vallen als je de zang van Keith Latinen kan smaken. Als hij schreeuwt gaat hij erover, en geen klein beetje. Enfin, het is natuurlijk broodnodig om de muziek lekker dynamisch te maken, maar het zal niet iedereen liggen.
Wat misschien opvalt zijn de lange titels van de nummers. Die doen me denken aan Sufjan Stevens, en die link gaat nog wat verder. Ook de manier waarop alle nummers een apart verhaal schijnen te vertellen in een grote raamvertelling doen terugdenken aan Illinoise. Meestal nostalgische kortverhalen, die lastig te volgen zijn zonder de teksten erbij te nemen. Maar wel erg, héél erg mooi als je de tijd neemt om er eens naar te kijken.
Ik ben nog niet helemaal overtuigd van de vocalen, en hier en daar is het me net wat te slepend, waardoor mijn waardering ergens tussen de 3,5 en 4* zweeft.
Op het eerste deel van het album is Empire! Empire! is muziek met veel schwung in. Nog niet de hyperkinetische energie van Snowing weliswaar, maar zeker ook niet de slepende emotionele sloophamer van Mineral en American Football. Nadien zakt het tempo wat, en gaan ze meer noodlen, wat echter nogal langdradig kan uitvallen op een album van een uur lang. Een leuk tusseninnetje dus, dat weliswaar enkel in de smaak kan vallen als je de zang van Keith Latinen kan smaken. Als hij schreeuwt gaat hij erover, en geen klein beetje. Enfin, het is natuurlijk broodnodig om de muziek lekker dynamisch te maken, maar het zal niet iedereen liggen.
Wat misschien opvalt zijn de lange titels van de nummers. Die doen me denken aan Sufjan Stevens, en die link gaat nog wat verder. Ook de manier waarop alle nummers een apart verhaal schijnen te vertellen in een grote raamvertelling doen terugdenken aan Illinoise. Meestal nostalgische kortverhalen, die lastig te volgen zijn zonder de teksten erbij te nemen. Maar wel erg, héél erg mooi als je de tijd neemt om er eens naar te kijken.
Ik ben nog niet helemaal overtuigd van de vocalen, en hier en daar is het me net wat te slepend, waardoor mijn waardering ergens tussen de 3,5 en 4* zweeft.
* denotes required fields.
* denotes required fields.