The Feelies - Time for a Witness (1991)

DIT is de beste van The Feelies. Ondertussen stuk volwassener en ook meer gitaarwerk (vele gitaarduetten tot zelfs meervoudige gitaarlagen). Maakt de CD spannend en 'voller' in allerlei opzichten, wat voorheen nog wel eens een gebrek was bij deze band. Wel jammer dat dit direct ook de zwanezang van deze band is. Wat is er eigenlijk van hen geworden ?

Er staat een solo plaat van Glenn Mercer aangekondigd voor de 6e september: ben benieuwd?!

Lijkt deze muziek wat op Iggy Pop & The Stooges ?
Indien ja

Nee, daar lijkt het niet echt op (ook al coveren ze dus 'Real Cool Time'). The Feelies staan vooral in de traditie van The Velvet Underground (denk dan aan het meer 'poppie' werk van de VU). Het heeft ook wel iets van Galaxie 500, zij het dat The Feelies veel beter waren. Luna is ook een referentiepunt, al klinkt dat dan weer wat softer.

Een uitmuntend album, dit 'Time for a Witness', misschien wel de beste plaat van The Feelies. Perfecte melodieuze, sfeervolle gitaarpop. IMPULS' prima recensie sloeg de spijker op de kop.

Ondertussen de cd Crazy Rhythms opgehengeld en meen zeker wat flarden Stooges genen door de nummers heen te horen!
Deze muziek bevalt mij wel en kon wel eens een blijvertje
blijven.

De overige drie Feelies-albums zijn wat rustiger dan 'Crazy Rhythms'. Van 'Crazy Rhythms' word ik altijd een beetje nerveus. Heeft met de percussie te maken, denk ik.

Tja de titel heet niet voor niets Crazy Rhythms!

Om nog maar te zwijgen van "The Boy With The Perpetual Nervousness".

Al geruime tijd geleden vroeg Impuls zich af wat er van de Feelies is geworden, daar is nooit antwoord op gegeven, hier een poging:

Na dat de Feelies definitief uit elkaar gingen is Glenn Mercer samen met Dave Weckerman een nieuwe band begonnen:the Wake Ooloo. Van deze band zijn drie platen uit gekomen. http://www.musicmeter.nl/al...
The Wake Ooloo werd in '98 opgeheven.

In 1997 gingen Glenn and Dave Weckerman spelen in de omgeving van New Jersey en begonnen met the True Wheel.
Dit heeft niet geleid tot officiele plaatopnames.

Een ander project waar Glenn aan mee deed was the Sunburst: samen met Stan Demeski, Dave Weckerman en Trypes / Speed the Plough leden; Toni Paruta, Marc Francia and John Baumgartner.
Deze band heeft ooit 3 demo songs opgenomen, aan het eind van 1998.
Weckerman, Brenda Sauter (bassiste) en Demeski speelden ook in Speed the Plough,
http://www.musicmeter.nl/al...
waarvan de platen door Bill Million werden geproduceerd, nadat hij was gestopt met live optreden (mede vanwege het feit dat hij niet tegen rokerige ruimtes kon)
In '91 heeft Bill zich definitief uit de muziekbizz terug getrokken.

Dave Weckerman, de slungelige sloom ogende, maar voor de muziek oh zo belangrijke percussionist componist, is naast de Feelies vooral bij de Trypes
http://www.musicmeter.nl/al...,
en Yung Wu
http://www.musicmeter.nl/al...
van belang geweest.

Op Glenn Mercer's recente solo plaat
http://www.musicmeter.nl/al...
is hij ook weer van de partij.
Net als alle andere drummers die ooit bij de Feelies speelden, en bassiste Brenda Sauter.

Ik heb zonet mijn fiets nagekeken. Wat bleek? De banden staan lek. Misschien wordt het tijd om uit te kijken naar een nieuw stalen ros.

Want dit soort muziek doet me terug verlangen naar de tijd waarin je op eigen mankracht mocht bewegen naar school. Man - wat fietste je snel. Niet omwille van de meisjes, eerder omwille van de opgewonden gitaarklanken die je 's ochtends tot je nam via je walkman (ja, die bestond toen nog).

Soms is het spijtig dat een mens een rijbewijs heeft en een eigen auto, denk ik na de zoveelste maal te luisteren naar het beginnummer van deze langspeler

Weet je wat? Ik probeer de komende week staalhard te ontkennen dat ik een eigen auto heb - dan moet ik wel fietsen - en méér luisteren naar The Feelies

Uw instelling lijkt me wat aan de decadente kant, Karel. Misschien is het beter/zuiniger/slimmer om de banden te plakken?


O, die bestaat nog steeds, hoor. Ik ga er iedere ochtend mee van huis. Al is het dan wel geen portable cassette-speler, de term 'Walkman' (Overduidelijk geen term die specifiek op een cassettespeler van toepassing is) brengt mij ertoe om elk draagbaar audio-apparaat tot Walkman te benoemen.


Hierin ga ik met u mee.


Daar hou ik u aan!

Nou, aangezien ik er tuk op ben af en toe eens een uitgebreide foeterpartij uit te balken - ben ik een grote aanhanger van de "bandenplakkerij". Niets zo aangenaam als de strijd tussen man, fietswiel en fietsband ("Blijf nu toch eens op je verd*mde plaats").

Helaas is tevens het versnellingsapparaat kaduuk, en getuigen de wielen van een verleden waarin ik het zéér aangenaam vond om zonder tussenstop van het fietspad naar de stoep te switchen. Het betere gooi- en smijtwerk zeg maar (net zoals de muziek van The Feelies ).

Verder dank ik je om mijn foutieve invulling van het woord "walkman" aan de kaak te stellen Je bent altijd een beetje de Noam Chomsky van de site geweest, nietwaar?

....ach, er zijn slechtere denkers op deze wereld om mee vergeleken te worden.....

Waar is deze cd nog te koop?

Officieel: nergens
Op het Net: meestal duur tot erg duur
Rommelmarkt / Kringloop e.d: met mazzel voor weinig

Van de vier wel relatief het makkelijkst te krijgen.

Only Life is nog te bestellen op cd. Voor iets van 15 euro heb ik het album een paar maanden geleden besteld op cd. Ik heb er een maand op moeten wachten. Dat viel nog wel mee. Het zou kunnen dat het een heruitgave is, maar goed...

bedankt voor alle tips!
Inmiddels deze cd gedownload; evenals 'the good earth' en only life besteld bij cdwow.

Als fan van het eerste begin (crazy r) en de band destijds ook life gezien, nu ineens na het weer eens luisteren naar crazy rhythms de smaak weer helemaal te pakken. geweldig wat een muziek..doet verlangen naar vroeger...zucht

Inderdaad worden de diverse cds die out of print zijn door fanatieke luisteraars op diverse blogs gezet.

Laten we hopen dat er weer wat vervolg komt na de solo albums en reunie concerten.

Find A Way is heerlijk dromerig. Doet me denken aan The End van The Doors.
Ik heb helemaal niks met Crazy Rhythms; hoorde dit album zo'n 18 jaar geleden en vervolgens pas vandaag weer.
Dit blijft een heerlijk plaatje.

Berichten over mogelijk nieuw album verplaatst naar The Feelies

Wat hebben die gasten toch altijd geniale drummers in dienst gehad!
En dit blijft het meest onderschatte album van The Feelies.