36 Crazyfists - Collisions and Castaways (2010)

Verrassend sterk en agressief album, dat de vloer aanveegt met de laatste paar platen van de band. Het geluid is nog meer richting metalcore verschoven, en dit ligt de band hoorbaar goed. De vette riffs en de krachtige grunts passen goed bij deze deels nieuwe koers. Qua songmateriaal is de band er ook op vooruit gegaan. Vrijwel alle songs zijn de moeite waard, met als uitschieters het oorverdovende Anchors en het felle The Deserter. Slechts het instrumentale niemendalletje Long Roads To Late Nights misstaat enigzins, maar als adempauze na het brute Anchors is het toch wel toepasselijk.

Hmm, ik had de hoop al opgegeven dat 36CF ooit nog het niveau van hun eerste 2 platen zou bereiken, maar blijkbaar moet ik ze toch nog een kans geven.

Onvoorspelbaar en technischer , dat is mijn conslusie !

Komt de band zeker ten goede. Zang had af en toe beter opgenomen kunnen worden. Nij 1e nummer hoorde het net alsof die een brok in de keel had...

Na de eerste 2 luisterbeurten was ik eerlijk gezegd niet echt onder de indruk, de refreinen voelden vreemd aan en de keuze om één van je beste nummers schaamteloos (en dit door de titelkeuze nog eens extra in de verf te zetten) te kopiëren kon ik al helemaal niet begrijpen.

Maar goed, langszaamaan begon ik meer en meer nummers appreciëren en ik moet toegeven dat dit toch wel een fijn album is. Verrassend is het allemaal niet meer, Collisions and Castaways zal niet voor een revolutie binnen het metalcore genre zorgen, maar het zijn het grootste deel meeslepende nummers en daar ben ik al heel tevreden mee.

Waterhaul II blijf ik echter als compleet belachelijk aanzien ^^

Verrassend goed metalcore album maar een echte uitschieter heb ik nog niet gehoord. Ik dacht eerst dat deze band Nu-Metal speelden...

Leuk metalcore album. Het klinkt sterk als één geheel.
Vocals zijn sterk, riffs ook.
De band klinkt technischer dan vroeger.