Blood Money - Red, Raw and Bleeding (1986)

Bijna vijf jaartjes na datum toevoeging (zonder dank!) kom je dit dan eindelijk tegen op het wereldwijde web. Dit is Britse no-nonsense Speed Metal annex Thrash Metal met een mager geluid, maar ze geven er een ferme lap op, no remorse. Vier nobele onbekenden spelen dit in. Rijkelijk laat want toen hadden de Amerikanen hen al voorbijgestoken, Anthrax, Agent Steel, Savage Grace en consoorten. Nauwelijks een half uur, voorbij voor je het weet. Heruitgave uit 2002 op cd bevat nog vier demo-opnames. Gek genoeg vind ik opnames beter klinken.

Ook ik heb me aan dit vergeten Speed Metal plaatje gewaagd en ik moet zeggen dat het me wel bevalt. Goed, de productie is niet geweldig, maar dat was wel vaker zo bij veel tijdgenoten. Daarnaast spelen ze het hele album als een malle. De zanger is niet heel memorabel, maar doet zijn werk niet slecht en de band speelt lekker hard en snel: zoals je het graag hoort als je naar een dergelijke plaat wil luisteren.
Geen vergeten klassieker, maar hij luistert wel lekker weg en de tijd vliegt eigenlijk zo om.

Nou, wat mij betreft wel een vergeten (of voor mij tot vandaag onbekende) klassieker. Ik stuitte op de heruitgaves van hun beide albums bij een Griekse mailorder. De opvallende (lelijke) hoes deed me nogal denken aan de evenzo beroerde hoes van Razor - Violent Restitution, maar dit album was drie jaar eerder. En getekend met drie jaar minder tekenervaring.
Die jaren aan gebrek aan ervaring hoor je ook terug in het muzikale vakmanschap, of maak er maar amateurmanschap van, want het rommelt en rammelt van alle kanten: productie, drumwerk, zagend gitaarwerk en galmende zang. Alles klinkt met de vlekrijke imperfectie van mid jaren 80 undergroundmetal.

Maar tot zover de kritiek, want dit is eigenlijk helemaal niet als kritiek bedoelt. Alle oneffenheden, alle warrigheden, het onbeholpen geluid: het zorgt wel voor een opwindend en ongebreideld enthousiasme en energie. Daardoor worden al deze minpunten juist de kracht van de plaat: het geeft een tomeloze energie en adolescente puurheid. Niks schuren, schaven en poetsen, maar rrraaauwwww en vol erin! De band creëert een heerlijk authentiek en urgent klinkend half uurtje old school mettol die stuitert op de scheidslijn tussen speed metal, snelle heavy metal en (proto-)thrash metal. De plaat ligt inmiddels in mijn winkelmandje.