Eraldo Bernocchi & Blackfilm - Along the Corridors (2010)

ben hier wel erg benieuwd naar!

Nieuw werk van Blackfilm? Interessant!

Interessant zeker! Iemand al geluisterd?

Zeer donker plaatje dit.. ben er nog niet uit of het een hoogvlieger wordt, maar het begint ijzersterk en zeer zelfverzekerd! Maar nog zeker een keer of 3 vaker horen. Het lijkt erop alsof Blackfilm weer iets moois heeft gemaakt in elk geval.

Hoe is het in vergelijking met Blackfilms selftitled?

Tsja, wel anders in ieder geval, iets meer rechttoe rechtaan en minder op de triphop en jazz invloeden drijvend als het debuut van Blackfilm. Maar er zit wel dezelfde broeierigheid in en geluiden met beats die net tegen de comfortzone aanschurken.. maar een eigen "feel" hebben als je begrijpt wat ik bedoel. De plaat begint in elk geval met een paar zeer trefzekere en donkere tracks.. wat daarna komt moet ik misschien nog wat meer weten te duiden, zoals ik al schreef. Maar het is zeker een aanrader kan ik je vertellen Arrie

Ik ga er achteraan!

Heel geen slechte plaat, laat niemand iets anders beweren! Gewoon stevige electronic met wobble/dubstep en legio invloeden, maar met overheersend strakke beats. In die zin is het minder speels en vrijzinnig dan het debuut van Blackfilm, tegenvaller voor de triphop/jazz liefhebbers en sowieso liefhebbers van meer veelzijdigheid. Gek genoeg is het toch een zeer intens plaatje en sleuren de meeste tracks je moeiteloos mee in hun directe en vette benadering. Maar je blijft het gevoel van experiment en uitstapjes missen. Gewoon een heel andere plaat als het debuut van Blackfilm, veel statischer en rechttoe rechtaan.

De laatste tonen van dit album sterven hier nu weg. Ben het eens met de analyse van Orbit. Dit album mist de ,meer eclectische aanpak van het debuut van Blackflim. Dit is veel abstracter en kaler. En met strakke beats. Eerst vond ik het een beetje een tegenvallend album, maar bij de derde luisterbeurt werd ik toch wel gegrepen door de donkere sfeer. Doet het ook goed in de auto denk ik, tijdens een nachtelijke rit. Al met al weer een knappe plaat.

En het debuut is wat mij betreft gewoon ook buitencategorie. Die heb ik verhoogd naar 5*.

4****

En deze verhoog ik ook met een halfje. Hier wordt toch ook een geweldige sfeer neergezet. De afgelopen dagen de ipod mee in bed genomen; licht uit, ogen dicht en luisteren. Dan komt dit album het best tot zijn recht. Echte "headmusic" wat mij betreft. Die beats, dat donkere sferische geluid. Op momenten neigt het naar een kalere en abstractere versie van Mezzanine. Maar dan zonder gitaren.

Luister en oordeel zelf:

Where We Stand
Broken Optimism
Lost
Dark Area of the Night Sky
Mistakes Pt. 1
Mistakes Pt. 2
1996 Chronicles
Bethnal Green

Iets te duister, deprimerend, te veel dub en herhaling voor mij. Die langzaam sleurende zware beats trekken mij niet zo.

"Mistakes Pt. 2" vind ik echter wel heel mooi qua opbouw en variatie.