Prince Rama of Ayodhya - Zetland (2009)

Dacht ik dat het laatste album van de band Prince Rama (of Ayodhya laten ze tegenwoordig gemakshalve maar weg) freaky was; Zetland is dat zo mogelijk nog meer.
Het recept is inmiddels wel een beetje bekend: 'psychedelische devote hare krishna freak-folk noise met een electronisch spacey sausje'

Een beetje vreemd maar wel lekker...zoiets.

Op de meest vreemde wijze zet ik het nieuwe album Shadow Temple met het grootste gemak op. Zetland daarentegen wat lastiger: als ik dit hoor is het na 3 kwartier net of ik teveel spacecake op heb en is het zweefgevoel erg groot geworden en hoor ik in de nummers ineens allerlei bekende deunen klinken waarvan ik niet meer weet of dat ook echt zo is of dat ik me dat nu aan het inbeelden ben.

Indiana Jones vs CocoRosie in het meest knotsgekke avontuur ooit.
Ook zin? Dan zeker Zetland beluisteren!

Kan ik me wel in vinden ja. En wat een ongelofelijk tof album is dit. Ik denk toch wel m'n favo Prince Rama album. Verschrikkelijk aardige zusjes ook. De jongen die op dit album nog meedeed is inmiddels naar Florida verhuisd om andere dingen te doen. Maar als duo zijn ze ook live nog steeds onwaarschijnlijk overtuigend en psychedelisch. Trippend en hypnotiserend, hara krishna-gevoel in de huiskamer. Inclusief het gevoel dat zo'n commune érg vreemd is, maar wel heel erg vet.