Miss Montreal - So... Anything Else? (2010)

Hier zat ik dus op te wachten

één van de beste artiesten die we hebben op dit moment in Nederland.

Album is tijdelijk te beluisteren op de site van 3FM. Beetje slappe hap als je het mij vraagt. Allemaal dertien-in-een-dozijn-deuntjes zonder pit. Jammer want haar debuut was best leuk. Misschien had ze er wat meer de tijd voor moeten nemen, beide albums volgen mekaar wel heel snel op.

ach ja, als je in dwdd hegyped wordt is dat in 99 % van de gevallen ene reden links te laten liggen

ik zou de CD niet kopen, maar ik heb wel respect voor haar, met dat stotteren. en zó vlotjes zingen.

Dat vlotjes zingen is nog af wachten.
Waarschijnlijk hebben ze er bewust de tijden niet achter gezet.

Haha, het is meestal zo dat je wel normaal kunt zingen als je stottert. Dat is geen probleem, alleen het lijkt me kut als je dan ook nog met het publiek moet communiceren, dat kan dan wel vervelend zijn, maar Miss Montreal is live erg leuk. Ook in de interactie.

Deze cd beluister ik wel weer via de radio, zal weer een heel hoog 3fm gehalte hebben en door Chiel plat worden gedraaid.
Geen album dat ik zou kopen, vind de voorkant ook verschrikkelijk
Zo saai en inspiratieloos, maar het gaat om de muziek natuurlijk en die vind ik na een tijdje erg saai worden.

Miss Montreal, ik vind haar soms een beetje hyper klinken als ik naar haar nummers luister en dat zorgt ervoor dat het te geforceerd overkomt. Als ik naar dit album luister heb ik ook het gevoel alsof ik luister naar een kopie van haar debuut. Een ander minpunt vind ik dat haar uitspraak soms erg Nederlands en dat gaat om nummers storen. De nummers stellen ook al niet al te veel voor en het is veel van hetzelfde. De teksten zijn niet bijzonder goed en de arrangementen vind ik ook erg zo zo.

Een van de betere nummers van het album is ‘Giving up on love’, het is wat heavier en op dit nummer is de stem van Sanne ook een stuk minder hyper dan op andere nummer. ‘I know better’ heeft een lekkere opbouw en de tweede stem voegt iets toe aan het nummer waardoor ik het ook een de betere nummers vind.

Een ander nummer dat mijn interesse ook nog wel wekt is ‘The backbeat’, Sanne heeft een raspy voice hier en soms is ‘ie erg krachtig hier, dat weet ik wel enigszins te waarderen. Het meest pure nummer op het album is ‘For you’, dat komt hoogstwaarschijnlijk omdat het een live nummer is, maar wederom irriteer ik me soms wat aan haar accent.

Een middle of the road album met inderdaad een hoog 3FM gehalte. Ik zou Miss Montreal, oftewel Sanne Hans, graag eens een pop/soul/blues album zien maken, ik denk dat haar stem een stuk beter tot z’n recht komt dan dit soort pop/rock dat nergens naartoe leidt. Ik gebruikte de woorden al eerder in de eerste alinea, maar ik vind dit album zo zo. Niets meer, niets minder.

Nog wat gladder dan het debuut, maar met wat mij betreft wel wat leukere songs. Slechts één song die me direct tegenstaat: Fading Romance, een behoorlijk zeiknummer. De overige tracks zijn best lekker zo op z'n tijd.

Flauw!!

Is daar iets mis mee? De recensies die ik lees en hoor over "So... Anything Else? (2010)" zijn overwegend positief.

Als je het gevoel hebt dat iemand meer in zijn/haar mars heeft is dat best jammer ja.

Wellicht heeft Miss Montreal (net als zovelen onder ons) ook wel een aanloop periode nodig om tot grote hoogte te groeien. Wat mij betreft is ze met haar tweede album "So... Anything Else? (2010)" op de goede weg.

Ze blijft nu wel erg binnen de lijntjes. Live is dat wel anders, heb toen echt een paar hele gave nieuwe nummers gehoord met de nodige pit. Jammer dat we daar niks van terughoren, die nummers zijn weggelaten of volledig glad gestreken. Bij dit album is dat nog meer het geval dan bij haar vorige. Mijn inziens gaat dit dus niet de goeie kant op.

Goh wat een heerlijk album levert ze weer af zeg!!!

Ik vond haar eerste cd top, maar deze haalt het er niet bij. Jammer.

Middle of the road plaat, naar boven afgerond. Sanne Hans heeft een beetje een Jacqueline Govaert-stem. Gewoon wel aardig om naar te luisteren, beetje de 'hoor mij eens, ik ben een brutaal independent meisje' stem. Maar boeien doet het in de verste verte niet. Het lijkt een beetje een (over)compensatie voor het stotter-verhaal. Deze truc kennen we nu wel, toch?